Weblog

HANS VERMEEREN

Interessant boek hoor, De Meeste Mensen Deugen van Rutger Bregman, daar niet van. Er staan veel interessante en behartenswaardige dingen in. Maar halverwege het boek stuitte ik op een zin die een paar maanden na het verschijnen al volledig achterhaald is: de strijd tegen infectieziekten hebben we zo goed als gewonnen. Gelukkig doet dat aan …

Continue reading

De gevolgen van de (gedeeltelijke) lockdown

16 October 2020

Minstens vier weken niet naar het café of een restaurant kunnen, de gevolgen van de dinsdag afgekondigde gedeeltelijke lockdown zijn ingrijpend – niet in het minst voor de ondernemers in de horeca natuurlijk. Maar ook de buurt-, wijk- en gemeenschapshuizen zijn of gaan (weer) dicht. En de gevolgen daarvan zijn even verstrekkend, met name in de dorpen op het platteland.

Ook in Denemarken leggen de nertsen massaal het loodje doordat ze met corona besmet zijn geraakt, lees ik bij CNN. Net als in Nederland en in de Nederlandse nertsenhoofdstad Gemert-Bakel. Dat kan bijna geen toeval meer zijn, zou je zeggen. Tijd voor nader onderzoek.

Nog een interessant bericht bij The Guardian vandaag: schrijver Eric Blair – beter bekend als George Orwell – werd toen hij in de stad Barcelona bivakkeerde tijdens de Spaanse Burgeroorlog bespioneerd door de Russen, blijkt uit onderzoek. Geen wonder dat hij uiteindelijk 1984 heeft geschreven.

Blij dat ik beide keren dat we er waren geen scherven of stenen mee naar huis genomen heb uit Pompeï, het Italiaanse stadje dat is opgegraven onder een dikke laag lava. Diefstal op die plek brengt namelijk ongeluk, althans dat zegt een Canadese in The Guardian.

Gemert-Bakel – Het conflict tussen de LEVgroep in Helmond en de gemeente Gemert-Bakel lijkt zich te verharden. De LEVgroep sluit een gang naar de bestuursrechter niet uit. Volgens directeur Jasper Ragetlie houdt het gemeentebestuur zich niet aan de gemaakte afspraken. Lees hier meer: LEVgroep en Gemert-Bakel liggen op ramkoers | Eindhoven | ed.nl

Uit de kelders van Studio One

9 October 2020

Nieuwe opnames worden er al jaren niet meer gemaakt in Studio One aan Brentford Road in Kingston, Jamaica. In de jaren zestig, zeventig en tachtig zijn daar veel pareltjes op de band gezet door producer C.S. Dodd – als je van reggae houdt tenminste.

Dankzij het platenlabel Soul Jazz Records worden veel van die pareltjes aan de vergetelheid onttrokken: de afgelopen jaren verschijnt de ene na de andere cd met materiaal dat in Kingston in de kelders stof lag te verzamelen.

En da’s vaak volop genieten, zoals van dit nummer met de fluwelen stemmen van Johnny Osbourne en Jennifer Lara. Of van deze instrumental van de Soul Vendors die me enigszins doet denken aan Norwegian Wood van de Beatles trouwens.

Gedoe in het sociaal domein

9 October 2020

Dat de problemen in het sociaal domein overal groot zijn, wist ik al. Daar hebben de kranten de afgelopen tijd vol van gestaan. Over de (vooral financiële) problemen hiermee in de Eindhovense politiek heb ik de afgelopen jaren pagina’s vol geschreven. Nu ik de blik op Gemert-Bakel gericht heb, loop ik meteen tegen (niet helemaal) vergelijkbare problemen aan.

Eigenlijk onvoorstelbaar dat ik deze film nog nooit gezien had, Raising Arizona van de Coen Brothers uit 1987. Complete waanzinnig, af en toe absolute slapstick, een ongeloofwaardig verhaal. En toch een geweldige film, niet alleen omdat je er maar om blijft lachen. Maar ook om de geestige dialogen, de geslaagde one-liners en acteurs als Nicolas …

Continue reading

Melancholie in de herfst

4 October 2020

Het is herfst en de bladeren vallen, dus alle ruimte voor melancholie. Dit nummer,. Shadow in My Mind van Pauline Murray, sluit daar helemaal bij aan.

Deze Engelse zangeres maakt begin jaren tachtig een briljante plaat: Pauline Murray and the Invisible Girls. Dit nummer, van haar nieuwe plaat Elemental, roept de sfeer van die elpee in herinnering. Waardoor naast melancholie prompt ook nostalgie de kop op steekt.

Toen de coronacrisis begin maart begon, was deze tulpenboom nog kaal. In de loop van het voorjaar werd-ie groener en groener, voller en voller. Hoe dat proces zich voltrok kon ik, al thuiswerkend, dagelijks volgen door het raam in mijn werkkamer. Nu de bladeren vallen, was de tijd rijp om die flink uit de kluiten …

Continue reading

%d bloggers like this: