Roestige rotsen

Vrijdag met de carferry van Calais naar Dover gevaren om onze dochter weg te brengen: zij gaat een half jaartje studeren aan de University of Kent in Canterbury. Vandaag zijn we via dezelfde route weer teruggekomen.

Altijd leuk zo’n bootreisje naar Engeland, vind ik. (Al zullen de passagiers van het het Italiaanse cruiseschip dat afgelopen nacht verging daar anders over denken.)

Leuk omdat je na anderhalf uur varen in een compleet andere wereld bent, de Engelse wereld. Dat betekent pubs, pints, voetbal, darts, groene heuvels, links autorijden, beleefde mensen, getatoëerde jongens, meisjes van 13 die zich kleden alsof ze 23 zijn; het land waar de popmuziek, de punk, de gitaarrock en de indiemuziek zijn uitgevonden en ga zo maar even door.

Een wereld kortom die wel heel vertrouwd aanvoelt.

2 thoughts on “Roestige rotsen

  1. Fantastisch toch…
    Ik kom er vaak en ontdek iedere keer weer iest ”nieuws”.
    En Canterbury is dan altijd onze stopover voor we weer de ferry nemen (via Duinkerken, die onze voorkeur heeft).
    Succes gewenst aan dochterlief, ik weet zeker dat ze het naar haar zin zal hebben.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s