Weblog

Martijn Stoffer zette me in zijn Jukebox-boek weer op het spoor van Jerry Lee Lewis. Hij was bij mij een beetje in de vergetelheid geraakt, volkomen ten onrechte.

Zijn Sun-opnamen uit de jaren vijftig zijn nog steeds geweldig, zoals High School Confidential hierboven en Crawdad Song hieronder.

Wat een opwinding daar in de studio, in 1956 in Memphis, Tennesse. Je hoort het aan de reacties van de muzikanten. En luister maar eens naar de opgefokte gitaar van Roland Janes.

Natuurlijk had hij een dubieuze levensstijl, was hij bepaald niet van onbesproken gedrag. En werd het in de jaren zeventig soms wel heel gladjes. Maar dat kan niet wegnemen dat hij met zijn rammelende piano een heerlijke bak herrie kon maken. Zoals in Rockin’ My Life Away uit 1979, hieronder.

En, tenslotte, een nummer van Kris Kristofferson op zijn zwanenzang uit 2006: Last Man Standing. Een 71-jarige Jerry Lee in al zijn breekbaarheid.

Gevonden op (voorheen) Twitter, deze briljante mash-up van helden Lucky Luke en Piet Mondriaan.

Heerlijk nummer van een voor mij totaal onbekende band. Met muziek in een vrij ondefinieerbaar genre. En die gitaar, die komt vrijwel rechtstreeks uit het repertoire van de Gang of Four.

Deze week in De Groene.

Prachtig getekend, door Barbara Stok in De Groene. En waarheidsgetrouw, kan ik bevestigen.

Wij liepen het Kustpad ook, van Sluis in Zeeuws-Vlaanderen tot Den Helder en Texel in Noord-Holland. En een stukje Friesland intussen – dat er precies zo uitziet als hierboven geschetst.

De oorspronkelijke versie van dit nummer is me wat al te dramatisch en bombastisch – te veel egotripperij van de zanger, bovendien.

Dankzij het prachtige boek ‘And Venus Was Here Name’ ben ik op het spoor gekomen van deze versie van ‘Sebastian’. Lekker experimenteel en licht psychedelisch.

Staat op een elpee uit 1977, van een zangeres die om veel andere redenen regelmatig volop in de publiciteit komt. Maar die ook gewoon een hele fraaie stem heeft en echt wel wat mooie muziek maakte.

7 april is haar verjaardag.

Als ik ‘s ochtends de kranten heb doorgenomen en op internet het laatste nieuws heb gelezen, dan denk ik de laatste weken steeds vaker: hoe komen we ooit uit de knoop waarin we terecht zijn geraakt.

Dit is een heerlijk ruige versie door de Pixies van een surfnummer uit 1989 van de Surftones. Al klinkt het trouwens alsof het dateert uit het begin van de jaren zestig, op het hoogtepunt van de surfrage.

Het was het openingsnummer van de elpee Bossanova van de Pixies, die een jaar later verscheen.

6 april is de verjaardag van Pixies-oprichter Frank Black, geboren in 1965.

#zonderwoorden #humor Michiel Wijdeveld

Een van de mooiste nummers van de Gun Club, dit ‘Devil In The Woods’. Een van de vele ‘mooiste’ nummers. Want wat een band was dat toch, zoals ik al verschillende malen op dit weblog opgemerkt heb. Ook veertig jaar later klinkt de muziek van deze bende ongeregeld nog steeds als een klok.

31 maart 1996, dat is de sterfdag van de zanger van de Gun Club, Jeffrey Lee Pierce. 37 jaar oud, helemaal opgebrand.

Vooruit, nog eentje dan.

Fokke en Sukke in NRC. Gelukkig maar dat er geen grenscontroles zijn tussen Brabant en Belgie.

Voorjaar, een nieuw seizoen tuinieren in zicht. Dat vraagt om een gedegen voorbereiding, controle van het tuingereedschap en – zonodig – de aanschaf van nieuwe gadgets.

Tsja. Je bent zo oud als je je voelt. Ook al zegt je kleinzoon ‘opa’ als hij in Pluk van de Petteflat een plaatje tegenkomt van Meneer Pen.

#humor #zonderwoorden

Prachtig schilderij van David Hockney. Vandaag bewonderd in het Kunstmuseum in Den Haag. Waar het onderdeel is van de tentoonstelling London Calling. Met werken van (traditionele) na-oorlogse schilders die zo ongeveer tegelijkertijd in de Britse hoofdstad werkzaam waren.

Een zeer fraaie tentoonstelling. Hier een recensie van deze expositie.

Er is maar één echte Harlem Shuffle, en die komt uit de koker van Bob & Earl.

De Rolling Stones mogen het nummer dan gecoverd hebben op hun elpee Dirty Work. En House Of Pain mag het intro dan geleend hebben voor hun kraker Jump Around.

Maar de echte versie is toch van deze twee Amerikaanse soulzangers, die er een hit mee scoorden in 1963. De coverversie van de Stones verscheen op 24 maart 1986.

Het blijft een razend interessant onderwerp, de toekomst van het Gemertse kasteel. Hier lees je de stand van zaken.

Vooruit, vandaag weer een keer geen Spotify-link maar een clipje op YouTube. Maar deze video mag er dan ook zijn: een nummer van de briljante band van Damon Albarn, ook bekend van Blur. Uit 2001 alweer.

23 maart 1968 is zijn geboortedag.

Een van de artiesten in de playlist ‘These Boots Are Made For Walking’ in Stoffer’s Jukebox is Billy Childish. Met de door hem geproduceerde all female band de Headcoatees. Heerlijk rammelende garagerock. Zoals dit nummer, bij ons bekend van de Belg Plastic Bertrand.

In al zijn eenvoud is dit toch een gruwelijk mooi en meeslepend liedje. Een keer luisteren, en je kunt het zo meezingen. En die eerste zin, die blijft je voor eeuwig bij: ‘You were working as a waitress in a cocktail bar’.

22 maart 1963 is de geboortedag van zangeres Susan Ann Sulley, een van de beide zangeressen van de Human League.

Ook leuk: op 22 maart 1980 kwam ‘Going Underground’ van The Jam uit het niets binnen op één in de Engelse hitlijst. Nog zo’n nummer waar ik kippenvel van krijg.

Op 19 mei van het vorig jaar had ik toevallig weekenddienst. En dus was ik er beroepshalve getuige van dat PSV landskampioen werd. Op een overval Stadhuisplein in Eindhoven, samen met meer dan 10.000 superenthousiaste fans.

Zou de club vandaag alweer kampioen worden? Het toeval wil dat ik dit weekend opnieuw dienst heb…

Een van mijn favoriete gitaristen is Wilko Johnson. Met de band Dr. Feelgood was hij halverwege de jaren zeventig een van de wegbereiders voor de punkrevolutie.

Bekend werd de band in Nederland met een paar hits toen Wilko al weer was vertrokken. Maar het beste werk van Dr. Feelgood is dat met de in 2022 overleden gitarist Johnson. Een man met een bijna maniacaal gitaarspel en die pedalen trouwens maar onzin vond.

Deze live-elpee, Stupidity, is nog steeds een topper. 21 maart 1940 is de geboortedag van de componist van dit nummer, Solomon Burke.

Zo noemde hij dat vroeger, toen reggae-dj David Rodigan in zijn wekelijskse radioshow bij de Britse omroep BFBS op zoek ging naar de oorsprong van een reggaenummer: Version Excursion. Mooi gevonden.

U-Roy is een van de grondleggers van de dj-stijl in de reggae. Een van zijn mooiste nummers is dit, Rule The Nation, uit 1970

Maar het is de dj-version – of toasten, zo noemden ze het toen – van een eerder verschenen nummer. Dat is dit nummer: You Don’t Care van de Techniques uit 1967.

Dezelfde basistrack werd ook gebruikt door zangeres Nora Dean, voor haar nummer Barbwire. (Waarin ze aan haar moeder (“Oh mama”) vertelt dat ze een opdringerige jongen tegenkwam die haar lastigviel)

Een van de collega’s van U-Roy, Dennis Alcapone, gebruikt de versie van Nora Dean om er zijn dj-versie van te maken. Net als veel van zijn andere nummers is ook dit een topper: Mosquito 1!

Jaren later, in 2021, werkte U-Roy samen met Shaggy (Die van Oh Carolina) aan een nieuwe versie. En eerlijk gezegd: ik krijg elke keer weer kippenvel van de eerste noten van deze klassieker. (Kort daarna overleed U-Roy, 78 jaar oud).

En als je er zelfs dan nog geen genoeg van kunt krijgen: hier staan nog enkele tientallen andere versies.

Zonder woorden. Gevonden op (voorheen) Twitter.

In 1993 scoorde Shaggy een hit met dit nummer, Oh Carolina. Het stond op 20 maart van dat jaar op nummer één in Engeland.

Het origineel komt uit 1958 (!), en werd gezongen door de Folkes Brothers met als producer Prince Buster, later vooral bekend als ska-zanger.

Hij overleed veel en veel te jong, Terry Hall: in 2020, pas 63 jaar oud. 19 maart 1959 is zijn geboortedag.

Hier hoor je de zanger van de Specials, de Fun Boy Three en Colour Field samen met de Dub Pistols. In een cover van een klassiek nummer van Blondie.

#zonderwoorden Uit de Groene Amsterdammer van deze week.

Mijn kennismaking met muziek gebeurde aan de hand van een stapeltje oude 78-toerenplaten, wat singles en een authentieke koffergrammofoon van mijn vader. Dat moet ergens tegen het einde van de jaren zestig zijn geweest.

Tussen die 78-toerenplaten zat werk van onder meer Bill Haley, Louis Armstrong en Glenn Miller. Mijn pa had een goede smaak. Jaren geleden al zijn ze naar de Kringloopwinkel gegaan – het zijn nu waarschijnlijk collector’s items.

Op 19 maart 1959 werd de productie van 78-toerenplaten gestaakt.

Aardig geheugensteuntje, deze (korte) terugblik op de geschiedenis van staal in Nederland, het strategische belang van staal en – vooral – de financiële consequenties. In de Volkskrant.

Ik weet het niet. Ik loop er al dagen over te piekeren: op welke partij moet ik deze keer gaan stemmen. Want de partij die het dichtste bij mijn voorkeur staat, heeft het de afgelopen vier jaar in Helmond niet al te best gedaan. Om het maar eens voorzichtig uit te drukken.

Niet stemmen en thuisblijven deze keer dan? Dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Daarom loop ik dadelijk echt wel naar het stembureau hier in de wijk. Maar op wie ik dan ga stemmen?