Ameideflat

De Ameideflat.

Even een snel bericht tussen een afspraak en een – zakelijk – etentje in. Kwam vandaag op de fiets langs de Ameideflat, volgens mij nog steeds het hoogste gebouw van de stad.

Met de blauwe lucht op de achtergrond en de zon van de zijkant zag zelfs dit in aanzet lelijke gebouw er aardig genoeg uit voor een snapshot. Waarvan akte.

Binderseind

Net even wezen kijken op het Binderseind, hier in de stad. Daar staan wat panden op de nominatie om gesloopt te worden, weet ik dankzij het weblog van Peter Warmerdam, waaronder dit gebouw dat zich over het fietspad uitstrekt.

Waarom het gesloopt wordt, weet ik nog niet. Dat krijg ik nog te horen van het bevoegd gezag. Feit 1: het is een lelijk pand. Feit 2: het is een voor het Binderseind gezichtsbepalend pand.

Blinde muur in Helmond


De nieuwe Helmondse bieb oogt erg fraai. Maar ik hoor sommige mensen mopperen dat de zijkant van het gebouw aan de Watermolenwal een wel heel erg blinde muur is.

Daarom ben ik er net even wezen kijken. En ik moet zeggen: die mensen hebben gelijk.

Kleine troost: op termijn worden er aan die blinde muur tal van nieuwe gebouwen aangeplakt. Alleen kan dat nog wel eens een tijdje gaan duren.

Randy & Rainbows

Vanochtend in de auto kwam op de cd-speler ‘Denise’ van de Amerikaanse doowop-groep Randy & The Rainbows voorbij.

Al luisterend schoot me een reportage uit het TV-programma Top 2000 á Go-Go te binnen, van een paar jaar geleden, waarin de leden van die groep werden geinterviewd. Hoe de groep aan die naam kwamen, wilde de interviewer weten. Want niemand van hen heette toch Randy.

Op een dag kwamen ze de studio binnen, was het antwoord, en toen zei de producer: “Guys, now you’re called Randy & the Rainbows”.

Ik heb heel hard mee zitten zingen, vanochtend. Doobiedoo.

Belgische toestanden


Nederland is toch wel een land van keurig aangeharkte voortuintjes en goed onderhouden achtertuinen. We hebben alles goed geregeld in bestemmingsplannen. Iedereen weet wat mag en wat niet mag en bijna iedereen voelt aan wat not done is.

In België kijken ze heel wat minder nauw. Dat heeft tot gevolg dat de sociale omgangsvormen wat soepeler zijn, en je er minder lauwe gezeik aantreft.

Maar die souplesse heeft ook zijn keerzijde. Lopend door de uithoeken van de Ardennen komen we heel wat Belgische toestanden tegen, zoals uit deze foto mag blijken. Kennelijk is het óf het een, óf het ander.

Malcolm McLaren

Vijf redenen waarom Malcolm McLaren – op 64-jarige leeftijd overleden – een sleutelrol had in de geschiedenis van de popmuziek.

1. Hij bracht de Sex Pistols bij elkaar.
2. Hij bezorgde deze Londense punkrockers hun kledingstijl met veel zwart, ritsen, veiligheidsspelden en fel gekleurde haren.
3. Hij gaf ons zowel Adam & The Ants als Bow Wow Wow, beiden met een drumritme dat was gebaseerd op dat van de Burundi Drummers – maar dan twee keer zo snel.
4. Hij bracht als een van de eersten de rap en het scratchen onder de aandacht van het grote publiek met de single ‘Buffalo Gals’.
5. Hij was met zijn lp/cd ‘Duck Rock’ een voorloper op het gebied van wereldmuziek.

Malcolm was, kortom, een held en een lichtend voorbeeld voor velen.

Nostalgie

Mijn familie, ergens begin jaren zeventig.

Het kamperen heb ik met de paplepel ingegoten gekregen, bemerkte ik toen ik me de afgelopen dagen door stapels oude familiefotoalbums heenwerkte.

In Zeeland, in de Peel, in Hoek van Holland, in Spanje; mijn ouders sloegen de haringen van hun tent en – later – die van de voortent van hun caravan overal in de grond.

Deze foto is ergens begin jaren zeventig gemaakt, op een camping in Hoek van Holland. Waar mijn grootouders van moeders kant hun tenten opgeslagen hadden. Zij ook al.