Als het al weer dinsdag is.
Bijna woensdag
Category: Uncategorized
Waar is-ie?
#zonderwoorden
Designprijs van het jaar
De jaarlijkse Dutch Designweek in Eindhoven moet nog beginnen. Maar mijn eigen designtroffee heb ik dit jaar al vergeven. Die gaat naar deze wastafel in het herentoilet van brouwerijcafé Brouwdok in Harlingen, afgelopen weekend gespot.
De biertjes die ze daar brouwen, mogen er ook zijn trouwens. Maar dat is weer een ander verhaal.
Gummbah
Vandaag in de Volkskrant.
Elke dag weer…
Zucht. Hoort u in Den Haag nog wel eens iemand praten over het oplossen van de problemen op de woningmarkt, in de zorg, het onderwijs en het milieu?
Van volksopstand naar muisstil
Er lijkt nauwelijks weerstand tegen de mogelijke opvang van asielzoekers op bedrijventerrein Wolfsveld in Gemert. Hoe anders was dat twee jaar geleden, toen er een opvangplan lag voor het Zorgboogterrein in Bakel.
Zo is dat
Een beetje gelijk hebben ze wel, Fokke & Sukke. Toch?
Sausvegen?
De kop van de dag staat vandaag in NRC, boven een verhaal over uitgereikte en ingetrokken Michelin-sterren. En relatieveert uitstekend de verdwazing rond dit hele culinaire circus.
Ook goedemorgen
Human Fly
Alleen al vanwege het gitaarspel van Poison Ivy….. Een van de eerste nummers die ze op de plaat hebben gezet, in 1978, en wat mij betreft nog steeds het beste.
R.A.M.O.N.E.S
Het hele repertoire van de Amerikaanse punkband de Ramones samengevat in een liedje van iets meer dan één minuut.
Vervlogen tijden
Prachtige kop in NRC van woensdag bij een necrologie over Fredric Jameson, een Amerikaanse hoogleraar. De kop is doordrenkt van de geur van vervlogen tijden, die van de jaren en zeventig en tachtig. Toen dit soort termen in kranten en tijdschriften nog schering en inslag waren.
Sixteen Songs
Een uurtje muziek-terwijl-u-werkt? Hier te vinden.
Zonder woorden
#goedemorgen
First things first
De eerste slok van het eerste bakkie koffie ‘s ochtends vroeg, dat is niet alleen de meest noodzakelijke maar meteen toch ook wel de allerlekkerste slok.
Aan de slag
Vakantie voorbij, weer lekker op pad.
De Picos
Toegegeven, het is een heel eind rijden. Maar je krijgt wel waar voor je geld: de Picos de Europa in noord-Spanje liggen er prachtig bij in het zonnetje. De volgende dag en de dag daarna waren ze helaas verdwenen, achter een dik pak wolken.
#zonderwoorden
Surfen met de El Caminos!
Briljant, deze Japanse surfgroep de El Caminos. Zowel qua uitstraling als repertoirekeuze. Kers op de taart is natuurlijk de Mexicaanse hoed op het hoofd van de drummer.
Voor mij dan. Kan best zijn dat iemand anders – qua kers bedoel ik dan – daarbij de voorkeur geeft aan de indianenpijl door het hoofd van de bassiste.
Het origineel van deze clip staat trouwens hier.
Op reis met de steen van Stonehenge
In een krantenkop word de essentie van een artikel prikkelend en ietwat even ongenuanceerd samengevat. Ik weet het.
Om deze kop moest ik niettemin toch wel lachen. Er wordt gesuggereerd dat de Steen zelf de boot pakte om vanuit het uiterste puntje van Schotland naar Stonehenge in het zuidwesten van Engeland te reizen.
Reefer Madness
Vanwege alle bagger die ze de afgelopen veertig jaren over ons hebben uitgestort, zou je bijna vergeten dat UB40 aanvankelijk erg aardige muziek maakte. Zoals dit nummer, van hun eerste elpee in 1980.
Helemaal klaar met Nederland?
Hilarisch, herkenbaar en – toch ook een beetje – jaloersmakend. Bron: Van9tot5
Fire Spirit
Godsallemachtig, de adrenaline spat er vanaf op het podium van Paradiso in Amsterdam, bij dit concert van Gun Club. Wat een energie, zeg. Geen wonder dat zanger Jeffrey Lee Pierce zo snel was opgebrand.
In deze bezetting heb ik ze twee keer gezien, een keer in Doornroosje in Nijmegen en een keer in de Effenaar in Eindhoven; ik vermoed in 1982 of 1983. Vooral dat concert in Doornroosje, maakte een verpletterende indruk.
Vijftig stuks kleding
Nederlanders – zo lees ik vandaag in de krant – kopen per jaar gemiddeld zo’n vijftig stuks kleding. Oei. Dan ben ik bang dat ik dat gemiddelde behoorlijk naar beneden haal.
Links- of rechtsaf?
Bron: Tumblr
*
Weer eens van stal gehaald: de hele stapel Asterixen. Blijft een genot om deze te lezen. En als je ze achter elkaar leest is het mooi om te zien hoeveel ontwikkeling er in de serie zitten. Al wordt het na het overlijden van scenarioschrijver Goscinny allemaal toch wel wat minder.
Jump!
Sun is shining, en dan is het tijd voor dampende reggae. Een cover deze keer, van een nummer van House of Pain, dat vooral bestaat uit een paar welgekozen samples. In deze reggae-uitvoering hoor je daar niets meer van en is het gewoon een nieuwe, compacte song geworden.
Opa?
Tuurlijk, jongen. Tuurlijk mag dat. Helemaal eens met tekenaar Peter van Straaten.
Ribbon Stage
Uit 2022, maar toen aan mijn aandacht ontsnapt. Heerlijke rammelende indiepop met een Velvet Underground-tintje.
Lang leve het toerisme
Bron: (voorheen) Twitter. Aardig zomeronderwerp voor in de krant.
Weblog 