De ska-oorsprong van Swan Lake

Een kleine teleurstelling was het wel. Ik heb altijd gedacht dat hun versie van Swan Lake door Madness zelf was gearrangeerd: leuk, een ska-versie van deze klassieke oorworm.

Maar nee, hoor. Bij toeval kwam ik er achter dat dit niet zo is, het is een cover. De eerste ska-versie van het Zwanenmeer – voor zover ik kan nagaan, tenminste – dateert uit 1970 en komt van de Londense groep The Cats.

De Weeksluiting

Tijd om de week af te sluiten. Dat doen we met een dansje, althans de mensen die te zien zijn in deze clip. Vorige week opgenomen ergens in London. Met het Channel One Soundsystem achter de draaitafels – en Mikey Dread aan de sirenes.

Onweerstaanbaar zegt u? Helemaal mee eens!

Voor het geval iemand zich dat afvraagt: Het eerste nummer dat te horen is, stamt uit 1979 en is een dubversie van Sister Rasheda’s Shashamani I.

Ace Of Spades

Nee, niet de schoppen aas van Motorhead (of die van Dikke Dennis) maar die van Link Wray. Fantastisch gitarist, die op deze plek al eerder bijna heilig is verklaard. Maar nu in de uitvoering van vier Amerikaanse cowpunkrockers: de Cowslingers. Heerlijk.

Voor de ongeduldigen onder ons: meteen even doorspoelen naar dit stukje. Van deze riff, de essentie van rock & roll, krijg ik ook na al die jaren nog steeds de kouwe rillingen.

In de rij voor de kerk

Je maakt het in het buitenland wel eens mee, dat je in de rij moet staan als je een monumentale kerk binnen wil. In Milaan, kan ik me herinneren, en ook in Rome en Venetië.

Maar in Helmond? Zondagmiddag stonden we met een paar honderd man in de rij voor de Lambertuskerk. ,,Dat is me sinds de nachtmis van ik weet niet hoe lang geleden niet meer gebeurd”, zei een vrouw naast ons in die rij.

De reden: een gospel- en bluesconcert van het Elijah Gospel & Soul Choir samen met Robbert Duijf & Robbert Fossen. Ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van de Blues Route.

Een boeiend concert trouwens, dat bij het publiek bijzonder in de smaak viel. Maar vooral heel mooi dat de mensen achter de Blues Route zoiets fraais weten te organiseren.

50 jaar New Rose

Vandaag is het exact 50 jaar geleden dat de eerste single van de Engelse punkgroep de Damned verscheen. Een klassieker: New Rose.

Spijkerhard, razendsnel, scheurende gitaren, drie akkoorden en rammelende drums. Dat was wel zo’n beetje. Maar het maakte een enorme indruk. Ook toen ik de groep een paar jaar later live zag. Dat was in Tilburg, in zaal De Harmonie.

De band bestaat nog steeds trouwens. Al is gitarist Brian James niet meer onder ons, en is het muzikaal gezien wat minder interessant. New Rose daarentegen staat nog steeds als een huis.

Les Rita Mitsouko

In het nieuwste nummer van het Engelse muziektijdschrift Mojo las ik dat de Franse zangeres Catherine Ringer onlangs is overleden. Ze was pas 70 jaar oud, veel te jong dus.

Catherine was jarenlang zangeres van het duo Les Rita Mitsouka. Dat maakte halverwege de jaren tachtig een paar heerlijke danspopnummers, die beide nog steeds in mijn ATF-repeatlijst bij Spotify staan: Marcia Baila en Andy. Twee nummers die ten onrechte vergeten lijken te zijn. Daarom haal ik ze hier maar eens uit de motteballen.

In 1963

Dit ben ik, ergens in 1963 schat ik. Samen met mijn opa in een zandkleurige VW Kever. Zo eentje nog waar de richtingaanwijzers uit de deurstijl tevoorschijn kwamen.

Prachtig – vooral die witte schoentjes, maar dat terzijde.

De originele foto is uiteraard in zwart-wit, en lang niet zo scherp, duidelijk en helder. Maar dankzij al die fantastische apps die handig gebruik maken van AI, is het origineel in een handomdraai veranderd in een fraaie foto-met-retroinslag.

The Originator: True Born African

Herontdekking van de dag: de Jamaicaanse dj U Roy, een van de eerste muzikanten in de jaren zestig die de instrumentale b-kantjes van ska-, rocksteady- en reggaenummers als basis gebruikte voor zijn eigen teksten. Niet voor was The Originator een van zijn (vele) bijnamen. De rest is geschiedenis, zeggen ze dan.

Dit True Born African komt uit 1992 en staat op een elpee die hij maakte met de Mad Professor. De basis voor dit nummer is een eerdere opname van deze producer: English Girl van Sister Audrey, dat als thema eveneens het Windrush-schandaal in Engeland heeft. En dat hieronder overgaat in een geweldige dubversie.

Op bezoek bij Onze Jongens

Jarenlang heb ik er beroepshalve heel veel over geschreven, over de plannen om een nieuw stadion te bouwen voor Helmond Sport. Pagina’s vol.

Inmiddels staat dat stadion er al weer een tijdje en was ik er nog nooit geweest. Daar hebben we vrijdag verandering in gebracht met een bezoekje aan de wedstrijd tegen NAC.

Prachtig stadion, mooie entourage en een hele goede sfeer. En vooral niet te versmaden: het smakelijke commentaar op de wedstrijd van mijn buurman voor deze gelegenheid. In plat Helmonds uiteraard.

Dat ‘Onze Jongens’ – zoals ze momenteel genoemd worden – met 0-2 verloren, was jammer maar terecht. Toch vonden we het een aardige wedstrijd en viel mij vooral onze keeper op, in positieve zin dan.

Naar mijn smaak is dit verslag dan ook wat al te negatief.

Vier ongenode gasten uit California

De eerste elpee’s van de Red Hot Chili Peppers, in de tweede helft van de jaren tachtig, heb ik grijs gedraaid – al moet ik bekennen dat ik inmiddels al in geen jaren meer naar de muziek van deze band geluisterd heb.

Op 18 februari 1988 traden de vier Amerikanen op in de Effenaar in Eindhoven. Dat optreden heb ik destijds gemist, geen idee meer waarom. Jammer.

De anecdote die aan dat optreden is blijven hangen, doet het al jaren goed. In een terugblik op de geschiedenis van de TU/e duikt-ie ook weer op: de vier mochten na afloop van het optreden de Bunker daar niet in omdat ze geen studentpasje hadden.

Blijft een leuk detail.

Voorheen De Goede Herder

Tot voor kort stond hier een kerk, een voormalige kerk welteverstaan. Want het gebouw was al tijden niet meer in gebruik met de functie waarvoor het begin jaren zestig in Helmond-Oost werd gebouwd.

Ze breken al onze jeugdherinneringen af, zeggen Dianne en ik regelmatig tegen elkaar als we door de stad fietsen. Dat is uiteraard niet helemaal waar: het kasteel, de Leonarduskerk en de St.-Jozefkerk bijvoorbeeld staan er nog steeds, evenals de vermaledijde Traverse.

Maar toch: als je er decennia lang gewend aan bent dat er op bepaalde plekken in de stad gezichtbepalende gebouwen staan, dan ga je ze kennelijk toch missen als ze weg zijn.

De stoelen op de Titanic

Op zoek naar andere woorden om een compleet zinloze actie mee te formuleren? Probeer dan: dat is zoiets als ‘het verschuiven van stoelen op de Titanic’.

Prachtige beeldspraak, vandaag in de Volkskrant, in een artikel over – in mijn eigen woorden samengevat – de totaal idiote actie van de Amerikaanse president om miljoenen vaten olie aan te kopen van Rusland.