Weblog

Vaak op het randje, Fokke & Sukke in NRC. Nooit erover.

De tijd vliegt voorbij. Even niet opletten en er zijn zo maar vijf weken omgevlogen.

Vijf welbestede weken, dat wel. In zuid-Italië: aan het strand, in het zwembad en op het terras. Tussendoor nog een beetje cultuur snuiven. En over de met afstand slechtste wegen van Europa rijden.

Op de foto: het strand van Gallipoli, met uitzicht op de Ionische Zee.

Heerlijke, recht-toe recht-aan Engelse indie-inhaker. Paar maanden oud, nu pas ontdekt.

‘Kijk jij dan geen tv?’, is een vraag die ik regelmatig te horen krijg. ‘Nauwelijks’, is het antwoord dan. Want ik kijk niet naar programma’s met Bekende Nederlanders en ook niet met Onbekende Nederlanders. En dan blijft er vrij weinig over, helaas.

Weekend voorbij, de werkweek lonkt.

Aanstekelijk deuntje, dit. En een leuke tekst.

Op You Tube wordt dit nummer uit 1946 aangeprezen als The First Rap Song. Mooie marketing, daar niet van. Maar afgezien van dit (twijfelachtig) label is het natuurlijk gewoon een geweldig nummer. Razendscherp, ondanks de fluweelzachte stemmen, en ook met veel gevoel voor drama gebracht.

Clint Eastwood, volgens Anton Corbijn.

Wie het weet, weet het.

Uit de oude doos: The Bongo’s, heerlijk nummer op een elpee uit 1982. Met een intro van een paar akkoorden waar de melancholie werkelijk vanaf spat.

Hij is weer flink aan het meanderen vandaag, de Geul bij Epen.

Het zijn momenteel hoogtijdagen voor cartoonisten en Photoshoppers. Deze is wat mij betreft erg geslaagd.

Fokke & Sukke, vandaag in NRC.

Wat helder en goed onderbouwd onder woorden gebracht, door Wilfred Takken in NRC van vandaag. Deze tenenkrommende vertoning.

Heel herkenbaar, deze cartoon van de vrijwel altijd doeltreffende Hein de Kort.

Dit is toch een beetje het beeld dat ik van de VS heb, na 100 dagen wanbeleid: een land in verval. Behalve dan dat de rijken steeds rijker worden.

Leuke hype op de sociale media, dit. Met Photoshop en AI kun je van alles maken, dat blijkt wel weer. En dan is het nauwelijks (of helemaal niet) van echt te onderscheiden.

Persoonlijk vind ik deze Houdini-grap een van de meest geslaagde. Wie Houdini was? Lees het hier.

Heerlijk, deze humor bij De Speld. Voordehand liggend? Inderdaad. Alleen: kom er maar eens op.

Koffie en een krantje. En zon.

Zo. Pasen achter de rug. De paus begraven. Alle hotemetoten weer naar huis. Tijd voor de grote schoonmaak.

Vandaag in de Volkskrant. Deze briefschrijver heeft wel een punt.

Lang leve de Republiek!

Messcherp en hilarisch tegelijk: Kaboutertje Putlucht’s Broodjeszaak van Barry.

De een heeft een zwembad in zijn achtertuin met daarnaast een tuinkamer. De ander heeft een terrasje, een grasveld of een pergola.

Deze inwoner van Zuid-Beveland heeft katamaran in de vorm van een Ark van Noach naast zijn huis liggen, van zwaar verroest staal.

Of ie-em aan het opbouwen is of juist aan het afbreken? Dat kon ik de met de beste wil van de wereld niet zien.

Soms pakt een goedbedoeld citaat in de praktijk toch ietwat verkeerd uit, zoals deze quote in de krant van vandaag.

Toen ik deze (zeer treffende) column van Peter Middendorp in de Volkskrant had gelezen vanochtend, moest ik denken aan een gevleugelde uitdrukking die oud-collega Rob de Bruijn regelmatig bezigde: ‘Koekebakkers zijn het, allemaal’.