Category: Uncategorized

Puenta la Reina

Ergens halverwege ‘De Omweg naar Santiago’ belandt de schrijver van dit boek, Cees Nooteboom, in het Spaanse dorpje Puenta la Reine. Een dorpje als zovele in Spanje. Klein, stoffig, warm, leeg en met oude huizen aan smalle straten.

Ik ben dit boek uiteraard aan het lezen omdat we zelf afgelopen augustus ook naar Santiago gereisd zijn. We zijn toen ook in Puenta la Reine geweest – wat brug van de koningin betekent, volgens Wikipedia en dat vlakbij Pamplona ligt.

Het bijzondere aan dit middeleeuws aandoende dorpje is dat verschillende pelgrimsroutes naar Santiago er samenkomen en gezamenlijk verder gaan. En al die pelgrims moeten, u voelt ’em al aankomen, over de koninginnebrug op deze foto.

Verkeerde voorspelling?

Ik had het mis, gisteren. Mijn voorspelling over de discussie rond de uitbreiding van het BZOB is niet uitgekomen. Nog niet, tenminste.

Wat is het geval namelijk? Ik had gedacht dat de Helmondse coalitiepartijen akkoord zouden gaan met het nieuwe voorstel – geen Diesdonk maar BZOB-bos – met als argument dat op deze manier sneller nieuwe werkgelegenheid gecreëerd kan worden.

Maar dat deden deze partijen nog niet: ze gaven nu nog blijk van hun verrassing, verbazing en stelden een groot aantal vragen aan de wethouder. Daar kwamen in hen ogen bevredigende antwoorden op.

Zodat mijn conclusie nu is: ik was te voorbarig. Ze gaan pas tijdens de gemeenteraadsvergadering van november akkoord. Met als argument: de werkgelegenheid. Mark my words!

Helmondse voorspelling

Nog even een voorspelling: de coalitiepartijen in Helmond stemmen vanavond in met het plan om het BZOB uit te breiden in het BZOB-bos en niet in Diesdonk. Argument daarvoor is de hoge werkloosheid in de stad. In het BZOB-bos is sneller nieuwe werkgelegenheid te creëeren dan in Diesdonk.

Vraag is dan natuurlijk wel: is dat een steekhoudend argument?

Herfstbokbier

Of ik dit weekend ook nog lekker een paar uur in de tuin gewerkt had, vroeg iemand vandaag aan de telefoon. Nou, nee. Even niet, deze keer.

Als het waarschijnlijk voor de laatste keer mooi weer is dit seizoen, moet je gewoon in de zon van je tuin gaan zitten genieten. Met een herfstbokbiertje in je hand. En dan lees je op het label dat dit bier bedoeld is voor als de avonden langer en kouder worden.

Alsof het alleen bij dat soort omstandigheden smaakt. Nee hoor, ik kon het zondagmiddag ook wel waarderen toen ik op een muurtje zat er bekeek wat we de afgelopen tijd in onze tuin veranderd hadden.

(Geen) kunst

Het blijft een leuke discussie: moderne kunst wordt door de meeste mensen verworpen als kunst omdat iedereen moderne kunst zou kunnen maken, zo simpel en voor de hand liggend zijn de meeste moderne ‘kunst’-werken. Zie de reacties op de werken van Picasso, Appel en mensen als Joseph Beuys.

In het Centre Pompidou in Parijs kwam ik onlangs dit werk tegen: een diner-tafel die aan een muur is opgehangen, achter een grote glasplaat. Inclusief servies, bestek, glazen en etensresten. De tafel/installatie van een mij onbekende kunstenaar hangt in het museum. En dus gaat het om kunst. Of toch niet?

Eerlijk gezegd weet ik het ook niet. Maar interessant en intrigerend is het wel.

‘n Badkamer in de slaapkamer

Een weekje geleden waren we met zijn allen op bezoek bij twee collegae. Ze hielden open huis, om te vieren dat het werk dat ze het afgelopen jaar verzet hadden – een oud huis van de kelder tot aan de vliering helemaal opknappen – volledig geklaard hadden.

Behalve dat het er gezellig was, was het ook heel indrukwekkend: het huis had een complete metamorfose ondergaan. En het absolute hoogtepunt was de slaapkamer. Die bevatte namelijk ook een badkamer, zoals op deze foto te zien is.

Op onze vraag antwoordde de trotse huiseigenaar: ‘Nee, spetteren in bad is niet de bedoeling. Daar kan de vloer niet tegen’.

Up & Close

Een van de elementen in fotografie waar ik graag mee speel, is het contrast tussen voorgrond en achtergrond. De voorgrond scherp, de achtergrond vaag en andersom. Een voorwerp op de voorgrond vaag in beeld brengen om de achtergrond te benadrukken en andersom.

Van dat werk, u kent het wel. Beetje voorspelbaar misschien. Maar wel een truc die af en toe mooie effecten oplevert.

In het geval van de foto hierboven ook. Met name vanwege het onderscheid tussen het groen en blauw op de achtergrond en het beige op de voorgrond. En vooral ook omdat de zachte veren zo scherp in beeld zijn gebracht, dat het lijkt of je ze kunt voelen.

Luther Perkins

Zit lekker op mijn gemak -na een verrassend verlopen werkdag – te luisteren naar wat cd’s van Johnny Cash. Vooral zijn werk uit de jaren vijftig bij Sun staat nog steeds als een huis. Mooi toch: zang en akoestische gitaar, ‘n elektrische gitaar en een staande bas; meer heeft Johnny met zijn Tennessee Two niet nodig om liedjes met een enorme zeggingskracht te brengen.

Opvallend maar niet vaak genoemd: het belang van de gitaarklanken van Luther Perkins. Een groot deel van het typische geluid waar Johnny Cash groot mee is geworden, is aan hem te danken. Luister maar eens naar Get Rhythm of Hey Porter. En naar al die andere liedjes natuurlijk.

Een trap naar nergens

Eigenlijk gaat het gewoon om een gedrocht, om een weerzinwekkende verzameling bladgoud. Maar toch is de kathedraal van de Spaanse stad Burgos zeer interessant. Enerzijds omdat-ie laat zien dat de katholieke kerk af en toe zeer duidelijke kenmerken van een absolute wansmaak etaleert. En anderzijds uit oogpunt van historisch belang.

Maar er is nog een reden: de trap op de foto. Die leidt namelijk naar nergens.

Vroeger wel. Want de kerk is tegen een heuvel aangebouwd. En in het verleden diende deze deur vanaf een hoger gelegen plein als toegang voor gepriviligeerde mensen. Maar tegenwoordig is de trap vooral een geliefd object bij toeristen.

Grand Palais

In Parijs maakten we een paar weken geleden een wandeling langs de Seine. Tijdens die wandeling kwamen we lang het Grand Palais, een van de vele gebouwen die halverwege de negentiende eeuw in deze stad zijn gebouwd voor een wereldtentoonstelling.

De dakconstructie van dit paleis bestaat uit ijzer, net als de Eiffeltoren – een heel bijzondere constructie. Graag hadden we even naar binnen gewild, maar dat kon niet; er werd gewerkt aan het inrichten van een tentoonstelling. Jammer, niets aan te doen.

In een landelijke dagblad deze week zag ik om welke tentoonstelling het gaat: een met werken van Claude Monet. Nogmaals: jammer. Want die tentoonstelling had ik graag gezien.

Van oude mensen

Toen we de Plaza Mayor in Pamplona opliepen, zat deze man er al. Tevreden rondkijkend op dit inderdaad erg mooie plein, zijn handen stevig rustend op z’n wandelstok.

Toen we uitgebreid rond hadden gelopen in het centrum van deze stad, en we een paar uur later via de Plaza Mayor terugliepen naar onze auto, zat de man er nog steeds. Even tevreden.

Mooi om te zien, die rust, dat gebrek aan haast, het negeren van de waan van de dag. Of zou dat alleen maar inbeelding zijn?

Neus van rijpe rode vruchten

De foto is niet zo best, helaas. Dat krijg je ook, als je met een mobieltje binnen een foto maakt. Maar ook al is ie niet goed leesbaar, de tekst op de foto is werkelijk hilarisch – gelooft u dat maar.

Het gaat om twee teksten waarin twee wijnen worden aangeprezen, een rode en een witte. Hier heeft iemand namelijk gedacht: ik ga al die snobistische wijnliefhebbers eens goed in de zeik nemen. Want wat er staat is absolute flauwekul.

De rode wijn heeft namelijk ‘een neus van rijpe rode vruchten’ en ‘een mooie diepte met pimpelpaarse afspiegeling’. De neus van de witte is ‘van verse bloem, met tekenen van meidoorn, brem en kamperfoelie’.

En zo staat er nog veel meer onzin op deze advertentie op de omslag van een tijdschrift van de leesmap, dat ik tegenkwam in een friteszaak in Brouwhuis.

Ik geloof best dat het lekkere wijntjes zijn. Maar wie gelooft deze nonsens nou? Ik in ieder geval niet.

Recept voor Sao Jorge

Mocht u zich vanmiddag vervelen – iets wat ik me trouwens haast niet kan voorstellen – dan heb ik nog een tip. Ga naar de kaaswinkel, en koop een pond Sao Jorge, een pittige Portugese kaas. Snijdt de kaas (als u weer thuisbent) in kleine blokjes. Zet ’em een paar uur in een marinade volgens bovenstaand recept, en serveer ’em vanavond bij een glaasje koude witte wijn.

Je weet niet wat je proeft.

Helmondse begroting

Snijden in de personeelskosten, sluiting van de bibliotheekfilialen, fusies in het welzijnswerk, fasering van de investeringen in grote projecten; dat zijn, als de voortekenen niet bedriegen, de belangrijkste elementen in de Helmondse gemeentebegroting voor het komende kalenderjaar.

Vanmiddag om 16.00 uur weet ik of die inschatting klopt.

Universiteitszaal

Een paar weken geleden, toen we in het Spaanse Salamanca waren, hebben we ook de universiteit in die stad bezocht. Die dateert nog uit de middeleeuwen, uit 1218 om precies te zijn, en is daarmee een van de oudste van Europa.

Die universiteit is gevestigd in een indrukwekkend gebouw, waarin enkele zalen er nog steeds zo uit zien zoals het honderden jaren geleden het geval was, aldus de reisgids. Een heel verschil met de volgepropte zalen met doodsaaien formica tafels die veel universiteitsuimtes nu kenmerken, inderdaad.

Overigens wordt er in die zalen in Salamanca heden ten dage uiteraard geen les meer gegeven. Dat gebeurt in andere, ook al zulke oude gebouwen.

Ongedwongen sfeer

Terras op camping O Tamanco in Portugal, nabij Lourical.

Deze foto is gemaakt op het terras van camping O Tamanco in Portugal, vlakbij het plaatsje Lourical. Dat dorpje ligt ergens in het midden van het land, op een paar kilometer van de kust.

Die camping is in de loop der jaren onze favoriete camping geworden. Vanwege de ligging, de rust, de ongedwongen sfeer, het lekkere eten en drinken en de manier waarop de camping is ingericht. Dit fonkelnieuwe terras laat wat mij betreft aardig zien wat ik daar mee bedoel.

Amerongse Berg

De 'Eenzame Eik' op de Amerongse Berg.

Nooit geweten waar Amerongen lag, nooit geweten dat Amerongen een Amerongse Berg had. En nooit geweten dat de Utrechtse Heuvelrug – waarop Amerongen ligt – bijna 70 meter boven NAP ligt.

Sinds vandaag weet ik dat allemaal wel. Voor het scheidsrechtersexamen taekwon-do waren we in Utrecht, op De Uithof. Maar in plaats van een paar uur daar te blijven hangen, zijn we in de buurt maar een eindje gaan wandelen.

Inderdaad, in Amerongen.

Brand in Dierdonk

Op weg naar een concert van de Boys Named Sue in het Muziekcafé kwamen we vrijdagavond langs een flinke brand, in de Dierdonklaan. Op het moment dat wij er langs kwamen, stortten eerst de schoorsteen en vervolgens de kap van het voormalige café-restaurant Dennelucht met veel geraas in. Ook al heb beroepshalve inmiddels al heel wat branden gezien, het blijft iedere keer weer een angstaanjagend gezicht.

De brand kon ons er overigens niet van weerhouden met volle teugen te genieten van de Boys Named Sue. Een band die, zoals de naam al suggereert, uitsluitend Johnny Cash-nummers op het repertoire heeft staan. Met name in de wat snellere nummers waren de vijf Sue’s zeer op dreef, tot groot genoegen van het zeer enthousiaste Muziekcafè-publiek.

Uitzicht op ‘n bloem

Behalve steden bezoeken hebben we tijdens onze vakantie ook een week lang niks gedaan. Dat was in midden-Portugal, op onze favoriete camping: O Tamanco. Niks doen gaat heel goed daar, zeker als je wat boeken, een I-Pod en een goed gevulde koelkast binnen handbereik hebt.

Vanuit mijn luie stoel keek ik daar een week uit op een en dezelfde bloem. Uiteindelijk heb ik er daarom maar een foto van gemaakt.

Een kerktrap in Pamplona

Pamplona is vooral bekend van de jaarlijkse stierenren-wedstrijden, de San Fermin, en omdat de wielrenner en meervoudig Tour-winnaar Miguel Indurain er is geboren.

Afgezien daarvan is Pamplona gewoon een heel mooie, vriendelijke stad met beleefde mensen, mooie gebouwen, een gezellig centrum en een fraaie kathedraal.

Die kathedraal is voorzien van verschillende torens. Een ervan heeft ook nog eens een mooie trap aan de binnenkant. En die trap zie je hier op de foto.