Sixty Minutes

Op zoek naar een onbekende parel van James Brown (instrumentaal, met een big band)? Naar een freaky uitvoering van ‘Heartbreak Hotel’ van een overtuigende Elvis-imitator? Naar wat fenomenaal maar obscuur rockabilly-, garage- en surf-werk uit de sixties? Naar meer songs met de loepzuivere doowop-stem van Dion DiMucci? Naar het origineel van het door de Beatles gecoverde Mr. Moonlight?

Het is hier te vinden, in een kersverse Sixty Minutes.
(Met rechts klikken en kiezen voor opslaan als…)

Tikgoot

Wij noemen het zelf een souterrain, onze beneden-etage in het nieuwe ED-gebouw aan het Begijnenhof. Terwijl het eigenlijk gewoon een kelder met flinke ramen is.

Maar zowel kelder als souterrain klinkt altijd nog beter dan tikgoot, zoals sommige collega’s al gekscherend zeggen.

Helmond By Night

Gisteravond was ik op bezoek bij een kennis in het centrum van Helmond. Hij woont op 10 hoog in de Callenburght, en vanuit zijn woning heb je dus een fantastisch uitzicht op de stad. Kon het natuurlijk niet nalaten daar met een GSM een foto van te maken. Ook al zie je er niet heel veel op, dankzij de straatverlichting is – van links naar rechts – wel de Deurneseweg zichtbaar.

Het oproer kraait

Tunesië, Egypte, Algerije, Iran. Wie dacht dat tijd van protesten en revoluties ver achter ons lag, komt bedrogen uit. Het vuurtje blijft branden, als een echte veenbrand.

De mensen blijven zich roeren, nu vooral dankzij nieuwe technologische ontwikkelingen die hen een blik gunnen op vrijheid (en de economische voorspoed) elders in de wereld.

Gelukkig maar.

Slot zonder doel

Loop je lekker op je gemak door het bos te wandelen, kom je langs een poort. Een poort zonder doel, want er gaat geen weg naar toe en er ligt ook geen weg achter. En links en rechts van die poort staat ook geen hek.

Des te raadselachtiger is het dat deze poort voorzien is van een groot en stevig kettingslot. Immers: als die poort in een ontbrekend hekwerk al geen doel dient, waar is dat slot dan in hemelsnaam voor nodig?

Hartelijk dank

Hartelijk dank allemaal voor de felicaties gisteren, ook die vanuit onverwachte (en verre) hoeken. Ik heb er gisteravond bij De Potdeksel in Deurne een heerlijk, boterzacht visje op gegeten.

Inmiddels ben ik er wel van doordrongen geraakt dat 49 worden vooral in het teken staat van de leeftijd die daar op volgt: 50 jaar oud. Djeezus!

Geschiedenis

Toch het idee dat je geschiedenis bijwoont, als je de ontwikkelingen in Egypte, en met name in Caïro, op de voet aan het volgen bent.

Vanochtend op de radio vooral speculaties dat het wel eens helemaal mis zou kunnen gaan. Uit de mond van journalisten dan. Niet van deskundigen en of woordvoerders ter plekke. Die houden én een slag om de arm en hun hart vast.

Westernstyle

Zat vanochtend in de auto, onderweg naar het werk, naar Radio 1 te luisteren: bespreking van de film True Grit, de nieuwe van de Coen Brothers. Met citaatje van de hoofdrolspeler Jeff Bridges: ‘I can do nothing for you, son. BLAMMM’.

De bespreking werd gevolgd door een bespiegeling over het genre waarin de film is gemaakt, de western. Kort samengevat gaat het dan over zwijgende mannen met ondoorgrondelijke blikken en getrokken pistolen.

Leuk medium voor in de auto, radio,

Rockabilly Psychosis

Even wat psychobilly onder het stof vandaan gehaald. Blijven goed klinken, The Meteors: flink opgefokt. En gelardeerd met veel drank, drugs, tattoos en zwart leer. Want het blijft rockabilly, uiteraard.

AANVULLING 1: Ook nog steeds leuk: Reverend Horton Heat.

AANVULLING 2: De aartsvaders van de psychobilly: The Cramps (niet voor de fijngevoeligen onder ons; let op het geweldige gitaarwerk).