Vergane glorie

Is dat niet een plek vol vergane glorie, vroeg iemand toen ik vertelde dat ik naar het Balatonmeer in Hongarije ben geweest, afgelopen zomer.

Nou, dat viel reuze mee, was het antwoord. Over het algemeen is het daar best goed onderhouden. En behalve dat je er nogal wat sporen van het communistische tijdperk ziet, is er ook veel dat herinnert aan roemrijke Oostenrijk-Hongaarse tijden.

Want uiteraard ben ik er als de kippen bij als ik ergens vergane glorie op beeld kan vastleggen. Een van de weinige plekken waar ik dat afbladderend verleden aantrof was hier, in Keszthely. Maar zelfs daar zag het verval er mooi uit.

Advertisements

Dood en geboorte en dood en geboorte en

Interessant kunstwerk, toevallig aangetroffen in een bijgebouw van de Abdij van Melk in Oostenrijk. Twee spiegels tegenover elkaar, met op de ene de tekst ‘geburt’ en op de andere ‘tod’. Om aan te geven dat, enfin dat snapt u zelf wel.

Maar hoe dat in beeld te brengen? Zoals hierboven, met mezelf erop? Of alleen de camera voor de spiegel houden? Is ook geen gezicht.

Daarom heb ik maar voor de weg van de minste weerstand gekozen. Komt m’n Ramones-shirtje (Johnny, Joey, Tommy & DeeDee) tenminste ook weer eens in beeld.

Wilde zwanen

Niets zo moeilijk als vogels fotograferen, hoorde ik laatst een collega-amateurfotograaf zeggen. Ze zijn schuw, razendsnel, vaak piepklein en je hebt er daarom heel wat geduld en goede apparatuur voor nodig om ze op een aardige wijze vast te leggen.

Nee, dan een paar zwanen. Groot, traag en bijna majestueus. Piece of cake, dus. Nou, niet dus. Het kost ook heel wat tijd voordat deze vogels zich zo voor je lens gesposteerd hebben dat ze een aardige compositie vormen, merkte ik onlangs.

Weten die beesten ook veel.