Kettingzaag

2015-05-30 14.47.20-2

Regelmatige lezers van dit weblog weten dat wij vaak wandelen. Op het GR5, van Maastricht naar Nice in zuid-Frankrijk. Op het Deltapad en het Kustpad, van Sluis naar Delfzijl. En in de buurt van of in Helmond zelf.

Af en toe stuiten we onderweg op obstakels; paden vol modder, paadjes waar het onkruid tot aan onze oksels staat en ander relatief ongemak. Vervelendste zijn omgevallen bomen die de weg versperren. Maar gelukkig hebben ze daar iets op gevonden: de kettingzaag.

Niet dat wij die doorgaans een op zak hebben, hoor. Maar de wandelaars voor ons op dit stukje GR5 – waar we afgelopen mei liepen – kennelijk wel. Dank nog daarvoor.

Categories GR5

Gekkenwerk

C360_2015-05-31-15-06-31-430

Met de auto naar Schirmeck in de Franse Vogezen. Dan met de trein via Straatsburg naar Sarrebourg. Daar overnachten. De volgende dag met de taxi naar Gondrexange, en van daaruit zestig kilometers in tweeënhalve dag naar Schirmeck lopen. En onderweg ook nog met handen en voeten de Donon beklimmen, een berg van exact 1008 meter hoogte.

Gekkenwerk?

Nee hoor, onze manier om de GR5 te lopen, de internationale wandelroute Grande Randonnée 5, die ons van Pieterburen en de Pietersberg bij Maastricht via België, Luxemburg, oost-Frankrijk en zuidoost-Frankrijk uiteindelijk naar Nice voert.

Klaprozen

2014-10-19 10.16.21-2

Blijft een leuke ervaring, nu eens een keer niet alleen als journalist in de krant staan maar ook als fotograaf, en dan nog wel paginagroot in de ED-weekendbijlage Spectrum. Met deze foto van een veld vol klaprozen, gemaakt in Noordoost-Frankrijk, wandelend op de GR5, onderweg naar Nice. Gemaakt met een telefoon, overigens: een Samsung Galaxy Note II met 8-megapixel-camera.

Hier staat het weblog over onze ervaringen op dat wandelpad. En hier GR5 is het verhaal dat ik daarover schreef te lezen.

Al vijf jaar onderweg

2014-10-16 13.12.38-1

Al vijf jaar lopen we met de regelmaat van de klok etappes op de GR5, het wandelpad tussen (in ons geval) Maastricht en Nice in zuid-Frankrijk. Op dit weblog houd ik per etappe onze ervaringen al bij. Maar voor de krant heb ik nu een rode draad door al die ervaringen getrokken, en er een verhaal over geschreven.

Dat staat morgen (zaterdag) in de wekelijkse Spectrum-bijlage, is fraai vormgegeven door Kerstin Zabransky en van een heldere routekaart voorzien door Elise Rave. En de foto’s, die maakte ik zelf, onderweg naar Nice.

Nice!

Categories GR5

410 kilometer

Een kleine week hebben we gewandeld in Noordoost-Frankrijk, eind vorige maand. Begonnen in Maastricht, lang geleden al weer, en nog steeds op weg naar Nice. Deze keer wandelden we door het noordelijkste stukje van Lotharingen, in het Frans (veel mooier) Lorraine genaamd. Bij Thionville en Metz – steden waar we meestal heel hard aan voorbij reden, op weg naar de zon.

410 kilometers hebben we er intussen opzitten: door bossen en dorpjes, langs weilanden en riviertjes, door modder en over betonplaten, over het gras en over asfaltweggetjes, met mooi weer, minder mooi weer, met zon en af en toe met wat regen. Langs wegkapelletjes en een keer zelfs langs een complete Mariagrot, zoals in Ramblas, gemaakt in voor de ingang van een buiten gebruik gestelde mijn.

Geweldig om te doen. Een hele onderneming, dat wel. Maar niettemin echt geweldig. Nog maar 2000 kilometer te gaan.

Meer over ons GR5 lezen? Dat kan hier.

Elzas, Lotharingen

Mooi hè, die intens gele koolzaadvelden? Deze foto maakte ik vorige weekend, onderweg op het GR5. Met de wind in de rug op weg op de grens van Luxemburg en Frankrijk, het vizier gericht op de streken die voor ons liggen: de Elzas en Lotharingen.

Alsace en Lorraine dus. Twee streken waarvan de namen onlosmakelijk verbonden zijn met enkele trieste dieptepunten in de moderne geschiedenis. Maar die voor ons doorgaans vooral gelden als snel te nemen hinderdenissen, op weg naar het zuiden.

Ben benieuwd hoe dat is, met een snelheid van zo’n vijf kilometer per uur door die omgeving te klossen. Hier het verslag van de route tot nu toe, trouwens. Alleen voor de liefhebber.

Categories GR5

Op een rijtje

Dat we met onze voettocht naar Nice intussen in Frankrijk zijn aangekomen, kon u vanochtend al via onze Facebookpagina lezen. Dankzij het alom tegenwoordige 3G-netwerk – ook op het platteland van Luxemburg en Noordoost-Frankijk – kon ik dat bericht live en ter plekke de wereld in slingeren. Blijft fascinerend, die techniek.

Een dag eerder, wandelend tussen Wellenstein en Mondorf-les-Bains (zo genoemd vanwege het kuuroord), kon ik deze foto maken. Een prachtig beeld, dankzij de mooie combinatie van drie elementen: lucht, bomen en weiland. Met daarop onder andere vele duizenden koolzaadplanten. Bedoeld om biodiesel van te maken, of krachtvoer in de vee-industrie. Het laatste dus, waarschijnlijk.