
‘t Is maandag, dus ik denk dat ik het vanavond maar eens rustig aan doe. En voor ‘a quiet night inn’ kies.

‘t Is maandag, dus ik denk dat ik het vanavond maar eens rustig aan doe. En voor ‘a quiet night inn’ kies.

Stadverslaggever (l) en hoofdredacteur (r) van een (fictieve) krant in de film Zelig van Woody Allen uit 1983. Jarenlang bracht de krant kennelijk vooral nepnieuws. Met succes. Toen brachten ze een keer echt nieuws en wilden de abonnees dat óók lezen. Tot hun grote verbazing.
Een kostelijke film trouwens, Zelig. De gelijknamige hoofdrolspeler wil zo graag aardig gevonden worden door iedereen dat hij – als een kameleon – het uiterlijk en het gedrag aanneemt van zijn gesprekspartners.
En zo zien we Woody Allen zelf – hij heeft de hoofdrol – onder meer veranderen in een Schotse kiltdrager, Fransman, nazi, dokter en psychiater.

Ik weet het niet hoor. Maar ik heb het gevoel dat de interieurontwerper die we gevraagd hadden om een strakke en kleurrijke inrichting van onze eetkeuken wat al te ver is doorgeschoten in zijn plan.
Leuk liedje van de Amsterdamse tekstdichter/rapper Ton Lebbink. Hij werd bekend met het ijzersterke Voetbalknieën. Ook dit nummer, samen met MAM uit Tilburg, gaat over voetbal. En dan met name Ajax.
Leuk is dat ook onze lokale trots Helmond Sport genamedropt wordt. Voor de ongeduldigen onder ons: net na 1 minuut en 40 seconden.

Het lijkt wel of heel kritisch Nederland het momenteel voorzien heeft op dezelfde politicus.
Vanavond op tv, deze klassieker van Brian De Palma uit 1987. Een aanrader.


Scherpe ingezonden brief vandaag in NRC. De mening dus van een van die mensen thuis waar het zo vaak over gaat in Den Haag.
NRC-columnist Frits Abrahams steekt de draak met de misère bij de dolende voetbalclub Ajax. Hard, maar wel grappig.

Interessante column van Ben Tiggelaar over de invloed van muziek op werk- en sportprestaties. Die kan best groot zijn, zo vat ik het maar even in mijn eigen woorden samen.


Briljante cartoon van Jip van den Toorn, uit haar nieuwe boek waaraan NRC ruim aandacht schenkt.

Het jaarlijkse feestje van de gemeenteraad: het bespreken van de gemeentebegroting voor het komende jaar.
In Gemert-Bakel zijn ze daar vanmiddag mee begonnen, en de vergadering duurt volgens de verwachting tot een uur of tien. Of het moet zijn dat de raadsleden eerder zin krijgen in bitterballen en er de vaart in zetten.

Uit het niets is de discussie over de N279 – van Asten via Helmond naar Veghel – plotseling weer opgelaaid. Liever een tunnel in plaats van een vierbaans autoweg, zegt de wijkraad van Dierdonk, toevallig de wijk waar ik zelf ook woon.
Ik kan me er iets bij voorstellen. Maar of die er ooit komt? Ik waag het te betwijfelen.

Elke boekenwinkel zou zo’n hoekje moeten hebben, zoals in de winkel op deze op (voorheen) Twitter gevonden foto. Al dan niet verplicht.

Hoe zou het eigenlijk met de mensen thuis zijn? Daar hoor ik sinds woensdag 29 oktober helemaal niets meer over.

Dankjewel, Louis van de Werff en Helder Helmond. Door jullie motie in de Helmondse gemeenteraad – unaniem aangenomen – heb ik nu al ver voor de lunch zin in bitterballen.

Het zijn fascinerende tijden. Eén partij, een partijleider, die iedereen in de houdgreep lijkt te hebben. En dat allemaal – zogenaamd – vanwege het landsbelang. Wie doorbreekt de ban?

Is dat de oplossing om de stilstand in de politiek een zetje te geven, het verhogen van de kiesdrempel tot 5 zetels? Marcel Levi betoog in zijn column in het Parool van een paar dagen geleden van wel. Ik twijfel. Maar zijn argumenten zijn wel sterk, moet ik zeggen.
In de serie ‘Parel van de Dag’ deze keer een oudje uit de stal van de legendarische Studio One in de Jamaicaanse hoofdstad Kingston.
‘Rockfort Rock’ is een instrumentaal nummer – een riddim, zoals de Jamaicanen dat noemen – dat door honderden artiesten is uitgevoerd.
Deze versie, genaamd ‘Rock Fort Shock’, is van Prince Francis. Een relatief onbekende deejay die het nummer een extra opzwepende draai weet te geven.

De schade die door landbouw wordt aangericht is groter dan de economische opbrengst, blijkt uit onderzoek van de Deloitte. Maar daar zijn Fokke en Sukke het uiteraard niet mee eens.

Prachtige introductie van een verhaal over de oorzaken van uitstelgedrag. De schrijver – Christiaan Weijts – had al eerder over dit onderwerp willen schrijven. Alleen kwam het er maar niet van. Het verhaal is hier terug te lezen.
Oh ja, dit bericht had ik al eerder wil plaatsen. Maar ja….

John Barry is vooral bekend als componist van de tune van de serie de Persuaders, met Roger Moore en Tony Curtis. Maar hij schreef nog veel meer filmuziek, onder andere dit nummer: Beat Girl, van de gelijknamige film.
Deze uitvoering is van de Japanse 5.6.7.8’s – die weer bekend zijn van Tarantino-klassieker en Rock-A-Teens-cover ‘Woo Hoo’.

Dat was ik helemaal vergeten: in de Tweede Kamer hebben ooit twéé fracties met de naam 50Plus gezeten. Helemaal niet zo vreemd dus dat de Partij voor de Dieren voortaan met twee fracties in de Eerste Kamer zit.

Jammer, volop genoten van deze serie in de Volkskrant.

Grappig en venijnig maar toch de spijker op de kop: de Betrouwbare Mannetjes in de Volkskrant.
Is er soms sprake van een Cramps-revival? De laatste weken zie ik in verschillende muziekbladen artikelen over deze rockabillyband. Een groep die begin jaren tachtig furore maakte, maar al sinds jaar en dag (na het overlijden van zanger Lux Interior) niet meer actief is.


Het is zondagmiddag, dus ik denk van wel.
Politieke sprinkhanen, gelukszoekers en partijhoppers. De denigrerende opmerkingen aan het adres van Ja21 zijn niet van de lucht. Terecht, denk ik. Om over de politieke doelstellingen nog maar te zwijgen.
En dan staat de partij ook nog eens onder leiding van DJ Jopie.

Gezichten vergeten is erg. Maar telkens vergeten hoe de ziekte heet die dat veroorzaakt, dat is óók erg. Dankzij Frits Abrahams in NRC weet ik het nu weer. Prosopagnosie. Oftewel: gezichtsblindheid.


Een dorpje op het Franse platteland? Een kerk in Bohemen in Tsjechië? Nee hoor, dit is – in de verte – Vijlen in Zuid-Limburg, dicht tegen de Duitse grens aan.
Jaren geleden plaatste ik deze vroeg in de ochtend gemaakte foto al eens op m’n weblog. Ik blijf ’em mooi vinden. Daarom nog maar eens een keer.
Geen woord aan toe te voegen. Een helder, duidelijk en niet mis te verstaan advies.
