Category: Uncategorized

Bij dit clipje kun je het bier dat in de loop der jaren in een kroeg op de vloer is gemorst bijna ruiken. Heerlijk nummer.

Koffie dus.

Helemaal vergeten, dit Engelse duo dat in 1988 een paar prima hitjes scoorde. Zoals deze reggae-kraker.

Kamagurka, vorige week in NRC.

Met een beetje goede wil zie ik hier wel een Martin Parr-achtige foto in. Ik maakte hem aan het begin van de zomer. Dat was in Italië, in Loreto aan de Adriatische kust.

Wat een week. En het is pas woensdag.

Ingezonden brief in NRC van dinsdag. Een nieuwsselectie met een begin en een eind, mooi vormgegeven en zonder afleiding. Ideaal, zo’n papieren krant.

Al jaren oud. En alle muzikanten achter dit liedje zijn al lang en breed overleden – aan aids, maar dat ter zijde. En toch blijft het supervrolijk liedje. Bij de eerste noten is het net alsof op een bewolkte dag plotseling de zon doorbreekt!

Over uranium gesproken: de cartoon in het vorige bericht deed me denken aan dit geweldig energieke nummer van Warren Smith, een rockabilly-cat uit de jaren vijftig: Uranium Rock, ooit nog eens heel lawaaierig gecoverd door de de Cramps.

Straks ff lekker uit eten. Ik denk dat ik al weet wat ik (niet) neem.

Heerlijk, dit. Drie akkoorden, veel meer hoeven er dat niet te zijn. Over een paar maanden ook in deze regio te zien, in Dynamo in Eindhoven.

Morning. Cartoon voor reggae-liefhebbers.

De naam Don Letts zal veel (wat oudere) muziekliefhebbers bekend in de oren klinken. Hij maakte deel uit van de Londense punkscene in 1976/77, introduceerde reggae bij zijn punkvrienden en was later lid van Big Audio Dynamite.

Daarnaast is hij documentairemaker en DJ, tegenwoordig met een wekelijkse show op BBC6. Er is iemand die op Spotify een playlist bij houdt met welke muziek Letts in dat programma draait.

En dat zorgt voor een perfecte manier om een beetje een vinger aan de pols te houden bij wat er allemaal verschijnt aan nieuwe muziek. Zodat ik bijvoorbeeld bovenstaand nummer heb ontdekt.

Het jaartal? Ik denk 1984, maar het kan ook een jaar eerder of een jaar later zijn. Vandaag staat er een interview in de krant met CBC-zanger Peter Te Bos (nog niet online). Na meer dan veertig jaar geeft de band er dit najaar de brui aan. Dank, voor de mooie platen en voor alle concerten!

Mooi, dat iemand onderweg tijdens een wandeling dit ziet en bedenkt. Al bljft natuurlijk wel de vraag hangen of er geen sprake is van een inzicht achteraf of van AI.

Eerst koffie.

Boeiende kost meestal, de recepten in sommige ochtendkranten. Ik haal er regelmatig inspiratie uit. In de Volkskeuken kwam ik vanochtend een ingrediënt tegen waar ik nog nooit van had gehoord.

Even dacht ik dat voor de gek werd gehouden. Maar nee, hoor: het bestaat echt. Aquafaba.

Zou het dan toch waar zijn wat sommigen altijd zeggen: dat er een grauwsluier over Eindhoven is blijven hangen?

Een beetje ondergesneeuwd geraakt, deze recent verschenen documentaire over de Jamaicaanse reggae-artieste Sister Nancy: ‘Bam Bam, the Sister Nancy Story’.

Jammer, want het is een boeiend verhaal. Over een in 1982 uitgebracht nummer dat in de loop der jaren is uitgegroeid tot een cult-klassieker en dat door honderdeenenvijftig artiesten is gesampled.

Maar het verhaal gaat ook over de gebrekkig geregelde royalty-rechten op Jamaica. Waardoor een groot deel van de miljoenen die aan dit nummer zijn verdiend niet bij Sister Nancy terecht komen maar bij andere, zakelijk veel slimmer ingestelde mensen.

Ook aan bod komt de oorsprong van het nummer zelf. Dat is ergens begin jaren zeventig vastgelegd door een intussen zeer gerenomeerd groepje Jamaicaanse studiomuzikanten die op dat moment toevallig onder de naam Soul Syndicate opereerden.

Speciaal voor deze documentaire, zo lijkt het, spelen ze nog een keer samen. En dat moment staat garant voor kippenvel.

Ouderwets? Ben je gek. #kuifje #tintin #herge

Sigmund, vandaag in de Volkskrant.

Vandaag in de Volkskrant.

#zonderwoorden

Tenminste: meet de stemmen achter de vier hoofdrolspelers in de tekenfilmserie de Flintstones.