Gratis wifi is in de omgeving van het Balatonmeer in Hongarije slechts sporadisch te vinden. En het G3-netwerk is ook nergens te bekennen. Hier op terras in Keszthely wel weer even online.
Op terras, in de zon en tussen de toeristen: Hongaren, Polen, Duitsers en af en toe een verdwaalde Nederlander.
Niet veel mensen zullen de boeken van Franz Kafka nog lezen. Maar bij zijn standbeeld in de Joodse Wijk in Praag was het niettemin ongehoord druk. Zag ik vandaag vanaf een terras.
Bier in Praag. Van de regen in de drup. Nuff said.
Dacht ik toch even dat ik op een beeld was gestuit van bijrolspelers in de film Lord of the Rings, en wel de Nazgul.
Maar dat bleek een vergissing. Het ging om een beeld van een hoofdpersoon uit een opera van Mozart. Geplaatst bij de zaal in Praag waar veel van zijn werken in première gingen.
Van Berlijn naar Dresden, van regen naar zon, van Teutoonse bombast naar de ingetogenheid van Maarten Luther. En nog maar 150 kilometer van Praag.
Vandaag beklommen, de Fernsehturm in Berlijn. Nou ja, beklommen: met de lift. 203 meter in 40 seconden.
De toren biedt vooral uitzicht op droevig stemmende DDE-architectuur.
Het regende vandaag enigszins in Berlijn. Maar als ik het weerbericht goed heb gezien was dat overal in West- en Midden-Europa het geval.
Die stad blijft indrukwekkend: vol historie, met grandeur en met vriendelijke mensen.
Vanwege het Ossiegehalte van Berlijn een foto in Lomo-stijl, vernoemd naar een Oost-Europees cameramerk. Een erg gammel merk.
Het gaat niet allemaal meer zo soepel als dertig jaar geleden, en helemaal toonvast is het ook niet altijd meer. Maar nondeju, wat schreven de vier leden van de Amerikaanse gitaarband Guadalcanal Diary mooie liedjes.
Halverwege de jaren tachtig bracht de groep een paar fantastische elpee’s uit. Daarna gingen de vier leden uit elkaar, en doken ze slechts sporadisch weer eens op.
Een paar weken geleden vierde de vier dat dertig jaar geleden de groep werd opgericht met een reünieconcert. Dit liedje en dit zijn het aanhoren nog steeds meer dan waard.
Maar volgens mij vooral omdat het me herinnert aan hoe goed die liedjes vroeger klonken.
Al blijft die Jeff Walls een geweldige gitarist. Luister maar.
Kwam zojuist tijdens de pauze langs de tourbus van Morrissey, die voor het Muziekcentrum geparkeerd staat.
Uiteraard begon ik prompt wat Smiths-liedjes te zingen (heel zachtjes, dat wel). Die blijven leuk, ook na al die jaren.
Ik kan me zelfs nog het gevoel van opwinding herinneren dat zich meester van me maakte toen ik de eerste Smiths-single hoorde, in 1983: Handsome Devil, de achterkant van Hand In Glove.
Kippevel, nog steeds.
Het laatste nieuws over de nieuwbouwplannen voor Cacaofabriek, Filmhuis en Plato in Helmond: hier te vinden.
Met wonen in Helmond is weinig mis. Met wonen in Dierdonk al helemaal niet. Dat blijkt uit de Leefbarometer die de Helmondse SP-voorzitter Hans Verbakel op zijn website heeft staan. Hier te vinden.
Eindelijk gewoon eens een uurtje buiten zitten. Geen zon. Wel warm. En met reisgids op schoot vakantieplannen maken.
De deur stond open en daarom kon ik het niet laten: even een kijkje nemen in de computerruimte op het werk. Heerlijk. Er gaat weinig boven het zachte geruis van een hele batterij servers.
Veel twitterende Eindhovenaren hebben al gezien dat hun stad afgelopen weekend figureerde in de gezaghebbende New York Times, als a small city in the south of Holland.
ED-college Ad de Koning besteedt hier vandaag aandacht aan op zijn weblog bij de krant. Hier te vinden. Featuring Theo Maassen.
Het maandag-gevoel bestaat niet, blijkt uit onderzoek. Opmerkelijk, want over dat veronderstelde maandag-gevoel zijn zelfs liedjes geschreven.
Het volgende onderzoek zal ongetwijfeld aantonen dat ook Zaagmans niet bestaat.
En nu is ook de voordeur klaar. Nog maar een paar kozijnen en dan is deze megaschilderklus geklaard.
De dj aan het werk in Lokaal 42
Na een dag schilderen even de hort op.
ED’s Swiebertje stuitte bij zijn zwerftocht door de regio donderdagavond op een stripster, Daisy genaamd. Lees hier zijn spannende avontuur, inclusief Aldi-slagroom.
Onder het motto ‘je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn’, maar waarschijnlijk ook geïnspireerd door het herfstige weer, gaat vandaag bij Harrods in London de kerstafdeling al open.
Kijk hier voor een sneak preview. En voor het geval het gaat kriebelen, dit is het adres:
87-135 Brompton Road
Knightsbridge
London, SW1X 7XL
United Kingdom
Fokke en Sukke werken bij een bank in Curacao. Leuk, zo’n scheurkalender.
De Eindhovense stadsdichter Piet van den Boom weet zijn drijfveer als dichter goed onder woorden te brengen, vandaag in het ED:
“Ik ben niet op zoek naar het antwoord maar naar de vraag”, zei hij tegen mijn collega Rieks Holtkamp.
Mooi geformuleerd.
Te koop voor 5 euro bij de Hema. De brandblusser that is.
Heel bekend is ze niet meer, Helen Shapiro. ‘Walking Back To Happiness’ en ‘Queen For Tonight’ zijn zo ongeveer de enige nummers die de tand des tijds hebben weten te doorstaan.
De Wall Street Journal heeft een aardig gesprek met haar op de website staan, hier te vinden, waaruit blijkt dat de Beatles ooit in haar voorprogramma hebben gestaan.
Je kunt maar een reden vinden om iemand te ontslaan. Bericht komt uit magazine van FNV Bondgenoten.
“Geldt dit ook als kwartaalafname?” Ja hoor, ze bestaan nog: boekenclubs.
Grapje van Hein de Korte in het FD over de regio Eindhoven.
Zal wel heel grappig zijn, de poster die hier aan de deur hangt. Maar ik voel me niet aangesproken. Met mijn 49 jaar.
Foto van James Dean in een Magnum-fotoboek.
Vandaag toevallig gevonden in de rekken van De Slegte: een tweedehands exemplaar van Foto’s voor Vinyl, een boek met foto’s van muzikanten die in de eerste helft van de jaren tachtig gemaakt werden voor dit al snel ter ziele gegane blad over en voor New Wavers, vernoemd naar de muziekstroming die een vervolg was op de punk van eind jaren zeventig en die wat muzikale en intellectuele verdieping moest geven aan het drie akkoorden/fuck you-gehalte van punk en – daar soms ook heel aardig in slaagde.
Boek maar meteen gekocht (6,50), want bij het doorbladeren kwam er een compleet arsenaal aan verloren gewaande herinneringen bovendrijven. Op de foto’s trouwens links saxofonist James White, ook wel James Chance genoemd, en rechts Lydia Lunch – van die geweldige lp Queen Of Siam.
Weblog 