Category: Uncategorized

Mooi dat de mensen uit Handel zelf even aan de bel trekken om te melden dat hun processiekerk gerestaureerd wordt. Vandaag meteen in de krant.

Vandaag in de Volkskrant, deze ingezonden brief – de Brief van de Dag zelfs. Ik ben er heel blij mee, met deze brief. Want ik dacht altijd dat wij – mijn echtgenote en ik – de enigen waren die zich stoorden aan al dat gespuug op de velden.

Een boete op spugen lijkt me eerlijk gezegd wel wat te ver gaan. Daarom wil ik eigenlijk een compromis voorstellen: breng de spugende sporters gewoon niet meer in beeld.

Afgelopen weekend zaten we weer eens een uurtje in de kroeg, hier in het centrum van de stad. Met uitzicht op deze Wall Of Fame: een mooie verzameling posters, waar stuk voor stuk mooie herinneringen aan verbonden zijn.

Natuurlijk zou ik tal van voorbeelden kunnen noemen, maar laat ik dat nu maar even niet doen.

Indrukwekkend futurisme dit, waarschijnlijk daterend van een paar decennia geleden. Het is dat ik erg tevreden ben over mijn huidige woning en auto, anders zou ik een verhuizing serieus in overweging nemen.

Vorige week was het nog een onderwerp in de tv-show van Arjen Lubach: de verroompottisering van Nederland. Vandaag melden we in onze krant dat ook de Rooye Asch in Handel er aan moet geloven. Dat wordt, zo zijn de plannen nu tenminste, ook een Landalpark. Hier de complete versie.

Een constante in mijn inmiddels meer dan 35 jaar verslaggeving bij het Eindhovens Dagblad: de discussie over de autoweg N279, eerder nog de S24 en de S210 geheten. Hier staat de online-versie.

Het ene moment schijnt de zon, het andere moment regent het. En wat doe je dan, op zaterdagmiddag? Even een uurtje de kroeg in. Voor een biertje en een paar bitterballen.

Uit de Volkskrant.

Heerlijk nummer weer van de Riddim Twins, Sly Dunbar en de veel te vroeg overleden Robbie Shakespeare.

Losjes gebaseerd op een sample uit het nummer Addis-Ababa van de Skatalites (zie hieronder) is dit een onvervalste oorworm, uitermate geschikt om het weekend mee in te gaan.

Dit knipseltje, uit een verhaal over voetbalkeeper Andries Noppert in de Volkskrant van vorige week, had ik nog liggen. Het blijft me intrigeren.

Enerzijds omdat het een mooi beeld geeft van de (zeer te waarderen) onbevangenheid van Noppert. Anderzijds omdat er ook mensen zijn die vrij achteloos kennelijk op een avond 6.000 euro uitgeven aan sushi.

Afgelopen weekend waren we in London, een stad waar de afgelopen decennia behoorlijk wat gebouwd is en ook nog steeds volop gebouwd wordt – de Brexit ten spijt.

We maakten dat weekend onder meer een zeer uitgebreide wandeling door het stadsdeel Greenwich, aan de zuidkant van de Theems gelegen.

Het uitzicht vanaf een van de heuvels in Greenwich, de plek waar de nulmeridiaan ligt die de wereld verdeelt in een oostelijk en een westelijk halfrond, levert een fascinerend beeld op. Onder meer van de Docklands, rechts op de foto.

Heerlijk verhaal vandaag in onze krant over de Belgische hoofdstad Brussel. Prachtig portret, waarin de tegenstellingen mooi in beeld worden gebracht en waar de liefde voor deze intrigerende stad vanaf druipt.

Hier staat de online-versie.

De financiële perikelen rond golfbaan de Stippelberg in Bakel houden de gemoederen in Gemert-Bakel flink bezig.

Ook al zou de politiek het liever anders willen, het is onvermijdelijk dat de rekening voor deze achteraf gezien al te forse investering uiteindelijk een keer op tafel komt.

De afgelopen tijd heb ik veel geschreven over de aanbestedingsproblemen bij Blink, en over het beëindigen van de samenwerking tussen Blink (dat afval ophaalt) en Prezero (dat afval verwerkt)

De gevolgen van die scheiding wordt nu langzaam maar zeker zichtbaar. Vandaag in de krant daarover een gesprek met kwartiermaker Theo Lemmen van Blink. Dat verhaal staat hier online.

Onlangs nagenoeg in een etappe uitgelezen: Bijna op de radio van Nico Dijkshoorn. Met een plot zo grappig dat ik ’em bijna zou verklappen hier.

Een heel herkenbaar boek trouwens. Ook al is het op de kop af 42 jaar geleden dat ik ooit drummer was in een punkbandje. Een bandje dat maar een half jaar bestond en dat niet veel verder kwam dan een handvol optredens.

De zon mag zich vandaag buiten dan niet vertonen, naar analogie van de groep a-Ha: op internet en op Spotify schijnt de zon altijd. Ook vandaag.

Maken wij ons al vrijwel dagelijks druk over het bedenkelijke niveau van de politiek in ons land, het kan altijd nog erger.

Gummbah, eerder deze week in de Volkskrant.

Dit zijn Gary en Neville, twee jonge Engelse jongens die in 1980 op de foto zijn gezet door Gavin Watson. Geen idee waar in Engeland deze foto is gemaakt.

Maar het is wel een prachtig tijdsbeeld: het grauwe, grootsteedse en industriële Engeland van de jaren tachtig druipt er van af.

Fascinerend verhaal over de New York Times, vandaag in de Volkskrant. Verhalen op de website van deze krant die niet goed worden gelezen, belanden in de Valley Of Death, lees ik in dat artikel.

‘Over die onderwerpen gaan we niet meer schrijven”, is daarna de conclusie volgens oud-correspondent Thomas Erdbrink. ‘Mensen klikken wel op onderwerpen die hun vooroordelen bevestigen. Daardoor krijg je steeds dezelfde verhalen’.

Vaste lezers van dit weblog weten dat ik dol ben op obscure bandjes uit de hoogtijdagen van punk, new wave, post-punk en garagerock.

Kleenex, later Liliput geheten, is zo’n bandje. Vier dames uit Zwitserland die heerlijk onhandig flink ontregelende muziek maakten.

Bij The Guardian veel aandacht voor de net in Engels vertaalde biografie van een van deze vier muzikanten, de in 2016 overleden Marlene Marder.

Fijn om te weten dat er een bunker is in je omgeving waar je kunt schuilen bij een aanval met atoomwapens. Nog fijner is het natuurlijk als het gaat om een geheime bunker waarvan de weg er naar toe in ieder geval goed is aangegeven.

Prachtige foto, dit. Gevonden op (voorheen) Twitter. Met als onderschrift: de criticus.

Ik voel me beroepsmatig aangesproken door deze foto. Hij doet me denken aan de keer dat ik in gesprek was met een Helmondse wethouder en daarbij wat commentaar had op wat hij zei.

Dat ontlokte hem, jaren geleden alweer, deze gortdroge opmerking: ‘Weet je het weer beter?’

En zo komt een drukke en enerverende week piepend en krakend tot stilstand.

Vrijwel vergeten band dit, Renegade Soundwave. Wat mij betreft ten onrechte, want deze Engelse groep maakte tegen het einde van de jaren tachtig een mooie en vernieuwende mix van dance, reggae en indie. En was daarmee voorloper van artiesten als The Streets en de Audio Bullys.

Klinkt een beetje als The Streets, deze Ben Gerrans. Daarom staat dit lekker brutale nummer waarschijnlijk ook als een huis.