Images

Bloedserieus de meeste baarlijke nonsens verkondigen? Dat is de rappers van Goldie Lookin’ Chain wel toevertrouwd.

Dry januari, die maand is best door te komen hoor. Met blikjes Red Bull en een hoop speed, coke en XTC. Ja ja. Zo kan ik het ook.

Enne, u denkt dat die mannen zo maar wat doen en niet echt kunnen rappen? Nou…. check this out: live in 2005 op het Reading Festival in Engeland.

Op 19 januari in 1998 overlijdt Carl Perkins, 65 jaar oud pas. Hij begon zijn carrière bij Sun Records van Sam Phillips in Memphis en was een van de grondleggers van de rockabilly.

Dit opzwepende nummer is een van zijn beste. Twee minuten en vijftig seconden lang, meer hoeft dat ook niet te zijn.

Een paar jaar later op 19 januari, maar dan in 2008, komt ook soulzanger Wilson Pickett te overlijden. Hij wordt net 64 jaar oud. Ook veel te jong dus.

Wilson had een prachtige soulstem en maakte eind jaren zestig carrière met een aantal heerlijke soulstompers. Zoals deze.

Best veel naar geluisterd, naar de debuutelpee van deze twee Fransmannen. Maar na het jaar van verschijnen – 1998 – verdween deze band steeds verder uit (mijn) beeld.

Nu ik dit nummer weer eens terugluister denk ik: mwah. Op deze 19e januari in 1998 verscheen de debuutelpee ‘Moon Safari; met dit nu toch wel erg melige ‘Kelly’.

Op 18 januari 1980 werden de oprichters van de New Yorkse discotheek Studio 54 veroordeeld vanwege belastingontduiking.

Een paar jaar later pikte ik in de bakken met tweedehands elpee’s een exemplaar op met in die discotheek populaire remixen van disconummers. Een aantal van die nummers waren onderhanden genomen of geproduceerd door Bobby O.

Helemaal geweldig, vond ik destijds – en nu ook nog. Rond die tijd kwam ook de 12″ ‘Blue Monday’ van New Order uit. Verrassend hoe de stijl en het geluid van die twee nummers overeenkomen.

Apropos: Bobby Orlando zijn we hier trouwens al eens tegen gekomen.

Helemaal iets anders, maar niet minder fascinerend is dit nummer, van de Canadese zangeressen Kate & Ann McGarrigle. Niet hip & trendy en een beetje oubollig, inderdaad. Het werd na het verschijnen, in 1975, zo veel gedraaid op de radio dat het nummer werkelijk in mijn geheugen gebeiteld zit.

18 januari 2010 trouwens is de sterfdag van Kate McGarrigle.

Om ook vandaag de moed er in te blijven houden deze 9tot5-aflevering over kroketten. Naast bitterballen toch wel de belangrijkste snack.

Wie zich afvraagt waar rapper Def P is gebleven, na het uiteenvallen van de Osdorp Posse, raad ik deze documentaire aan, toevallig gevonden op You Tube.

Daarin vertelt waar hij tegenwoordig mee bezig is. Leuk interview, lekker down to earth. En wat leuke flarden uit de Osdorp Posse-tijd.

…zomaar een foto van dit volkomen geschifte gezelschap.

Whitney Houston scoorde een dijk van een hit met het door Dolly Parton geschreven ‘I Wil Always Love You’. Op 17 januari 1993 stond ze er in Engeland mee op nummer 1.

Persoonlijk heb ik niets met de muziek van Whitney, en weinig met die van Dolly. Wel leuk vind ik het dat als je de single ‘Jolene’ niet op 45 toeren draait maar op 33 toeren, het opeens een gloedvolle soulballad lijkt te zijn.

Ook het Amerikaanse duo Hall & Oates is een regelrechte hitmachine – al kregen ze later de hoogste ruzie over de verdeling van de revenuen. ‘Maneater’ is op 17 januari 1982 hun vijfde Amerikaanse nummer 1.

Prima song, daar niet van. Zelf vind ik een ander nummer – toevallig van dezelfde elpee – het beste van dit duo. Zie hieronder.

En dat is niet alleen vanwege het aansprekende intro. Dat komt ook omdat De La Soul er een fraaie sample uitgehaald en daarmee én met dat intro een mooie nieuwe song heeft gebouwd.

17 januari 1944 is de geboortedag van de Franse zangeres Francoise Hardy het prototype van wat in de muziekjournalistiek – weinig woke – de Zuchtmeisjes wordt genoemd. Ze overleed in juni 2024. Weinig hip, dit nummer. Wel heel fraai.

Inderdaad, dat nummer van de Kaiser Chiefs. Maar dan een beetje anders. Net zo leuk. En qua songtekst elke dag weer even actueel.

En waarom niet: hier is de dubmix, meteen maar er achteraan. Hoppa!

Er was in onze muziek niks van te horen hoor, daar niet van. Maar toen ik in 1981 in een bandje zat, luisterden we – behalve naar punk, new wave, ska en reggae – ook naar soul uit de jaren zestig.

De serie That’s Soul, bijvoorbeeld. En een verzamelaar met de ‘Twenty Greatest Hits’ van de Supremes. Nog steeds heerlijk om naar te luisteren. Dit is een relatief wat minder bekend nummer uit 1967. Alleen al van het intro krijg ik kippenvel.

Op 15 januari 1961 tekenden de drie dames van de Supremes een contract met Motown.

DJ en producer Skrillex wordt op 15 januari in 1988 als Sonny Moore geboren. Skrillex was een paar jaar geleden het gezicht van een opwindende maar korte rage: dubstep. Leuk voor even, inmiddels toch wel wat achterhaald. Al blijft zijn productiewerk voor tal van reggaemannen wel aardig.

NOTA BENE: 15 januari van gisteren bleek 16 januari te zijn, en 16 januari vandaag is daarom 15 januari. Kwestie van de verkeerde bladzijde opslaan. Snapt u het nog? Ik niet helemaal, maar ik doe mijn best.

Het is een onderwerp dat regelmatig terugkeert in het nieuws, de files bij de Beekse Brug in Beek en Donk. Of beter gezegd: het uitblijven van maatregelen om die files te beteugelen.

Nu is er een keer goed nieuws te melden: het plan om door de aanleg van een rotonde daar wat aan te doen. Lees hier de online versie van dit verhaal.

Bespeur ik enig cynisme in deze kop? Of zit dat cynisme vooral in de ontvanger van deze boodschap?

Het kan ook zijn dat deze kop me doet denken aan het aantal tanks van het Nederlandse leger op 10 mei 194. Eentje, om precies te zijn.

We hebben er lang over getwijfeld, John en ik. Het overlijden van Luc de Graaf, nadat eerder al Geert Leenders was overleden, zorgde er voor dat we eind 2023 een punt hadden gezet achter Vraag 42. Definitief dachten we.

De pub- en popquiz, ónze quiz in Lokaal 42, waar we in november 2013 mee waren begonnen. En die we tot april 2023 met veel plezier hebben laten draaien.

Maar we zijn ’em gaan missen. De quiz, de spanning, de gezelligheid, de biertjes en de bitterballen. Daarom pakken we de draad weer op. De partners van Geert en Luc, Belle en Judith, juichen dat zelfs toe. En dat is een hele fijne aanmoediging.

Op donderdag 5 februari is het zo ver, dan is de eerste van de drie edities van dit seizoen. Vanaf 21.00 uur. En uiteraard we wachten met beginnen tot het team van de Zaalvoetballers binnen is.

Tot dan!

En om alvast in de stemming te komen: hier is onze (oude) tune!

De eerste keer dat ik muziek van Fatboy Slim hoorde, was toen ik ergens in de zomer van 1998 het Muziekcafé in Helmond binnen liep en Geert Leenders achter de draaitafel stond. Ik was perplex toen hij de Rockefeller Skank draaide.

Natuurlijk kende ik Fatboy Norman Cook nog van de Housemartins, hun heerlijke Happy Hour en nog veel meer. Waaronder deze a capella versie van de begintune van de radioshow van dj John Peel.

Oh ja: de single Praise You van Fatboy Slim kwam op 16 januari 1999 van niets op 1 binnen in de Engelse hitlijst.

En wie wil weten hoe populair Fatboy Slim in Engeland was, kan ik de documentaire Right Here Right Now van harte aanbevelen. Gaat over een gratis concert van hem op het strand van Brighton in 2002.

Daar werd 40.000 man verwacht maar kwamen er uiteindelijk 250.000 aanzetten. Het liep allemaal net niet uit de hand – het was het serieuze begin van het fenomeen crowd control.

En het origineel van Grinderswitch, uit 1975.

Langs een steile trap naar beneden, een donker gat in. Hartstikke druk op een doordeweekse middag. Bier halen duurt een uur. De toiletten zijn ergens ver weg verstopt. En op het podium staat een matige band inspiratieloos Beatles-covers te spelen.

Dat was de situatie toen we in augustus 2004 in Liverpool de Cavern binnen liepen.

Maar geen gezeur verder, want dit is Heilige Grond. Opengegaan op 16 januari 1957, deze plek waar de Beatles vanaf 1961 hun eerste stappen naar beroemdheid zetten.

Een interessante ontwikkeling in het gebied tussen Helmond en Lierop, Varenschut/Lungendonk: de geplande aanleg van en 100 hectare groot bedrijventerrein. Een plan dat uiteindelijke vier- tot vijfduizend nieuwe banen moet opleveren.

Daar sprak ik deze week over met de kartrekker van dat plan, de Deurnese wethouder Tom Oomen. Lees hier de weerslag van dat gesprek.

Het is een boek om in te blijven lezen, te blijven bladeren: Stoffer’s Jukebox. En het is een enorme inspiratiebron: oude muziek herbeluisteren, nieuwe (oude) muziek ontdekken.

Aan de hand van zijn tweede playlist, Dream Girl, zet ik hier twee nummers in het zonnetje. Het eerste is Sarah Smiles van de band Bram Tchaikovksy, een nummer uit 1979 – een nummer dat ik helemaal was vergeten en dat in Nederland net geen hit was.

Leuk om te weten: Bram zelf, Peter Bramall, maakte eerder deel uit van The Motors en speelde mee op de grote hits van die band: Dancing The Night Away en Airport. Ook leuk.

Uit 1978 komt het nummer Whole Wide World van de eveneens Engelse muzikant Wreckless Eric, vooral bekend van Reconnez Cherie. Dit nummer is minstens zo leuk. Net als de mini-docu die zijn platenlabel Stiff over dit liedje maakte trouwens.

Zo voelt het momenteel elke dag, kijken naar het nieuws in de wereld. Naar de ene en de andere brandhaard die keer op keer doelbewust nog wat verder worden opgestookt.

LL Cool J is Hard as Hell. De eerste regel van de single Rock The Bells van deze Amerikaanse rapper hakken er 41 jaar na het verschijnen nog steeds even hard in als destijds. LL wordt vandaag, 14 januari, 58 jaar oud.

Ook op 14 januari, maar dan in 1977, verscheen de elpee Low van David Bowie. Samen met Heroes zijn dat mijn twee favoriete albums van deze in 2016 overleden muzikant. Met op Low de twee instrumentals als hoogtepunten.

Wat te doen met de kunst van artiesten die gecancelled zijn omdat ze de wet grof overtreden hebben?

Het was, is en blijft een lastige vraag. Ook in de popmuziek. Ik weet het niet. Dit nummer vind ik echt geweldig: een hoogtepunt in de glamrock, in de periode dat ik muziek aan het ontdekken was.

Maar ik kan er niet naar luisteren zonder een bittere nasmaak te proeven. De Undertones speelden dit nummer in 1979 tijdens een (John) Peel Sessie. Live heb ik het hen ook wel een paar keer horen spelen. Maar dat is, inderdaad, al wel heel lang geleden.

De man waar we het over hebben trouwens, die nam op 14 januari 1973 zijn artiestennaam aan.

#zonderwoorden

13 januari is de geboortedag van zanger Suggs – Graham McPherson – van de Engelse skagroep Madness. Suggs werd geboren in 1961 en al een aardig eind op weg naar zijn pensioen, dus.

De band heeft inmiddels een enorme rij fraaie hits achter de naam staan, te veel om op te noemen.

Madness, opgericht in 1979, ontleende zijn naam aan een nummer van de Jamaicaanse ska-veteraan Prince Buster. Hij scoorde op zijn beurt in 1972 een hitje in Nederland met het excentrieke nummer Dance, Cleopatra, Dance.

In 2010 overleed op 13 januari soulzanger Teddy Pendergrass, verantwoordelijk voor de leadzang in de bekendste hits van Harold Melvin & Blue Notes.

Zijn mooiste nummer echter vind ik het in 1973 verschenen Let’s Clean Up The Ghetto, samen met een handvol andere soulartiesten uit Philadelphia. Met een werkelijk onweerstaanbare hook die volop gesampled is.

Een mooie cover van dit nummer trouwens komt uit een ander ghetto, dat in Kingston op Jamaica. Die staat op naam van nog zo’n veteraan, Johnny Clarke.

Gelukkig, geruststellende woorden van onze NAVO-chef.

Fantastisch. Voor Scrabble. Of om er zo maar in een gesprekje tussen te gooien: ‘laatst met die sneeuw zat ik in een pekeltram’, bijvoorbeeld.

In 1974 staat dit nummer van de Amerikaanse zanger/gitarist Steve Miller op nummer één in Engeland. Ook dit nummer heeft de tand des tijds prima weerstaan.

Al waren er jaren dat ik het niet te pruimen vond, maar dat had vooral met het imago (van Steve Miller) te maken. In de (post-)punktijd, was dit soort werk immers not done.

Als er een lijstje gemaakt zou moeten worden met standaardklassiekers in de popmuziek, dan zouden daar zeker een handvol nummers van de Ronettes tussen moeten staan. Onder andere dit briljante, eveneens door Phil Spector geproduceerde nummer.

Leadzangeres Ronnie Spector overleed op 12 januari 2022 op 78-jarige leeftijd.

De tweede track op de vierde, bij vlagen eveneens briljante elpee van The Clash, Hitsville UK – met zang van Ellen Folley, destijds de partner van gitarist Mick Jones.

Het nummer is met een knipoog vernoemd naar het huis in Detroit waarin Motown-baas Berry Gordy op 12 januari 1959 zijn tot Hitsville USA gedoopte studio vestigde.

De plek waar al die Motownklassiekers vandaan komen, dus.

Lyrische recensie vandaag in de Volkskrant van de foto’s van de Fransman Robert Doisneau. Die zijn momenteel te zien in museum La Boverie in Luik.

Terecht, al die loftuitingen.

Wij waren er een paar weken geleden, en zwaar onder de indruk. Vooral van zijn foto’s van Parijs en de (jonge) Parijzenaren net na de Tweede Wereldoorlog. Maar nog meer van de bijna liefdevol manier waarop hij mensen portretteert.

Hier de link naar het verhaal in de Volkskrant.

Wat een indrukwekkend betoog in Trouw van Hans Goslinga. Hij legt precies de vinger op de zere plek.

11 januari is de verjaardag van Vicki Peterson, de in 1958 geboren gitarist van de Bangles. Hier met een geweldige uitvoering van een nummer van Simon & Garfunkel, in een clip vol met typisch jaren-tachtigkapsels.

Van de jaren tachtig naar 1969: met het even geweldige Somebody To Love van Jefferson Airplane en de zangeres met de stem als een orkaan: Grace Slick. Drummer Spencer Dryden van deze band overleed op deze dag in 2005, 66 jaar oud.

Mooie quote in een necrologie van Giovanni van Eijl, de oprichter van Amrâth Hôtels, in de Volkskrant: de laatste trein komt altijd te vroeg.

Op de eerste plaats van de Engelse hitlijst staat op 10 januari 1958 de Amerikaanse zanger-pianist Jerry Lee Lewis. En wel met het nummer Great Balls Of Fire.

Verre van onomstreden, die Jerry Lee. Maar dit nummer staat als een huis. Al 68 jaar lang.

Even hardop dromen. Over een mooi maar onbereikbaar dorp ergens in De Peel. Waar op een dag een trein stopt omdat er een station is gebouwd en spoorrails zijn aangelegd. Lees hier de online-versie.

Op 9 januari 1959 werd in de Verenigde Staten de eerste aflevering uitgezonden van de tv-serie Rawhide met in de hoofdrol onder anderen Clint Eastwood.

Het themanummer van de serie is vaak gecoverd, onder meer ijzersterk door de Blues Brothers en de Dead Kennedys.

Mijn voorkeur gaat uit niettemin uit naar deze compleet idiote versie, al was het alleen maar vanwege het zwaar-Schotse accent van deze Chaps.

Ook op 9 januari, maar dan in 1986, verscheen West End Girls van de Pet Shop Boys – een nieuwe, nu wel succesvolle versie van een twee jaar eerder door de Amerikaanse disco-artiest Bobby Orlando gemixt nummer.

Op hun beurt brachten de Sleaford Mods twee jaar geleden daar weer een prima, licht sarcastische versie van uit. Sleaford Mods? Daar krijgen we hier nooit genoeg van.