Category: Uncategorized

GR92: Costa Brava Way

Dankzij plaatsjes als Playa d’Aro en Lloret de Mar heeft de Spaanse Costa Brava in de loop der jaren een erg slechte naam opgebouwd: een plek waar feestende, dronken tieners de dienst uitmaken en het bier afwisselen met Nederlandse frikandellen.

Het is een stigma waar deze regio maar moeizaam vanaf komt. Ten onrechte, want deze Costa kent een prachtige natuur en een heerlijk klimaat, het eten (tapas) en drinken (wijn) is er prima en de mensen zijn er over het algemeen zeer toeristenvriendelijk ingesteld.

Sinds ik er eind jaren zestig voor het eerst met ouders ging kamperen, kom ik er dan ook nog steeds regelmatig en heel graag. Buiten het hoogseizoen dan, want dan is het er naar mijn smaak wat te druk.

Een mooie manier om deze streek te verkennen is de GR92, een wandelroute tussen Blanes en de Spaanse grens. Wij liepen stukjes van die route ter hoogte van Llafranc en L’Escala. Werkelijk prachtig. Met dank aan Wandelvrouw voor de tip.

De rust en stilte van Llafranc

Vorig jaar waren we in de meivakantie in Italië, en bezochten we onder meer Cinque Terre. Het is daar hartstikke mooi hoor, daar niet van. Maar wel heel erg druk.

Een groot deel van het uiterste noordpuntje van de Spaanse kust aan de Middellandse Zee, de Costa Brava, is zeker zo mooi. Voordeel van deze streek is bovendien dat het er in het voorjaar heel erg rustig is.

Ook in de meivakantie, zo merkten we de afgelopen week in het slaperige maar heel erg fraai gelegen dorpje Llafranc.

De kosten van het Engelse koningshuis

Indrukwekkende serie verhalen bij The Guardian, het resultaat van lang en gedegen onderzoek: over de kosten van het Engelse koningshuis voor de Engelsen en over de inkomsten van de Engelse koninklijke familie, deels afkomstig uit landgoederen die al sinds de dertiende eeuw in het bezit zijn van de voorouders van Charles. En waarvan de waarde in de miljarden ponden lopen.

Driewielers

Een tijdje geleden alweer las ik in de krant dat VDL Nedcar een nieuwe koers gaat varen met de productie van onder meer stadsautootjes. Bij dat verhaal stonden foto’s van alleraardigste voorbeelden van die categorie vervoersmiddelen met slechts drie wielen

Dergelijke auto’s bestaan uiteraard al veel langer. Op internet zijn tal van voorbeelden te vinden. De foto’s hierboven maakte ik eerder dit jaar in Autoworld in Brussel, een fascinerende verzameling meer of minder antieke auto’s.

Endless Sleep

Dankzij bands als The Cramps en The Gun Club heb ik begin jaren tachtig veel meer of minder obscure rock & roll, garagerock en rockabilly leren kennen. ‘The Fire Of Love’ van zanger/gitarist Jody Reynolds is vooral bekend van The Gun Club, hoewel de versie van de Zweedse Nomads ook niet te versmaden is.

Maar ook andere nummers van Reynolds uit eind jaren vijftig zijn zeer zeker (nog steeds) de moeite waard. Er zit vaak een hele mooie nostalgie of een sluimerende, onderhuidse dreiging in. Zoals in dit ‘Endless Sleep’ bijvoorbeeld.

Guilty Pleasures

Guilty pleasures zegt u? Nou, die heb ik op muziekgebied genoeg. Zoveel zelfs dat je zou kunnen zeggen dat mijn smaak daar vooral uit lijkt te bestaan.

Dit nummer is er een van, deze artieste eveneens. Heerlijk lome en relaxte bossanova. Je hoort, ziet en ruikt de zee bijna. De betoverend onderkoelde stem van Astrud Gilberto. En de melancholieke saxofoon van Stan Getz natuurlijk.