Weblog

Kippenvel bij deze opgeknapte versie van een oud-nummer van The Chills uit Nieuw-Zeeland, de band van de veel te jong overleden songschrijver Martin Phillipps.

…Tijd voor een biertje

Van Edwyn Collins staan er twee pareltjes in mijn (digitale) platenkast: een prachtige cover van Pale Blue Eyes van de Velvet Underground en het nummer A Girl Like You.

Gisteren heb ik daar een derde parel aan toegevoegd: dit nummer van een nieuwe cd die in maart verschijnt. Wat een kracht straalt deze toch wat breekbare man uit, zeg.

Op dit weblog heb ik al vaker reclame gemaakt voor deze band, Oh Guinquit. Uit Noord-London, met een Amerikaanse zangeres. En invloeden van – om maar eens wat te noemen – Link Wray, de Cramps en de B52’s.

Ook deze nieuwe, bij Bopflix gespeelde en opgenomen song – van een binnenkort te verschijnen album – is weer dik in orde.

Beetje grof, inderdaad. Maar wel grappig. By the way: wie drinkt er nu koffie bij zijn burger?

In de popmuziek is dit de Man met de Mooiste Sneer in zijn Stem: Johnny Lydon. En dit is een van zijn laatste nummers, samen met de band Public Image.

Heerlijk, hoe hij met weinig meer dan één uithaal een sarcastische bijklank weet te geven aan de slogans ‘Ban the bomb’, ‘Save the whale’en ‘Give peace a chance’. Being stupid again.

Begin jaren tachtig zat ik tot over mijn oren in punk en new wave en een beetje reggae. Soul, dat kwam er niet in. Dat was commerciële troep. Dacht ik. Totdat ik bij toeval tegen de muziek en de fantastische stemmen van Sam & Dave aanliep. En via hen het geweldige geluid van Stax en wat later ook Motown ontdekte.

Dit weekend las ik dat Sam Moore op hoge leeftijd is overleden. Dank Sam, alsnog. Hieronder de necro in de Volkskrant.

Interessante column in NRC van Caroline de Gruyter over de ondergewaardeerde rol in de politiek van de dromedaris.

Eveneens in de Groene Amsterdammer van deze week.

In de Groene Amsterdammer van deze week.

Weekend, tijd voor hobbies. Maar welk boek zal ik in hemelsnaam eens gaan lezen?

Jip, eerder deze week in de Volkskrant.

Mooi hoor, die oude Philips-advertenties. In deze wordt een product aangeprezen waarvan je je kunt afvragen waarom het ooit is uitgevonden. En of er ooit wel iemand is geweest die een koelkast met ingebouwde radio nodig had.

Niet te veel drukmaken om alles wat er loos is? Was het maar zo makkelijk. Maar voorbij gaan aan alle ophef-om-niks en Twitter-retoriek, dat moet nog wel lukken.

Rustig aan beginnen maar, dit nieuwe jaar. Met een meeslepende rap/reggae-track over mijn favoriete stad.

Niet alleen de kortste analyse van alle ophef dit weekend rondom de NSC-kopman. Maar in mijn ogen ook nog eens de beste. Vandaag in NRC.

De zin van de dag staat in dit bedrijfsprofiel van Conimex, vandaag in de Volkskrant, over de (mede-)oprichter van dit bedrijf: Fons Sternberg. Nadat hij bijna veertig jaar in het bedrijf heeft gewerkt, stopt hij er begin jaren zeventig mee, ‘ruim vijftig miljoen potjes sambal later’.

Ook leuk om te weten: Conimex is een afkorting, het betekent Conserven Im- en Export. Mooie pubquizvraag.

Bron: Twitter

Nummer uit de hoek van het Engelse label On-U-Sound van Adrian Sherwood van een band met connecties met Prince Far I. Nog meer aanbevelingen nodig?

Zeer boeiend verhaal over de nogal typische manier van werken van een minister bij NRC.

Fokke & Sukke in NRC, begin deze week.

Prachtige uitvoering van deze klassieker: ‘Where’s Captain Kirk’ van de Engelse muzikant Spizz, bezig aan zijn afscheidstournee als ik zijn ietwat onduidelijke berichten goed begrepen heb.

https://twitter.com/AndrewM28940133/status/1857315456073314760

Sigmund, onlangs in de Volkskrant.

Maar eerst: koffie.

Een mooie documentaire om te kijken, zo net na de gekte van Black Friday en met Sinterklaas en Kerst nog voor de boeg: Buy More.

De docu gaat over de trucjes die grote merken en internetwinkels verzinnen om de mensen er toe aan te zetten zoveel mogelijk te consumeren. Weliswaar een beetje bombastisch in de vormgeving, maar met een duidelijke boodschap: als consumenten worden we er volop ingeluist, zo vertellen spijtoptanten van bedrijven als Adidas en Amazon.

Te zien bij Netflix, een bedrijf dat – hoe cynisch wil je het hebben – er vooral op gericht is ons als consument zo lang mogelijk te laten blijven kijken.