Images

Waar moet het heen met alle koningshuizen van de wereld als zelfs de hoofdredacteur van het tijdschrift Royalty er niet meer in gelooft?

De gemeenteraadverkiezingen komen eraan, en dan nemen de spanningen toe in de lokale politiek. Zo ook in Gemert-Bakel, waar het CDA samen met de Dorpspartij de touwtjes in handen maar de VVD met slechts een zetel in de raad het politieke debat domineert. Hier de online versie.

Intrigerende foto dit, gisteren in de Volkskrant, van protest bij de vijver naast het Haagse Binnenhof. Waarom zou iemand daarbij in de achterbak van een auto zijn gaan zitten?

Ook al kan ik me er weinig tot niets van herinneren, ik moet hem toch ooit eens gezien hebben, deze ‘Stranger Than Paradise’. Waarschijnlijk ergens diep in de jaren tachtig.

Enfin, het blijft een intrigerende film, deze in zwart/wit geschoten roadmovie. Ook 38 jaar later. Komende dagen staat de rest van het oude werk van regisseur Jim Jarmusch op het programma.

In de speciale krant die ik afgelopen donderdag kreeg van mijn gezin omdat ik mijn 12e lustrum vierde, stonden veel leuke, koddige, aangename en ontroerende verhalen van familie, vrienden en een aantal collega’s.

Als een rode draad door die krant lopen de running gags die we in ons gezin in de loop der jaren opgebouwd hebben. (En dat zijn er nogal wat). Deze cartoon is daar slechts een zeer geslaagd voorbeeld van.

Ik dacht trouwens altijd dat die obsessie andersom lag, maar gelukkig weet ik nu beter.

Heerlijk om bij te werken, deze verzameling reggaeliedjes die bij elkaar werden gezocht door een van mijn muzikale helden, Don Letts. Een Engelse dj, kunstenaar en muzikant die mede aan de basis stond van de punkrevolutie in 1977 in London en nog steeds razend actief is.

Afgelopen weekend een lang uitgesteld en zeer geslaagd weekend doorgebracht in de Ardennen. Om precies te zijn: op de grens van het Duitse deel en het Franse deel van deze bergen in België.

Tijdens een uitgebreide wandeling stuitten we onderweg – behalve op een paar heel gezellige café’s – ook op een cascade. Nooit geweten dat dat het Franse woord was voor – inderdaad – een waterval.

Een prachtige foto van de Franse schrijfster Simone de Beauvoir, genomen in een café in Parijs terwijl ze aan het werk is. Al eerder gememoreerd hier: de kracht van zwart/wit-foto’s is vaak ijzersterk.

Toch al wel weer even een tijdje geleden dat ik een groep hoorde met zoveel energie als deze Blue Carpet Band uit Noord-London. Een aanstekelijke en heerlijke combinatie van punk, rock & roll en rockabilly. Met bovendien een lekkere scherpe rand. Dit is hun nieuwste single, vandaag uitgekomen.

Diplomatiek en zorgvuldig geformuleerd, maar toch helder en duidelijk. Zo valt de manier waarop B & W van Gemert-Bakel hun collega Willeke van Zeeland tot de orde roepen het beste te omschrijven. Volkomen terecht, overigens. Hier is de online-versie te lezen.

Fascinerende foto, vandaag in NRC, van de ontmoeting tussen Poetin en Macron. De inrichting van deze kamer is niet geheel en al in mijn stijl. Eerlijk gezegd neigt die nogal naar wansmaak.

Vandaar ook mijn eerste associatie: de programmeurs van de Nacht van de Wansmaak druk in overleg. En de tweede associatie: als ze elkaar al kunnen horen, dan weet ik in ieder geval zeker dat ze elkaar niet verstaan.

Of willen verstaan.

Het is een continuing story, in Gemert: het verhaal over de uitbreiding – al dan niet – van een varkenshouderij aan de Rooije Hoefsedijk aan de rand van het dorp. Vandaag de nieuwste ontwikkeling: de gang naar de Raad van State in Den Haag.

Een waar genot voor het oog, een uur en drie kwartier lang: zelden zo’n stijlvol gebruik gezien van licht, donker, schaduw, compositie en symmetrie als in deze film van Joel Coen en Frances Mc Dormand.

Natuurlijk is het eindoordeel aan de bestuursrechter. Maar deze zaak lijkt helder.

Zag afgelopen week toevallig de poster van deze film voorbijkomen in de krochten van het internet. Kan me niet herinneren dat ik deze nogal geruchtmakende film uit 1979 ooit gezien heb.

Hoofdrolspeler Andy is inmiddels overleden, medehoofdrolspeelster Jonna is in de vergetelheid geraakt. Dat geldt eigenlijk ook voor de film zelf. Al blijft de titel wel ijzersterk en hoogst intrigerend.

Elke dag weer even actueel.

Twaalf uur is twaalf uur en dat is lunchtijd, of je nu acteur bent of niet. Daarom zit ook de als Frankenstein verklede acteur Boris Karloff op dat tijdstip gewoon aan een boterham, hoor.

Tussen het Ridderplein en het Gemertse kasteel ligt sinds een paar dagen een tijdelijke brug, om de aanvoer van bouwmaterialen te vergemakkelijken. Dat ziet er ‘s avonds redelijk spooky uit, zag ik.

Er werd acht jaar over gepraat, nagedacht, tegen geprotesteerd en tegen geprocedeerd. Het resultaat van al die voorbereidingen werd niettemin resoluut van tafel geveegd door de Raad van State.

Het gevolg is dat er nu nog meer tijd nodig is om met een nieuw – en nu wel goed – plan van aanpak te komen voor het aanpassen van de weg N279 aan de verkeersontwikkelingen van de afgelopen jaren en vooral de komende jaren.

Saillant: de symptomen van deze (veronderstelde) ziekte staan er wel bij. Maar niet hoe je er van kunt genezen.

Alsof het nog steeds 1979 is. Alhoewel: ik geloof niet dat de leden van the Ramonas in dat jaar al geboren waren.

Het regent, het regent en het blijft maar regenen. Er is maar weinig dat daar tegen helpt. Of het moet een flinke stapel goe.die muziek zijn. 21 liedjes, om de blues mee te verdrijven.

….even naar de kroeg, that is

Vandaag in de krant een artikel in de krant over een wethouder die zichzelf in verlegenheid brengt. Onbedoeld waarschijnlijk, maar dat maakt het niet minder onhandig. Lees hier de online-versie van het verhaal.

Prachtige surrealistische fotoserie bij de Volkskrant vandaag, over ijsberen die in leegstaande dorpjes op de toendra zijn gaan wonen.

Bij dit onderwerp hoort natuurlijk een liedje, een new wave-klassieker uit begin jaren tachtig.

Toch typisch dat de zeggingskracht van zwart-witfoto’s zo sterk is. Zoals op dit plaatje uit – vermoed ik – de jaren vijftig van de Place de la Concorde in Parijs.

Stijlvolle reclame dit, uit reeds lang vervlogen Philips-tijden.

De scherpe blik van Kamagurka.