Krabben

Elke jaar weer een mijlpaal, de eerste keer dat je ‘s ochtends de ruiten van je auto schoon moet gaan staan te krabben voordat je kunt gaan werken.

2012-11-30 08.53.24

15 jaar later

Meer dan vijftien jaar geleden sprak ik voor het werk twee jonge Duitse vrouwen die bij een busongeval nabij Eindhoven gestrand waren. Daar schreef ik destijds twee verhalen over in de krant.

Via Facebook zocht een van hen, Jutta, onlangs weer contact: ze was bij toeval beide krantenknipsels tegengekomen en wilde wel eens weten hoe het met mij ging.

Naar aanleiding daarvan – én omdat onze krant 100 jaar bestaat – maak ik daar weer een krantenartikel over: een terugblik op het busongeval toen en antwoord op de vraag hoe het nu met beide vrouwen gaat.

Leuk en verrassend, de wendingen die sommige dingen af en toe krijgen.

Jutta en Bianka in London, tijdens een busreisje dat zou eindigen met een crash op de snelweg bij Eindhoven.

Aangeboden: t.a.b.

Afgelopen week uren staat te vegen en bij elkaar staan te harken: alle bladeren die er hier in het najaar bij bosjes uit bomen, struiken en heggen komen vallen.

En juist als alles eindelijk netjes in de groencontainer afgevoerd is, begint het op zijn Hollands even flink te waaien. Waardoor de hele oprit weer ramvol met bladeren ligt. Deze keer gelukkig allemaal bij elkaar, op een grote hoop.

Diegene die ze wil hebben, mag ze komen halen. Tegen elk aannemelijk bod.

Kale vlakte

Vorige week las ik in de krant dat het centrum van Helmond momenteel veel weg heeft van een kraterlandschap met slechts hier een daar nog wat huizen en winkels.

Ik kan niet anders dan me volledig aansluiten bij dat oordeel, maar moet daar wel aan toevoegen dat er ook elders in de stad nog heel wat bouwgrond braak ligt. Kennelijk lukt het op sommige plekken in deze stad niet zo goed om theorie en praktijk – tekentafel en bouwkraan – met elkaar in evenwicht te brengen.

Op de foto een van die vlaktes die we zondagmiddag, tijdens een rondje door Helmond-Oost en de binnenstad, aantroffen: aan de voet van de Sr.-Jozefkerk.

Een mooie vlakte, daar niet van. Maar wel erg kaal.

Popquiz-a-Go-Go


Uit alle positieve en enthousiaste reacties blijkt dat de eerste Popquiz in Lokaal 42 een doorslaand succes was en zeker voor herhaling vatbaar is. Leuk om te lezen en te horen.

Niet alleen vanwege al het werk dat Luc, Geert, Marc en ondergetekende er in hebben gestopt. Maar vooral omdat het leuk was een paar uur lang met zijn allen lekker met muziek bezig te zijn en een biertje te drinken.

Dat de vragen hier en daar behoorlijk lastig waren? Ach, een kniesoor die daar op let. Tot de volgende keer!

Grotelse Heide

Blijft een fijne plek om te wandelen, de Grotelse Heide tussen Aarle-Rixtel, Beek en Donk en Bakel in.

Lekker rustig, mooie natuur – zeker in het najaar – en nauwelijks andere mensen. Alleen een handjevol koeien, die tijdens het grazen zeer verstoord opkijken naar die twee eenzame voorbijgangers.

Blobje

Tijdens de lunchwandeling door het centrum van de stad viel het me op dat van de kleine Blob op het 18 Septemberplein eindelijk de contouren zichtbaar beginnen te worden. Er blobt iets uit de grond, zogezegd.

Ben benieuwd wat het wordt. Als-ie net zo leuk wordt als de grote Blob, vind ik het prima. Als-ie net zo slecht past bij zijn omgeving als de grote Blob, vind ik het wat minder.