Month: March 2022

Een stereo-eitje

Het is dat ik net jarig ben geweest (en van mijn gezin een set Air Pods cadeau heb gekregen) maar anders wist ik het wel. Dan vroeg ik als cadeau dit stereo-ei. Prachtig, deze wat erg groot uitgevallen koptelefoon, om helemaal in de muziek te kunnen opgaan.

Als mijn geheugen me niet bedriegt, stonden er van dergelijke stereostoelen eind jaren zestig, begin jaren zeventig ook in het Evoluon in Eindhoven. Maar zeker weten doe ik dat niet. Zijn er mensen die zich daar nog iets van herinneren?

Rockabilly-legende Glen Glenn overleden


Een paar dagen geleden las ik dat de Amerikaanse muzikant Glen Glenn overleden. Zeer spijtig. Vooral dankzij hem heb ik de authentieke rockabilly uit de jaren vijftig leren kenen en vooral ook waarderen.

Dat was begin jaren tachtig, toen de Cramps in kleine kring bijzonder populair waren met hun garagepunk-versie van rockabilly, psychobilly genoemd toen. Zij lieten zich inspireren door artiesten als Glen Glenn en ook Charlie Feathers.

Tot op de dag van vandaag luister ik nog steeds met veel plezier naar hun muziek.

Glen Glenn – Everybody’s Moving

De auto is nog steeds heer en meester in Porto

Zeer interessant en vooral erg relativerend verhaal bij Innovation Origins uit de Portugese stad Porto, waar – heel kort samengevat – de auto nog steeds heer en meester is en co2-uitstoot nauwelijks een onderwerp van gesprek. Bij de verduurzaming van de maatschappij zijn de tempo’s in de verschillende landen erg verschillend.

Rain, rain, go away away

Prachtige foto dit. In al zijn eenvoud. Geen idee wie ’em gemaakt heeft. Op ‘t miniblog Tumblr – bij uitstek de plek voor dit soort plaatjes – wordt ie in ieder geval veelvuldig gedeeld.

Ondanks dat het een zonnige dag is moest ik door deze foto denken aan het nummer Rain van zanger Terrence Trent d’Arby, vakkundig door de molen gehaald door de Jamaicaanse producer Lee Perry.

Wandelen op het Grenslandpad

Onderweg op het Grenslandpad van Stramproy naar Hamont worden we gewaarschuwd. Maar waarvoor? Dat weten we niet.


Vaste lezers van dit weblog weten dat wij een aantal jaren geleden het Pieterpad gelopen hebben.

Zij weten ook dat we daar zo enthousiast van werden dat we na Maastricht doorgelopen zijn op het wandelpad de GR5 en op die route inmiddels al de Vogezen in noordoost-Frankrijk getrotseerd hebben en nu op weg zijn naar het Meer van Genève.

Omdat we maar heel af en toe naar Frankrijk kunnen om er te gaan wandelen, hebben daarnaast in Nederland ook het Kustpad gelopen, van Sluis naar Den Helder. Daar lopen we nu verder over de Waddeneilanden richting Pieterburen.

Intussen zijn we ook aan het Grenslandpad, van Thorn naar Sluis. Daarover is hier wat meer te lezen.

Lokale partijen grijpen (opnieuw) de macht

Niet iedereen is het eens met deze kijk op de verkiezingsuitslag van afgelopen woensdag, merkte ik aan de reacties die er op binnen kwamen op dit artikel dat vandaag in de krant staat en hier online te vinden is.

Maar dat geeft ook niets, dat is alleen maar mooi juist: dat zorgt alleen maar voor een levendig debat over zoiets belangrijks als de gemeentepolitiek. En met de alsmaar verder dalende opkomstcijfers kan zo’n debat helemaal geen kwaad – integendeel zelfs.