Category: Uncategorized

Dit is toch wel de Tweet van de Dag. En dan bedoel ik uiteraard de reactie van Joe Biden.

De race is weer begonnen, op weg naar vrijdag. Dit keer in een driewieler?

En ik maar denken dan Michael Caine de koning is van de bloody large glasses. Nee hoor, volgens cartoonist Gummbah is dat Duncan.

Geweldige acteur, Michael Caine, met veel memorabele en indrukwekkende rollen op zijn naam. Op (voorheen) Twitter zag ik deze advertentie met de Engelsman, waar ik smakelijk om moest lachen: Bloody large glasses indeed.

Eind mei treedt ie op bij Phoenix in Breda: Bob Wayne. Een ruige countrypunker uit de States, de man die van die mooie verhalen in zijn liedjes stopt. Wij hebben onze kaartjes al op de schoorsteemantel liggen.

Om nog wat reclame voor dat concert te maken heb ik twee clips van YouTube geplukt van wat mij betreft zijn sterkste liedjes zijn. Enjoy.

Ingezonden brief, vandaag in de Volkskrant.

Prachtige strip met Nancy van de Amerikaanse tekenaar Ernie Bushmiller uit – vermoed ik – ergens halverwege de jaren vijftig. Deed me denken aan dit nummer van The Cramps, hieronder.

Dat was in de jaren tachtig lange tijd een van mijn favoriete bands. Vooral omdat de band de deur openzette naar een eindeloze reeks onbekende rockabilly-, rock ‘n’ roll- en rhythm & bluesnummers waar ik nog steeds vrijwel dagelijks van geniet.

Interessante ontwikkelingen aan de rand van de regio De Peel. Op de Luitenant-generaal Bestkazerne, gevestigd op de ‘slapende’ vliegbasis De Peel. Lees hier de online-versie.

Prachtige foto en een mooi tijdsbeeld uit het Spanje van 1949 dit, dit plaatje van de Russisch/Amerikaanse Life-fotograaf Dmitri Kessel. Ik kwam ’em toevallig tegen op (voorheen) Twitter en mijn oog bleef er prompt op hangen.

De combinatie van het lege, desolate landschap en de strenge en onverbiddelijke blik in de ogen van deze Guardia Civil-agent (de keurtroepen van Franco), het is een schot in de roos.

Gevonden op (voorheen) Twitter.

Humor van Hein de Kort, via zijn Twitter-account. Hoezo, herkenbaar?

Hoe je het ook wendt of keert, dit nummer van Britney Spears is niet alleen een enorme oorworm. Het zit ook gewoon heel goed in elkaar. En het is een héérlijk liedje om mee te zingen.

Dat heeft nu ook Jack Black ontdekt, nadat onder meer Travis en Bowling For Soup er al alleraardigste covers van maakten, zag ik op YouTube.

Lekker melancholiek op een zonnige vrijdagochtend.

Lees hier waarom volgens mij de bouw van koop- en huurappartementen niks te maken kan hebben met de vraag of er een nieuwe supermarkt moet komen in de Helmondse wijk Dierdonk.

Deze tekening van Peter van Straaten kwam ik tegen in een mapje op mijn laptop met daarin allemaal ouwe meuk. Geen idee waarom ik ’em ooit bewaard heb. Behalve dan dat het simpelweg een leuk grapje is.

Vijf jaar geleden zetten ED-collega Arjen Vos en ik onze bezwaren op een rij tegen de bouw van een nieuw Huis voor de Stad in Helmond, op de opiniepagina van de krant.

Binnenkort wordt het – zoals verwacht veel duurder uitgevallen – nieuwe gemeentehuis opgeleverd. Maar onze bezwaren staan nog steeds overeind.

Een paar weken geleden zag ik in Phoenix in Breda de band Demented Are Go optreden. Dat was volop genieten. De Britse groep rondom zanger Sparky – gezegend met een geweldige grindschoffel van een stem – is niet voor niks een van de grondleggers van de psychobilly.

Dat Sparky meer kan dan alleen dan zingen in een op hol geslagen rockabillygroep, bleek al uit zijn sublieme samenwerking met de Hillbilly Moon Explosion.

Daarnaast kan hij met de Demented Hillbillies ook nog eens voortreffelijk de redneck uithangen, zo leert deze clip. Nog steeds met knallende psychobilly-kuif trouwens, dat wel.

Deze foto is onlangs uitgeroepen tot mooiste dierenfoto van het jaar, las ik in de krant. En het is inderdaad een heel fraai plaatje. Hier wat meer info over de foto, de fotograaf en de bijbehorende prijs.

Ingezonden brief, vandaag in de Volkskrant.

Het was toch andersom? Of juist niet? Humor, vandaag in NRC.

Oud-gemeenteraadslid in Helmond Berry Smits grossierde in citaten van Chineze wijsgeren. Vaak vroeg me ik af waar hij die diepzinnige uitspraken opgediept had – soms dacht ik stiekem dat hij ze zelf verzonnen had.

Daar moest ik aan denken toen ik onlangs op (voorheen) Twitter dit prachtige citaat tegenkwam van Confucius. Duizenden jaren oud, en nog steeds van toepassing.

Altijd gezellig, onderweg van Helmond naar Eindhoven. En dan van de weg worden gereden door andere automobilisten. Die 100 kilometer per uur kennelijk niet als de maximumsnelheid beschouwen maar als het minimum.

Toch even wennen, een nieuwe werkplek, aan het begin van deze werkweek.

De necrologieën over Dries van Agt afgelopen weekend verbaasden me hooglijk, althans de politieke componenten daarin. In mijn herinnering was hij helemaal niet z’n voortreffelijke minister-president.

Gelukkig heeft columnist Peter de Waard in een doorwrocht artikel dinsdag in de Volkskrant dat beeld even vakkundig bijgesteld. En doet vandaag ook Sjoerd de Jong in NRC nog even een stevige duit in het zakje.

Al jaren hoor ik van verschillende kanten dat de optocht in Handel zo mooi is. Gisteren was ik er ook een keertje zelf, om te kijken of die stelling klopt. En inderdaad: het is een fraaie bedoening, in dat altijd al gezellige dorp.

Humor van Gummbah, in de Volkskrant.

In de Nederlandse media was er weinig belangstelling voor het recente overlijden van acteur Ian Lavender, in tegenstelling tot de aandacht die hem in Engeland ten deel viel.

Hij werd als acteur bekend in de jaren zeventig, in de serie Dad’s Army waarin hij soldaat Pike speelde. De serie ging over een Engelse burgerwacht in een klein dorpje ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Dankzij die rol was Lavender nog steeds een publiekslieveling in Engeland.

Een beetje wrang is het wel dat hij bij zijn overlijden vooral herinnerd wordt met een zin in die serie die hij zelf niet eens uitgesproken heeft. Die kwam voor rekening van een andere hoofdrolspeler, kapitein Mainwaring.

Voor wat betreft de clou: kijk ff naar het filmpje van 53 seconden hierboven.

(Voor diegenen die daar geen zin in hebben: Als een gevangen genomen Duitse duikbootkapitein Lavender naar zijn naam vraagt, is het antwoord van Mainwaring: ‘Don’t tell him, Pike’.)

Dit soort foto’s, zwart/wit, uit de jaren zestig en zeventig en gemaakt in Engeland, ik kan er maar geen genoeg van krijgen. Gelukkig zijn er op (voorheen) Twitter tal van mensen die hiervan dagelijkse hele stromen het internet op sturen.

Maandagochtend, op weg in een nieuwe week. Vergezeld door de originele versie van het nummer dat door Ray Charles bekend werd. En ik weet wel aan welke uitvoering ik de voorkeur geef.