Month: October 2021

Schokkend varkensboerenbericht – en toch ook weer niet

Verrassend om te lezen dat er erg veel varkensboeren zijn die hun stallen mogen blijven uitbreiden, ondanks alle strenge milieuregels, zoals NRC vandaag bericht. Maar toch ook weer niet. Zelf heb ik de afgelopen maanden een aantal malen geschreven over een varkensboer in Gemert, aan de Rooije Hoefsedijk.

Die ondernemer mag zijn aantal dieren verdubbelen omdat hij daar op papier en in theorie recht op heeft. En omdat hij maatregelen neemt om de uitstoot van stikstof en terug te dringen. De vraag is alleen of de milieuvervuiling desondanks niet toch zal toenemen. Omwonenden en milieuorganisaties vrezen van wel, en stapten naar de rechter. Een uitspraak moet nog komen.

Kortom: over dit soort bedrijven gaat het zeer interessante NRC-verhaal.

Poppentheater in Parijs


Prachtige foto dit, de blik in de ogen van het kind dat vooraan tweede van rechts staat is onbetaalbaar. De foto is gemaakt door Alfred Eisenstaedt. Ik zag em vorige week bij toeval op Twittter. Ik kende dit beeld niet van een groep kinderen die in 1963 in Parijs naar een poppenshow staat te kijken. Maar het is kennelijk toch een bekend plaatje, want – uiteraard – is er op het internet veel over te vinden. Zoals hier bijvoorbeeld.

En wie is er de dupe? De ananas!

Mooie term, streekproducten. Lokaal gebonden. Ambachtelijk. Onbespoten. Met een eerlijke prijs. Et cetera. Je kunt ze vooral kopen in boerderijwinkels. En daarvan komen er steeds meer.

Maar wat de definitie is van streekproducten blijkt voer voor discussie. In Gemert-Bakel tikte de Raad van State het gemeentebestuur daarover op de vingers. Met desastreuze gevolgen voor onder meer de ananas.

I Love You Like I Love Myself

Lang geleden dat ik naar muziek van Herman Brood geluisterd heb. In mijn gedachten zit zijn imago van publiciteitsgeile drank- en drugsverslaafde daarbij een beetje in de weg. Ten onrechte, want daardoor dreig ik te vergeten dat hij eind jaren zeventig prima muziek heeft gemaakt.

Dat bleek me deze week weer eens, toen ik door het overlijden van Phoney van de Hardcore herinnerd werd aan het nummer I Love You Like I Love Myself, geschreven door Phoney, geboren als Erik Strack van Schijndel. In de uitvoering van Herman een ijzersterk nummer, ook 41 jaar later nog. Al is de bijbehorende videoclip wel wat gedateerd.

Hey hey hey hey hey everybody

Het zijn oude opnames (uit 2016) en hoeveel originele bandleden er nog bij zitten, dat is me een raadsel. Maar het blijft heerlijke muziek, de garagerock van de Amerikaanse Sonics, ergens halverwege de jaren zestig (toen ik nog met Lego speelde) van start gegaan. Nummers als Cinderella en Psycho bezorgen me nog steeds kippenvel. Hier te zien. Het zweet spat er vanaf.

Een Bakels familieportret

Mooi om te horen hoe het leven van deze Bakelnaren verweven is met hun lokale jongerencentrum. En net zo mooi is het om te zien hoe betrokken zij zijn bij het wel en wee van de Fuse.

Donderdagavond praat de gemeenteraad over de toekomst van de Fuse, een discussie die noodzakelijk is geworden omdat de verantwoordelijke wethouders een paar flinke steken hebben laten vallen. Hier staat de online-versie. En met mooie foto’s van Sem Wijnhoven.

De leugen regeert, maar dan anders

Sinds kort blader ik af en toe de Nieuwe Revue weer eens door, iets wat ik jaren niet gedaan heb. Las ik dat weekblad – en vele andere tijdschriften – vroeger werkelijk stuk, nu kom ik daar nauwelijks meer aan toe.

De voorpagina van de NR van deze week vind ik erg geslaagd. Want daarop wordt een gevleugelde uitspraak van iemand die denkt dat ze boven ons gesteld was uit de oorspronkelijke context gehaald en in een heel ander kader gezet. Treffend, heel treffend.

Werkhubs op plekken bij stations?

Interessant idee van Steven van Eijck, voorzitter van de Mobiliteitsalliantie: werkhubs op plekken vlakbij stations. Een derde soort plek om te werken voor mensen die het grootste deel van hun werkdag achter een laptop zitten, naast de plek op kantoor en de plek thuis.

Helemaal nieuw is het idee niet, trouwens. Vraag maar eens aan de mensen van Seats2Meet en Igluu, bijvoorbeeld, de eerste twee namen die me spontaan te binen schieten.

Zonder dat ik het daarmee van tafel wil vegen of wegrelativeren. Integendeel: Het is een interessante manier van denken in de strijd tegen files en overvolle treinen.