Category: Uncategorized

Het duurt nog even, maar inschrijven is nu al mogelijk voor de popquiz in Lokaal 42 aan de Markt in Helmond op zaterdag 17 december. Deze vraag komt zeker níet aan bod: van welke Nederlandse band is het origineel van het onvolprezen nummer ‘Mexico’, dat vooral bekend werd in de uitvoering van de Zangeres Zonder Naam?

Soms kabbelen ze een beetje, de vergaderingen van de gemeenteraad van de vijfde stad van Nederland. Maar soms gaat het er levendig of zelfs hevig aan toe.

Vanavond wordt het in ieder geval een interessante gemeenteraadsvergadering. Want het voortbestaan van amateurvoetbalclub Tongelre staat op het spel: de club kan zijn schulden immers niet terugbetalen. Gaat de stekker er uit of toch niet?

En verder heeft de oppositie het gemunt op de wethouder die verzuimde de raad op de hoogte te stellen van een ‘parallel proces’ bij de discussie over de (eventuele) bouw van een supermarkt in kerkdorp Acht.

Nee, ik denk dat van kabbelen vanavond geen sprake is.

Het blijft een fascinerende ruimte, de voormalige turbinehal van het museum Tate Modern in London. Toen we vorige week in de Engelse hoofdstad waren voor een concert van de Undertones zijn we ook naar dat museum geweest voor de tentoonstelling The Radical Eye  – een goede smoes om ons weer eens te vergapen aan die immense ruimte waar in vroeger tijden stroom geproduceerd werd en waar nu exposities gehouden worden.

‘Verdwalen jullie nou nooit onderweg’, vragen mensen wel eens als ik vertel dat we (in etappes) vanuit Pieterburen via Maastricht onderweg zijn naar Nice, op het wandelpad de GR5. ‘Vrijwel nooit’, zeg ik dan.

Vanochtend pas zag ik dat ik dit weekend een erg mooie foto gemaakt heb van mijn vrienden Geert, Luc en John.

Met hen maak ik pop- en pubquizen onder de naam Vraag42. Die quizen doen we in Lokaal42 (op 17 december een popquiz, vanaf 19 januari weer een serie pubquizen) en soms ook buiten de deur.

Zo waren we vrijdagavond in de Cacaofabriek, waar we een quiz deden voor de personeelsvereniging van de gemeente Helmond. Een erg leuke avond, vonden de deelnemers maar vonden we zelf ook.

Interessante discussie de afgelopen twee weken in de politiek en in onze krant over de positie van Brainport Eindhoven in de Nederlandse economie. Voor de krant van vandaag de voorlopige tussenbalans opgemaakt, en die lijkt positief uit te vallen voor de regio Eindhoven. Al is daarbij een slag om de arm houden nooit verkeerd, natuurlijk. 

Voor het werk was ik dinsdagavond in Den Haag, in de Tweede Kamer. Omdat het laat werd, ben ik in die stad blijven slapen. Gisterochtend vroeg maakte ik, voordat ik terugreed naar mijn werkplek, nog even een wandeling door het centrum van de stad. Uiteraard kwam ik langs de Hofvijver, over het Buitenhof en door het Binnenhof.

Omdat er nog geen rij stond voor het Mauritshuis ben ik daar even naar binnen gegaan: ik was er sinds mijn twaalfde of zo niet meer geweest. Ook in de zaal waar een van de pronkstukken van dit geweldige museum hangt, was het nog rustig. Zo rustig dat ik de Stier van Potter even voor me alleen had.

Het was al weer even geleden dat we gelopen hadden op de langeafstandswandelroute die ons uiteindelijk in Nice moet brengen: de GR5. Vandaag hebben we de draad weer opgepakt en zijn we van Schirmeck naar Hohwald gelopen, zo’n 23 kilometer vooral klimmen. 

Beide plaatsen liggen in de Vogezen, in de Elzas: het gebied dat vele jaren inzet was van conflicten tussen Duitsland en Frankrijk en dat meerdere malen door de een en dan weer door de ander is geannexeerd.  

Vandaar de Duitse plaatsnamen. En vandaar de Franse prijzen in de horeca – al is die spaarzaam aanwezig, op het platteland. 

Waar staan de mannen naar te kijken op deze foto die ik onlangs maakte tijdens een uitstapje met vrienden in het natuurgebied tussen Escharen en Mill? Naar de lucht? Naar een passerend vliegtuig? Of naar een paar zeldzame vogels, de groenblauwe geelgors, de grutto of een goudhaantje? Ik ben er nog steeds niet uit. Daarom kan ik er naar blijven kijken, naar deze foto.

Deze foto maakte ik onlangs op het strand tussen Kijkduin en Scheveningen. Ook al is er weinig op te zien, het is echt een kijkplaatje: de branding in de zee en de dames die rechts het beeld uitlopen geven de foto een mooie Martin Parr-achtig dynamiek. 

Zo, Coco de Clown, nu is het wel weer genoeg geweest. Over tot de orde van de dag. 

Het is wat mij betreft een van de mooiste plekjes van Nederland: het Geuldal bij Epen in Zuid-Limburg. Een paar passen verder ben je in België. Als je daar de Geul ziet stromen, begrijp je ook pas goed wat er met de term meanderen bedoel wordt.   

De laatste dagen hoor ik links en rechts enthousiaste verhalen over Porto: dat het zo’n leuke stad is, en dat het eten en drinken er zo goed is.
Dat is ook het beeld dat ik over gehouden heb aan een bezoekje aan deze stad, een paar jaar geleden alweer.

Veel weet ik er verder niet meer van, eerlijk gezegd, behalve de brug van Gustave Eiffel uiteraard. En de paspop die op een balkon zat in het straatje waardoor we naar die prachtige brug liepen.

Altijd gedacht dat Hyde Park in London een groot grasveld was met een plekje – de Speakers’ Corner – waar notoire querulanten hun verhaal kwijt kunnen. Niets is minder waar, zag ik toen we een paar weken geleden door dat park kuierden: het is een park met veel groen en bosschages en een paar fraaie vijvers. Met daarin heel veel eenden. Tenminste, ik denk dat het eenden zijn. In ieder geval de rechtse.

Zojuist gespot tijdens mijn lunchwandeling: een paar prachtige glas-in-looddeuren, in een leegstaande woning aan de Marconilaan in Eindhoven. Die deuren hebben als nadeel dat de woonkamer in twee kleine delen uiteen valt, en dat is voor veel mensen de reden ze er uit te slaan. Al heb ik daar in dit geval helemaal niets over te zeggen, ik zou dat eeuwige zonde vinden.

Dat was nog eens een mooie combi, vandaag in de Helmondse bibliotheek tijdens het Ons Brabant Festival: eerst de Brabantquiz van Vraag42. En daarna de liedjes van de mannen van Achterom. Gezellig, leerzaam en vermakelijk.

Zo maar. Omdat het een mooi plaatje is, deze foto van een Iers echtpaar. Dat een wandeling maakt langs de kust van Dublin in Ierland. Twee jaar geleden gemaakt. In het plaatsje Dalkey, om precies te zijn.

Geen quote van de dag, geen woord van de dag, geen citaat van de dag. Nee, het thema van de dag is de openingszin van de dag. En die komt van collega Wout, in zijn verhaal over koperdieven op de A67.
“Met gestolen koper in je auto komt een stopteken van de Koninklijke Marechaussee niet erg gelegen.”

Vanavond wordt de nieuwe Eindhovense burgemeester geïnstalleerd. In de krant van vandaag staat een open brief die ik aan John Jorritsma schreef, om hem te verwelkomen. Op de website van het ED staat een filmpje van collega Ruud van EDtv waarin ik een deel van die brief voorlees.

Afgelopen zondag is Wim plotseling overleden. Hij is slechts 58 geworden. Dinsdag namen familie en (oude) vrienden afscheid van hem. In de krant van vandaag het verhaal over zijn dood, en wat sombere overpeinzingen daarbij.

Het lijkt wel een kunstwerk, zei mijn collega Rob van de kunstredactie deze week toen ik hem op verzoek een foto liet zien die ik onlangs gemaakt heb in Noord-Ierland van de Giant’s Causeway.

Nou, dat is het niet. Het is géén kunst. Maar dat dacht ik ook eventjes toen ik er was, een paar weken geleden: het lijkt wel of iemand hier met een beitel al die zeshoekige zuilen uit heeft staan hakken.

Maar dat is niet het geval, het is toch echt een vreemde, fascinerende speling van de natuur, die meer dan 32.000 zuilen die samen op de Werelderfgoedlijst van de Unesco staan.

Vier weken waar geen einde aan lijkt te komen. En dat einde is er dan plotseling toch. Vakantiespullen inpakken, schoonmaken en opruimen. En morgen weer aan de slag. Hoppa. 

#totlater

De werkweek is weer begonnen: een weekje invallen op de eindredactie, in plaats van op zoek te gaan naar nieuws in de Eindhovense gemeentepolitiek. Ook erg leuk hoor: een krantje maken met nieuws over Dafne, Tom, het EK, Extrema, Bospop et cetera, et cetera.

Wie dit is hoef je Eindhovenaren niet te vragen, dat weten ze allemaal.

Tenminste: bijna allemaal. Alleen de Eindhovenaren die de afgelopen twintig jaar nooit naar een concert of een festival geweest zijn, die geen krant gelezen hebben of onder een steen lagen – een keiharde steen waarschijnlijk -, die weten het niet.

Nou, die mensen zoeken zelf maar even op wie er afgebeeld wordt op deze levensgrote graffiti tussen Klokgebouw en spoor op Strijp-S, vlakbij Lemmy van Motorhead.

Af en toe kom je de raarste dingen tegen. Hier op Strijp-S in Eindhoven zeker. Stapels lege kartonnen dozen, bijvoorbeeld. Leeg. Met het opschrift IPA, Indian Pale Ale, voor de niet-bierdrinkers onder ons. Een reclame-actie kennelijk. Maar ik ben er nog niet achter waarvoor.

Het is het gesprek van de dag, de al dagen – nee al weken gestaag vallende regen, al lijkt het vandaag mee te vallen. Maar zomer? Niks zomer. We zijn er onderhand helemaal klaar mee, met de regen.

Het zouden een paar weken Groot-Brittannië worden tijdens de komende zomervakantie, Brexit of niet. Lieflijke stadjes, beleefde Britten, mooie natuur en lekker bier in gezellige pubs.
Maar dat gaat ‘em niet worden, waarschijnlijk. Ach, dachten we: maakt niet uit als het weer eens een dagje wat minder is in Engeland. Onze aangename eigen Nederlandse zomer maakt dat wel goed.

Zomer? Mooi niet. Het lijkt wel of we in een al weken durende moesson zitten. Het is niet zo dat het af en toe regent. Nee, af en toe is het eventjes droog. En dat eigenlijk sinds de meivakantie, al weer bijna twee maanden geleden.

Niks in de tuin barbecuen met familie tijdens zoele, eeuwig durende zomeravonden. Niks op het cafeterras tot diep in de nacht biertjes drinken met vrienden en kroegmaten.
Popfestivals? Die vallen week na week in het water. Letterlijk. Facebook staat vol met foto’s van doorweekte mensen in doorweekte tenten op doorweekte grasvelden.
Een weekendje kamperen met de vrienden om al even te proeven aan zomervakantiegevoel? Nada, niente. Te nat voor ons, goedweerkampeerders.

In plaats daarvan kijken we de hele dag door op onze gsm naar Weeronline. Wordt het het over een paar dagen al ander weer? Is er al ergens een sprankje zon te zien? Nee hoor. Het weer slaat voorlopig niet om, moet ook weerman Gerrit Hiemstra ons ‘s avonds teleurstellen. Het blijft nog wel even zo. Nog minstens twee weken.

Wat moeten we dan, met de vakanie voor de deur? Naar Turkije? Spotgoedkoop, ja. Maar die bloederige aanslag van begin deze week belooft weinig goeds. En in Frankrijk en Duitsland regent het ook.
Spanje dan? Veel te druk daar in het hoogseizoen, en we zijn er de laatste jaren al vaak geweest bovendien. Zuid-Italië? Samen met Andalusië de enige plek in Europa waar het momenteel dertig graden is Veel te ver, want 2000 kilometer rijden. En tijdens hartje zomer weer veel te warm.

En zo piekeren we maar door. Dag in, dag uit. Blij dat we niets gereserveerd hebben. Balend dat we niet weten wat we moeten doen. Regen? We zijn er helemaal klaar meer. Zomer? Die moet nog beginnen. Maar we hebben het er nu al helemaal mee gehad.

En ik maar denken dat al die slordig gemaaide wegbermen op Strijp-S in Eindhoven een kwestie van slecht onderhoud was, ingegeven door bezuinigingen, onkunde en luiheid

Nou, nee hoor. Die bermen, groenstroken en grasvelden worden doelbewust niet gemaaid. Dat hoorde ik deze week tijdens een debat in de Eindhovense gemeenteraad. Dat gebeurt om de natuur te stimuleren, de bloei van planten mogelijk te maken, om de bij weer terug te halen in de stad en om de luchtkwaliteit te verbeteren, zo legde gemeenteraadslid en fractievoorzitter van GroenLinks Rik Thijs uit.

Weer wat geleerd.

Het gaat er al dagen over. Over de Brexit, over het voetbal, over de regen, de hagel. Tijd voor iets nieuws, ben ik als journalist geneigd te zeggen.

Alleen; die Brexit, die zit me niet lekker. En de chaos in Engeland – mijn favoriete land – ook niet. En de regen? Daar zeg ik eens een keer lekker niks over.

Acht meter hoog en honderdveertig meter lang wordt-ie, de Eindhovense wall of fame achter het Klokgebouw op Strijp-S. De ondergrond is klaar, zag ik maandagmiddag tijdens mijn lunchwandeling. De komende weken worden er door graffiti-kunstenaars portretten op aangebracht van een aantal bekende Eindhovense muzikanten of muzikanten die in Eindhoven hebben opgetreden..