Dat vliegbasis De Peel in Vredepeel in beeld was om weer in gebruik te worden genomen, dat wisten we al. Drie keer zes weken per jaar, was het plan. Dat blijkt nu wat anders te liggen. Mogelijk wordt er in de toekomst het hele jaar door gevlogen vanaf deze nu nog ‘slapende’ basis.
In de gemeenteraad van Gemert-Bakel woedt een flinke discussie over de nieuwe huisvesting van het Macropedius College op sportpark Molenbroek. In de krant van vandaag heb ik een en ander op een rijtje gezet. Hier staat het verhaal online.
Fokke en Sukke in NRC.
Even wat knopen zien te ontwarren op de maandagochtend.
Typisch, een rechtszaak beginnen tegen een popartiest omdat haar concert twee uur later begint dan op de tickets staat. In New York gebeurt het, en is Madonna het mikpunt.
Vorig weekend overleed de Amerikaanse gitarist Larry Collins (79). Hij is niet zo bekend bij het grote publiek, maar speelde eind jaren vijftig niettemin een essentiële rol in de ontwikkeling van rock & roll en rockabilly.
Als manneke van dertien maakte hij samen met zijn zus Lorrie een paar nummers waar de energie en de dynamiek vanaf spatten. En die meer dan zestig jaar laten nog steeds staan als een (flink schuddend) huis.
Volgens Deke Dickerson, zelf gitarist en bij uitstek kenner van deze muziekstijlen, is zijn Whistle Bait uit 1958 in feite zelf het eerste punknummer dat ooit is gemaakt. Oordeel zelf. Maar veel ruiger dan dit ken ik ze niet.
Oh ja: Deke is de man met de witte cowboyhoed in de videoclip hierboven met erbarmelijk beeld en geluid. Maar wat dondert dat. En hieronder nog het origineel.
Een vooruitblik op de onderwerpen en thema’s die – zoals het er nu naar uitziet – dit jaar in de gemeente Gemert-Bakel aan de orde zullen zijn. De digitale versie van dit verhaal komt in de loop van de dag online.
Dit lijkt me een passend en ideaal verjaardagscadeau. En niet alleen in deze tijd van het jaar, trouwens.
Via dit Twitteraccount zag ik bovenstaande mural. Er staat niet bij waar deze muurschildering te vinden is en of-ie ook wel echt bestaat. Maar zelfs als ie verzonnen is, blijft ie nog hartstikke mooi.
UPDATE: de mural is getraceerd: hij is te vinden bij een brouwerij in Reno, Nevada in de States. Hier meer info.
In het Rijksmuseum in Amsterdam is vanaf volgende maand een tentoonstelling te zien met werken van de zeventiende eeuwse schilder Frans Hals. Een kunstenaar die altijd wat in de schaduw van tijdgenoten als Rembrandt en Vermeer is blijven staan, las ik net in de Volkskrant.
Oktober afgelopen jaar waren we – niet geheel toevallig – in London, waar we diezelfde tentoonstelling bekeken in de National Gallery. En ik moet zeggen: het was af en toe naar adem happen.
Niet bij de schuttersstukken en de portretten waarop hij de regenten van Haarlem uit die tijd vastlegde. Maar wel bij de schilderijen die hij maakte van mensen uit het ‘gewone leven’ en in de kroeg. Zoals de vrolijke drinker (hieronder), de lachende cavalier, de luitspeler (hierboven) en Malle Babbe – ja inderdaad, die.
In de meeste kranten vandaag staat een verhaal over die beroemde foto van Robert Doisneau, de Kus. Dat deed me denken aan een andere hele beroemde en mooie foto, van Bruce Davidson. Veel droefgeestiger kan het niet.
Jos Collignon, in de Volkskrant.
Laten we het nieuwe jaar maar eens vrolijk beginnen. Wat een onweerstaanbaar ritme, zeg. Trembler!
De champagne staat koud, de oliebollen liggen klaar om het vet in te gaan. Allemaal met de eerste dag van 2024 in het vizier. Nu alleen nog het orkest in een vrolijke bui zien te krijgen.
Vandaag in de Volkskrant.
Wederom een fraai nummer van de van oorsprong Zwitserse Hillbilly Moon Explosion, een band die muziek maakt op het kruispunt van rock & roll en rockabilly. En met ook dit keer een stijlvolle clip, in zwart-wit en megt referenties aan die bijna vergeten grote thrillerregisseur, Alfred Hitchcock.
In de Volkskrant van gisteren stond een prachtige necrologie over Luc, die begin november overleed en nog steeds elke dag in mijn gedachten is.
Wat een prachtige rapportage in Trouw over de bierbrouwers in de abdij van Westmalle.
De verslaggeefster heeft er bovendien heel wat voor over. Ze is alleen welkom voor een gesprek met de brouwers als ze meedoet aan de stilteretraite. En dan begint de dag om vier uur ‘s nachts met een ochtendgebed in de kapel.
Het verhaal is hier te lezen, wel achter een betaalmuurtje.
Prachtig nummer dit, van de mij volslagen onbekende Tumbledryer Babies – een Engelse eenmansband.
Mijn oog viel op Spotify bij toeval op dit liedje vanwege de titel: het is vernoemd naar – ach, dat weet iedereen toch? – een oud-voetballer van PSV. Een heerlijke, bijna verstilde ode aan deze ietwat bonkige spits.
Elke dag via van 9 tot 5
Zeer interessante beschouwing over de ontwikkelingen sinds de verkiezingen en tijdens de informatie van NRC-columnist Hubert Smeets. Hier staat de online versie.
Zeer recent met veel plezier gelezen, dit vijfde deel van de serie De Paradiso Punkjaren van Oscar Smit. Dit boekje gaat over 1980 en 1981, toevallig een periode dat ik daar af en toe ook wel eens een concert bezocht.
Zo kan ik me nog levendig optredens herinneren van de Undertones, James White en ook de Skids. In die periode ging ik echter vooral vaak naar de Effenaar in Eindhoven.
Een groot deel van de bands die in Eindhoven optraden, maakten een kort rondje langs het popzalencircuit in Nederland. En speelden behalve in de Effenaar ook in Paradiso.
Zeer frappant: Veel van de groepen die in dit uitgebreid boek aan bod komen, zag ik dus in Eindhoven. Waarmee er voor mij dus min of meer sprake is van een soort van parallele geschiedschrijving.
Oh nee, wacht. Het is al woensdag. Al voelt het wel als maandag. Maar tegelijkertijd is het ook al weer bijna weekend. Nou ja.
Soms moet het individueel belang wijken voor het algemeen belang. Hoe vervelend dat ook is. Voor sommige politici is het in dat soort gevallen erg lastig om ruggengraat te tonen, in plaats van slappe knieën. En dan op basis van gelegenheidsargumenten een weloverwogen plan waar jaren aan gewerkt is op een achternamiddag onderuit halen
Hier de online-versie van dit verhaal.
Lekker gezamenlijk nummer van een Britse band – Idles – en een Amerikaanse groep, LCD Soundsystem. Met een onweerstaanbare drive en een heerlijke beat.
De afgelopen week voelde het in mijn hoofd en lijf een beetje zoals op deze foto: alles zat in de knoop en deed leeg en stoffig aan.
De reden? Een stevige griep, eentje waar veel andere mensen ook last van hadden/hebben. Maar geen corona gelukkig, waar weer veel andere mensen momenteel kennelijk door zijn getroffen.
Weblog 