London Calling

Mooi verhaal vandaag in de Volkskrant van Gijsbert Kamer over de lp/cd London Calling van The Clash uit 1979. Volgens Kamer is dat een geweldige plaat, en dat ben ik helemaal met hem eens. En niet alleen omdat The Clash nog steeds een van mijn favoriete bands is, vooral ook omdat er een paar van mijn all-time favorites op staan, zoals de titelsong en de Guns of Brixton.

De eerlijkheid gebiedt me wel te melden dat het na 1979 nog een paar jaar geduurd heeft voordat ik er achter kwam dat deze elpee een rijkelijk gevulde muzikale schatkamer is: de muziek op London Calling past immers niet in het drie-akkoordenschema van de punkrock waarmee de groep een paar jaar eerder naam maakte. En in 1979 zelf was ik daar nog niet aan toe.

%d bloggers like this: