Weblog

HANS VERMEEREN

Toen we de Plaza Mayor in Pamplona opliepen, zat deze man er al. Tevreden rondkijkend op dit inderdaad erg mooie plein, zijn handen stevig rustend op z’n wandelstok. Toen we uitgebreid rond hadden gelopen in het centrum van deze stad, en we een paar uur later via de Plaza Mayor terugliepen naar onze auto, zat …

Continue reading

Mocht u zich vanmiddag vervelen – iets wat ik me trouwens haast niet kan voorstellen – dan heb ik nog een tip. Ga naar de kaaswinkel, en koop een pond Sao Jorge, een pittige Portugese kaas. Snijdt de kaas (als u weer thuisbent) in kleine blokjes. Zet ’em een paar uur in een marinade volgens …

Continue reading

Snijden in de personeelskosten, sluiting van de bibliotheekfilialen, fusies in het welzijnswerk, fasering van de investeringen in grote projecten; dat zijn, als de voortekenen niet bedriegen, de belangrijkste elementen in de Helmondse gemeentebegroting voor het komende kalenderjaar. Vanmiddag om 16.00 uur weet ik of die inschatting klopt.

Een paar weken geleden, toen we in het Spaanse Salamanca waren, hebben we ook de universiteit in die stad bezocht. Die dateert nog uit de middeleeuwen, uit 1218 om precies te zijn, en is daarmee een van de oudste van Europa. Die universiteit is gevestigd in een indrukwekkend gebouw, waarin enkele zalen er nog steeds …

Continue reading

Deze foto is gemaakt op het terras van camping O Tamanco in Portugal, vlakbij het plaatsje Lourical. Dat dorpje ligt ergens in het midden van het land, op een paar kilometer van de kust. Die camping is in de loop der jaren onze favoriete camping geworden. Vanwege de ligging, de rust, de ongedwongen sfeer, het …

Continue reading

Nooit geweten waar Amerongen lag, nooit geweten dat Amerongen een Amerongse Berg had. En nooit geweten dat de Utrechtse Heuvelrug – waarop Amerongen ligt – bijna 70 meter boven NAP ligt. Sinds vandaag weet ik dat allemaal wel. Voor het scheidsrechtersexamen taekwon-do waren we in Utrecht, op De Uithof. Maar in plaats van een paar …

Continue reading

Net weer eens een keer gekeken naar dvd van De Naam van de Roos, naar het boek van Umberto Eco, met Sean Connery en Christian Slater. Blijft een geweldige film: spannend verhaal, goed geacteerd, mooie maatschappijkritiek en af en toe lekker filosofisch.

Op weg naar een concert van de Boys Named Sue in het Muziekcafé kwamen we vrijdagavond langs een flinke brand, in de Dierdonklaan. Op het moment dat wij er langs kwamen, stortten eerst de schoorsteen en vervolgens de kap van het voormalige café-restaurant Dennelucht met veel geraas in. Ook al heb beroepshalve inmiddels al heel …

Continue reading

Behalve steden bezoeken hebben we tijdens onze vakantie ook een week lang niks gedaan. Dat was in midden-Portugal, op onze favoriete camping: O Tamanco. Niks doen gaat heel goed daar, zeker als je wat boeken, een I-Pod en een goed gevulde koelkast binnen handbereik hebt. Vanuit mijn luie stoel keek ik daar een week uit …

Continue reading

Pamplona is vooral bekend van de jaarlijkse stierenren-wedstrijden, de San Fermin, en omdat de wielrenner en meervoudig Tour-winnaar Miguel Indurain er is geboren. Afgezien daarvan is Pamplona gewoon een heel mooie, vriendelijke stad met beleefde mensen, mooie gebouwen, een gezellig centrum en een fraaie kathedraal. Die kathedraal is voorzien van verschillende torens. Een ervan heeft …

Continue reading

Behalve Santiago de Compostela was ook Parijs een van de onze reisdoelen, de afgelopen maand. We hadden nog wat vrijkaartjes voor Euro Disney liggen, en die wilden de kinderen opmaken. Geen probleem, als wij maar niet mee hoefden tenminste. Wij gingen namelijk de stad in, en bezochten – onder veel meer – ook het museum …

Continue reading

Maar liefst een week nodig gehad om de vakantiespullen schoon te maken, op te ruimen, te acclimatiseren, de draad weer op te pakken en vervolgens ook weer aan het werk te gaan. Zo gaat dat, na vier weken vakantie. Terugkijken op die vier weken geeft een voldaan gevoel: want we hebben veel gedaan, veel gezien …

Continue reading

Luister naar de nieuwste cd van Tom Jones: Praise & Blame. En val van het ene geweldige nummer in het andere. Geen ‘Sex Bomb’ en ‘Kiss’ – ook leuk, daar niet van. Maar introspectie à la Johnny Cash. Adembenemend.