Author: Hans Vermeeren

Journalist bij het Eindhovens Dagblad, Helmonder, cultuurliefhebber en muziekfanaat.

Roestige rotsen

Vrijdag met de carferry van Calais naar Dover gevaren om onze dochter weg te brengen: zij gaat een half jaartje studeren aan de University of Kent in Canterbury. Vandaag zijn we via dezelfde route weer teruggekomen.

Altijd leuk zo’n bootreisje naar Engeland, vind ik. (Al zullen de passagiers van het het Italiaanse cruiseschip dat afgelopen nacht verging daar anders over denken.)

Leuk omdat je na anderhalf uur varen in een compleet andere wereld bent, de Engelse wereld. Dat betekent pubs, pints, voetbal, darts, groene heuvels, links autorijden, beleefde mensen, getatoëerde jongens, meisjes van 13 die zich kleden alsof ze 23 zijn; het land waar de popmuziek, de punk, de gitaarrock en de indiemuziek zijn uitgevonden en ga zo maar even door.

Een wereld kortom die wel heel vertrouwd aanvoelt.

Vette beats en dampende dubreggae

Een krat vol oude elpee’s? Check. Twee flinke stapels cd’s? Check. I-Pod vol met MP3’s? Check. Vanavond plaatjes draaien bij Lokaal 42 aan de Markt in Helmond. Vandaar.

Is lang geleden, plaatjes draaien in de kroeg. Maar het begint flink te kriebelen.

Zin in: Scheurende punkgitaren? Dampende dubreggae? Vette beats? Messcherpe spagettiwesterns? Dan weet ik waar je moet zijn. Drinken we meteen een biertje.

Wandelen langs de Moezel

Gisteren weer een flink stuk langs de Moezel gewandel, langs het stuk dat dient als grens tussen Luxemburg en Duitsland.

De wandeling van Manternach naar Ahn is een onderdeel van onze wandeltocht van Maastricht naar Nice, het GR5, een meerjarenplan in de beste Soviet-tradities: het pad is 2600 kilometer lang, en wij hebben er pas zo’n 8 á 900 opzitten.

Het duurt dus nog wel even voordat wij met onze grote teen op het strand van Nice de temperatuur van de Middellandse Zee kunnen peilen.

Meer weten over de route die we tot op heden hebben afgelegd: kijk hier.

Fotograaf maakt er werk van

Zojuist samen met de fotograaf op bezoek geweest bij Igluu, in de Lichttoren in het centrum van Eindhoven. Voor een verhaal over dit flexkantoor in het ED van morgen.

Op verzoek van de fotograaf wrong eigenaar en oprichter Bert Franse zich in allerhande bochten, om het verhaal zo leuk mogelijk te illustreren.

Als u morgen in de krant een foto van Bert ziet, weet u nu alvast hoe die tot stand is gekomen.

CAO-acties een succes

Het lijkt er op dat de CAO-acties die de journalistenvakbond NVJ heeft geïnitieerd succes hebben.

Kennelijk zijn de werkgevers tegemoet gekomen aan een aantal belangrijke (kwaliteits-)eisen van de bond en de leden, zo maakte de NVJ vanmiddag bekend. Dat is goed nieuws uiteraard.

Vanochtend zag het daar nog niet naar uit. Vandaar dat er ook op de ED-redactie levensgrote actieposters werden opgehangen.

Oud & Nieuw op Strijp-R

Op Strijp-R in Eindhoven beginnen de eerste tekenen van vernieuwing zichtbaar te worden: op verschillende plekken verschijnt de fundering voor de nieuw te bouwen woningen.

Een plek waar dat onderscheid tussen oud en nieuw goed is te zien, is aan de achterkant van de gebouwen van Piet Hein Eek.

Leuke is bovendien dat de oude gebouwen waarin Eek zijn intrek heeft genomen inmiddels ook aardig vernieuwd en vol staan met oude materialen waar nieuwe spullen van worden gemaakt.

Voor altijd kwart over elf

Vanochtend even wezen kijken bij de platenbeurs van Plaatwerk bij Popei in het Eindhovense Klokgebouw – dat nog nagalmde van het Speedfest van zaterdagavond. En daarna de rondweg overgestoken, om eens even te neuzen op Strijp-R.

Dat is net als Strijp-S een voormalig Philips-terrein. Maar waar Strijp-S al naam aan het maken is als hip en trendy werkplek voor creatieven, culturelen en zzp’ers staat het aanstaande woongebied Strijp-R nog volledig in de kinderschoenen – het meubelparadijs van Piet Hein Eek daargelaten.

Juist daarom zag het vele hectare grote voormalige bedrijfsterrein er vandaag – onder een trieste grijze hemel – aantrekkelijk desolaat uit. Mooie plek voor fotografen met een hang naar vergane glorie.

Toppertje in deze categorie is wat mij betreft een leegstaand en vervallen kantoorgebouw, waar de klok voorgoed op kwart over elf is blijven staan.

ED-dag in de Efteling

Het was zonder meer een geweldige dag, de ED-abonnee-dag in de Efteling in Kaatsheuvel vandaag.

Het was droog, niet te koud, gezellig druk maar niet te druk, zodat er nauwelijks sprake was van wachtrijen. En bovendien had de Efteling ook nog eens een knus winterjasje aangekregen.

Kortom: topamusement, ook nog eens voor een mooi prijsje. En dat vonden niet alleen wij met zijn vieren, dat zag ik ook terug in de reacties op Twitter en Facebook.

Leuk was ook de blaaskapel die verkleed als een bende Zwarte Pieten op een familiefiets het park onveilig maakte. Knap hoor. Want tuba spelen is al een hele kunst. Maar op een fiets in volle vaart, dat is helemaal the bomb.

CameraX

Een van de leuke bijkomstigheden van een Samsung Galaxy S-telefoon is dat je honderdduizend apps mee kunt downloaden. De ene is natuurlijk veel leuker dan de ander, en er zit inderdaad heel wat bagger tussen.

Wat over het algemeen wel goed is, dat is de categorie foto-apps. Er zijn er verschillende die ik veel gebruik – en sommige daarvan zijn op dit op weblog al eens voorbij gekomen. Zoals Retrocam, Pixlr-O-Matic en Camera360.

Een andere leuke, net ontdekte app is CameraX: daarmee kun je vier foto’s maken die vervolgens in een ouderwetse prentbriefkaart worden geplaatst. Geeft leuke effecten als je er even mee experimenteert.

Museum aan de Stroom

Mooi museum, het MAS in het Antwerpen.

Niet alleen omdat het in een mooi gebouw gevestigd is, en perfect gesitueerd is bovendien. Maar vooral omdat het museum zo lekker speels is qua inrichting, vormgeving en de manier waarop de collectie wordt gepresenteerd. En uiteraard ook nog eens vanwege het uitzicht over Antwerpen en het Antwerpse havengebied. (Zag ik daar in de verte Doel liggen?)

Leuk plaatje geschoten op de verdieping waar de historie en de betekenis van de Antwerpse haven wordt geschilderd: een berg in het verre Oosten nagemaakte Winnie the Pooh’s. Achteloos ergens op een hoopje gegooid, en niet echt museum-fähig. Maar wel mooi getoond, in het MAS.

Het Van Abbe-torentje

Voor mijn gevoel is het pas een paar jaar geleden dat ik uit nieuwsgierigheid eens een kijkje ben gaan nemen in het vernieuwde Van Abbemuseum in Eindhoven.

Maar toen ik naar aanleiding van de huidige discussie in de Eindhovense politiek over het Van Abbe op zoek ging naar foto’s van dat bezoek, bleek dat al zeven jaar geleden te zijn.

Wel weet ik nog dat ik de destijds geëtaleerde collectie absoluut oninteressant vond – en niet uit snobisme. Wat er hing/stond/lag/tikte/piepte/kraakte kon me totaal niet boeien.

Het gebouw daarentegen, met dat alleraardigste torentje, vond ik wel leuk. Daarom nog maar eens een keer de foto daarvan.

Lucht boven Zonnemaire

Nog maar een keer een foto uit de oude doos. Hoewel eentje van slechts een paar jaar geleden, gemaakt tijdens een paar dagen vakantie op het Zeeuwse eiland Schouwen-Duiveland.

Om precies te zijn: in Zonnemaire, het dorpje dat op de kaart staat als de geboorteplaats van de natuurkundige Pieter Zeeman, later winnaar van de Nobelprijs.

Acht jaar nadat ik ’em maakte , in 2003 dus, vind ik de met een snapshot-camera van Nikon gemaakte foto nog steeds mooi vanwege de compositie (precies volgense de regels van de Gulden Snede) en de typisch Nederlandse lucht bij een ondergaande zon.

Toen roken nog gewoon was

Er is een tijd geweest dat roken normaal was. Vrij normaal, tenminste.

Dat je nog niet uitgelachen, beschimpt en bespot werd als je een halfzware Van Nelle met rode Rizzla of een Lucky Strike opstak. Dat je niet de enige was tijdens een vergadering van een man of 15 die om de twintig minuten naar buiten moest om een peuk op te steken. Dat het normaal was als je een avond op stap was geweest dat je kleren tot op de laatste vezel naar nicotine stonken.

Voor mij is het inmiddels al meer dan elf jaar geleden dat dat normaal was. (Elf jaar plus negen maanden en drie weken, of zo.)

Deze foto is gemaakt halverwege de jaren tachtig, ergens aan de Adriatische kust in Italië. Waiting For The Bus waarschijnlijk. Ongezond, die sigaret. Maar op deze foto wel stemmig.

Even terugblikken

Een dag of wat aan bed en aan huis gekluisterd geweest vanwege een stevige griep. Terwijl in de buitenwereld het leven vrolijk doorgaat, lijkt het binnen wel of de tijd stil staat.

Zo’n vacuüm nodigt mij meestal uit tot allerhande bespiegelingen. Over heden, toekomst en soms :> ook over het verleden.

Eenmaal weer op de been heb ik daarom op een zolder een doos met oude, minder oude en heel oude foto’s te voorschijn gehaald. En me een uurtje of wat verdiept in het verre verleden, in een tijd dat de uitdrukking digitale foto’s alleen nog in onze fantasie bestond.

Deze foto is gemaakt in de zomer van 1993, tijdens een campervakantie in Zuid-Frankrijk. Zonnig was het niet op die dag – ergens in de buurt van Besancon, vermoed ik.

Maar leuk wel, met een altijd vrolijk hummeltje van anderhalf op sleeptouw.

Trier – Luxemburg

Dit is de snelweg van Trier naar Luxemburg. Althans de onderkant van die weg.

Je komt onder die weg door als je van Echternach naar Wasserbillig loopt. Als je met 130 over de snelweg zoeft heb je er nauwelijks erg in dat je over een gigantisch viaduct rijdt. Dat de natuur tot in de verre omtrek domineert. Zowel qua uitzicht als qua geluid.

Gelukkig is die onderkant mooi blauw geverfd. Valt ie goed op tussen het groen van de natuur.