
#trackoftheday Lizzy Mercier Descloux


Verfrissend interview in NRC met Bennie Jolink van Normaal, die geen blad voor de mond neemt over de boerenindustrie. Gewoon zegt waar het op staat. Namelijk dat er in ‘postzegellandje’ Nederland geen ruimte is voor een grootschalige agro-sector. En daardoor ook in eigen kring verketterd wordt. Hier te lezen.


Vandaag in de Volkskrant.

Vrijdagmiddag, bijna weekend en het wordt goed weer. (Deze foto is gemaakt tijdens de drooglegging in de Verenigde Staten, in de jaren twintig van de vorige eeuw).

Dat de Ramones en de Talking Heads in 1977 in de Eindhovense Effenaar hebben opgetreden, is iets dat niet veel mensen nog weten.
Op de website van de Effenaar staat daar sinds kort een alleraardigst artikel over – zij het ietwat verstopt. Dit is de link naar dat verhaal.


Eerlijk is eerlijk, het idee is van een collega. En het is echt een heel goed idee. Het is namelijk een oplossing voor twee problemen.
Een: dit is een uitermate geschikte plek voor een tweede coffeshop in de stad.
En twee: dan is er ook eindelijk een huurder voor dat al lange tijd leegstaande nieuwe paviljoen aan het Havenplein.

Op internet en ook Facebook zie je nogal wat pagina’s die gewijd zijn aan lelijke elpeehoezen. Die zijn er inderdaad nogal wat. Jammer is dat je zelden of nooit websites tegenkomt met juist alleen maar mooie hoezen.
Van deze poster voor een concert van jazzmuzikant John Coltrane zou ik een elpeehoes maken die daar wat mij betreft dan zeker zou thuishoren.


Grappige naam voor een rood wijntje, dit: vernoemd naar de man die jarenlang graaf Dracula speelde.
Ik had trouwens nog een andere associatie bij deze foto. Hij deed me denken aan een nummer van Engelse vleermuizengroep Bauhaus, uit begin jaren tachtig.

Dat ze ook in Japan heerlijke garagepunkherrie kunnen maken, weten we dankzij groepen als Shonen Knife, de 5.6.7.8’s, 54 Nude Honeys en Guitar Wolf .
De afgelopen weken was de eveneens Japanse groep Otoboke Beaver op tournee door Engeland en Ierland. Op Twitter heeft de band daar uitgebreid verslag van gedaan.
Ik kende de band niet zo goed, en heb er daarom wat muziek van opgezocht. Nou, dat viel niet tegen. Wat een geweldige, onverstaanbare en vooral alles ontregelende bak lawaai zeg!


Dankzij plaatsjes als Playa d’Aro en Lloret de Mar heeft de Spaanse Costa Brava in de loop der jaren een erg slechte naam opgebouwd: een plek waar feestende, dronken tieners de dienst uitmaken en het bier afwisselen met Nederlandse frikandellen.
Het is een stigma waar deze regio maar moeizaam vanaf komt. Ten onrechte, want deze Costa kent een prachtige natuur en een heerlijk klimaat, het eten (tapas) en drinken (wijn) is er prima en de mensen zijn er over het algemeen zeer toeristenvriendelijk ingesteld.
Sinds ik er eind jaren zestig voor het eerst met ouders ging kamperen, kom ik er dan ook nog steeds regelmatig en heel graag. Buiten het hoogseizoen dan, want dan is het er naar mijn smaak wat te druk.
Een mooie manier om deze streek te verkennen is de GR92, een wandelroute tussen Blanes en de Spaanse grens. Wij liepen stukjes van die route ter hoogte van Llafranc en L’Escala. Werkelijk prachtig. Met dank aan Wandelvrouw voor de tip.


Vorig jaar waren we in de meivakantie in Italië, en bezochten we onder meer Cinque Terre. Het is daar hartstikke mooi hoor, daar niet van. Maar wel heel erg druk.
Een groot deel van het uiterste noordpuntje van de Spaanse kust aan de Middellandse Zee, de Costa Brava, is zeker zo mooi. Voordeel van deze streek is bovendien dat het er in het voorjaar heel erg rustig is.
Ook in de meivakantie, zo merkten we de afgelopen week in het slaperige maar heel erg fraai gelegen dorpje Llafranc.


Zo hebben we het indertijd inderdaad geleerd. Maar die vierletterige toevoeging is nieuw voor me. In NRC, zeer recent.

Vrijdagavond een heerlijke avond gehad met Eton Crop en de Undertones in het Burgerweeshuis in Deventer.
En op zaterdag afwisselend in de zon gezeten of door de regen gelopen in Deventer zelf en de prima stadscamping aan de andere kant van de IJssel.
Een unieke plek voor een camping, trouwens, zo pal tegen het stadscentrum aan.

Al 45 jaar fan. Vrijdag naar Deventer, uiteraard. En een prachtig verhaal vandaag in de Volkskrant.
The Dutch are mad, their fingers are stuck in dykes. Heerlijk stukje cynisme. Helemaal vergeten, dit nummer.

Mijn mond viel open van verbazing toen ik dit artikel vanochtend in de Volkskrant las. ‘Absurd’ is de reactie in het artikel zelf. Dat is nog zacht uitgedrukt.


Een playlist met liedjes die hier de afgelopen dagen op de digitale draaitafel lagen.

Indrukwekkende serie verhalen bij The Guardian, het resultaat van lang en gedegen onderzoek: over de kosten van het Engelse koningshuis voor de Engelsen en over de inkomsten van de Engelse koninklijke familie, deels afkomstig uit landgoederen die al sinds de dertiende eeuw in het bezit zijn van de voorouders van Charles. En waarvan de waarde in de miljarden ponden lopen.

Een tijdje geleden alweer las ik in de krant dat VDL Nedcar een nieuwe koers gaat varen met de productie van onder meer stadsautootjes. Bij dat verhaal stonden foto’s van alleraardigste voorbeelden van die categorie vervoersmiddelen met slechts drie wielen
Dergelijke auto’s bestaan uiteraard al veel langer. Op internet zijn tal van voorbeelden te vinden. De foto’s hierboven maakte ik eerder dit jaar in Autoworld in Brussel, een fascinerende verzameling meer of minder antieke auto’s.
