Author: Hans Vermeeren

Journalist bij het Eindhovens Dagblad, Helmonder, cultuurliefhebber en muziekfanaat.

Knocked Down

Wederom een fraai nummer van de van oorsprong Zwitserse Hillbilly Moon Explosion, een band die muziek maakt op het kruispunt van rock & roll en rockabilly. En met ook dit keer een stijlvolle clip, in zwart-wit en megt referenties aan die bijna vergeten grote thrillerregisseur, Alfred Hitchcock.

Op reportage bij de brouwers van Westmalle

Wat een prachtige rapportage in Trouw over de bierbrouwers in de abdij van Westmalle.

De verslaggeefster heeft er bovendien heel wat voor over. Ze is alleen welkom voor een gesprek met de brouwers als ze meedoet aan de stilteretraite. En dan begint de dag om vier uur ‘s nachts met een ochtendgebed in de kapel.

Het verhaal is hier te lezen, wel achter een betaalmuurtje.

Deel vijf van deze serie

Zeer recent met veel plezier gelezen, dit vijfde deel van de serie De Paradiso Punkjaren van Oscar Smit. Dit boekje gaat over 1980 en 1981, toevallig een periode dat ik daar af en toe ook wel eens een concert bezocht.

Zo kan ik me nog levendig optredens herinneren van de Undertones, James White en ook de Skids. In die periode ging ik echter vooral vaak naar de Effenaar in Eindhoven.

Een groot deel van de bands die in Eindhoven optraden, maakten een kort rondje langs het popzalencircuit in Nederland. En speelden behalve in de Effenaar ook in Paradiso.

Zeer frappant: Veel van de groepen die in dit uitgebreid boek aan bod komen, zag ik dus in Eindhoven. Waarmee er voor mij dus min of meer sprake is van een soort van parallele geschiedschrijving.

Over het algemeen belang en dat van een individu

Soms moet het individueel belang wijken voor het algemeen belang. Hoe vervelend dat ook is. Voor sommige politici is het in dat soort gevallen erg lastig om ruggengraat te tonen, in plaats van slappe knieën. En dan op basis van gelegenheidsargumenten een weloverwogen plan waar jaren aan gewerkt is op een achternamiddag onderuit halen

Hier de online-versie van dit verhaal.

Derry, de stad van de Undertones

Een paar jaar geleden waren we in de Noord-Ierse stad Derry. Het was een bezoek dat veel indruk op ons maakte. De vele murals in de stad herinnerden nadrukkelijk en op een indringende manier aan de recente geschiedenis, eufemistisch de ‘Troubles’ genoemd.

Daarnaast is Derry natuurlijk de stad van de Undertones, al sinds 1979 een van onze favoriete bands. In de stad is nu een nieuwe, opvallende mural te vinden, las ik op verschillende plaatsen. Een goede reden om weer eens terug te gaan.

Afscheid van Luc

Twaalf jaar geleden ontstond dit clubje spontaan en door toeval. Met zijn vieren organiseerden we vervolgens onder de naam Vraag42 jaar in, jaar uit pub- en popquizzen. In Lokaal42, maar een tijd lang ook op verschillende andere plekken in onze stad.

58 keer maar liefst zaten of stonden we samen op het podium. Wat hebben we op dat podium, maar ook daarvoor en na afloop, gelachen met elkaar. Gegeten, en gedronken. En vooral ook gediscussieerd.

Over van alles en nog wat, en soms tot op het bot. En altijd ging het wel een keer over de Beatles of over de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. En elke keer wisselden we de meest fantastische anekdotes uit onze levens met elkaar uit, de een soms wat ongeloofwaardiger dan de andere.

We hebben in die jaren volop elkaars lief en leed gedeeld, met elkaar meegeleefd als het tegen zat en uiteraard ook als het (gelukkig) meezat. We kwamen er daarbij achter dat we alle vier, hoe verschillend we ook zijn, over hetzelfde kleine hartje blijken te beschikken.

Twee jaar geleden raakten we vrij plotseling Geert kwijt: veel te jong, veel te vroeg en veel te snel. Dat deed en doet nog steeds pijn. Woensdag hebben we ook afscheid moeten nemen van Luc. Ook veel te jong, ook veel te snel en ook veel te vroeg. Opnieuw een afscheid dat pijn doet.