Weblog

Het jaarlijkse Notting Hill Carnival in London druk? Ben je gek. Dat is megadruk, echt niet normaal. Geen wonder dat het dit jaar niet doorgaat, zo lees ik bij de BBC.

Heb me nooit gerealiseerd dat er zoveel goud ligt in wat feitelijk het verlengde is van mijn achtertuin. Dat zag ik net pas goed, tijdens mijn lunchwandeling. Omdat ze vandaag druk bezig zijn met het oogsten van dat witte goud.

Nee, dit is geen dummy. Dit is het echte Groots Helmonds Vakantieboek van John van der Sanden en Jan Vriends, dat binnenkort verschijnt. Althans, een proefexemplaar. Wat er in staat, in dat vakantieboek, daar kunnen jullie alleen nog maar naar raden.

Ik niet, ik heb het gisteren gelezen. Voor de tweede keer al, om er hier en daar nog een laatste taal- en tikfoutje uit te halen. Intussen heb ik ook – oh, nee ik mocht niets verklappen van John en Jan. Even geduld a.u.b.

Terwijl ik tijdens mijn lunchwandeling de nadelen van het thuiswerk overdacht, lees ik net dat zo veel mogelijk thuiswerken, als dat tenminste mogelijk is, de rest van dit jaar de norm blijft. Tijdens mijn koffiepauze nu daarom de voordelen van thuiswerken nog maar eens nadrukkelijk op een rijtje gezet.

Niks mis met een fikse lunchwandeling door eigen wijk. Blijft prachtig aangelegd, Dierdonk.

Er zijn van die dagen waarvan je nog precies weet waar je was en wat je deed. Vandaag, zes mei, is zo’n dag. Achttien jaar geleden waren we in Granada.

Het was meivakantie, we gingen kamperen en waren vastbesloten door te rijden totdat de zon bleef schijnen. Daar moesten we dus 2135 kilometer voor rijden. Maar mooi was het daar wel, in Granada en met name in en rond het Alhambra. Toen we tien jaar later nog eens terug gingen, maakte ik onder meer deze foto’s.

Voor de regelmatige lezers van dit weblog: dit blijft er van over als je een conifeer aan flarden snoeit.

DIt zijn de Highlands, in Schotland, ergens in de buurt van Fort William. Die foto maakte ik in 2008, tijdens de meivakantie, toen we twee weken in heerlijk weer rondhingen in dat prachtige land. Toch wel een beetje heimwee naar de tijd dat we ongestoord op meivakantie konden gaan.

Stukgelezen, deze serie van Sjöwall & Wahlöö. Indringend, trendsettend, richtinggevend en ontluisterend. Deze week is Maj Sjöwall overleden, lees ik in de Volkskrant. Veel dank.

Veel muziek vandaag op dit weblog. Maar ja, ook in lockdownweek nummertje zeven is en blijft dit het motto: thuiswerken is nog veel fijner met een lekker muziekje erbij.

Daarom hier weer een nieuwe Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek regelmatig voorbijkwamen. Oud en nieuw, rijp en groen, bekend en onbekend, hard en (heel) snel of juist met een vette beat.

Enjoy yourself, it’s later than you think.

Nog zo’n mooie manier om de lockdown door te komen nu de concertzalen gesloten: muzikanten die vanuit huis concerten geven, en daar in gage-loze tijden geld mee verdienen door daar een virtuele ‘tip-box’ bij te plaatsen.

Zoals de Barnyard Stompers, outlaws uit het zuiden van de States die een paar jaar geleden (in 2013) nog eens een zeer onderhoudend optreden gaven in Lokaal42. Hier te zien op Facebook. Met een paar verrassende covers: zowel Jolene van Dolly Parton als Breaking The Law van Judas Priest.

Hartstikke leuke manier om de lockdownblues het hoofd te bieden, de Isolation Sessions bij de Effenaar. Al een flinke tijd aan de gang inmiddels maar het blijft boeiend. Gisteren keek en luisterde ik gefascineerd naar de triphop van CapCap…Cap, en vandaag kijk ik al uit naar basdreunen van DubHoven morgenavond.

Een nieuw Zoom-achtergrondje, in het kader van het levend houden van het meivakantiegevoel. Dat deze foto in Rome is genomen, een paar jaar geleden, dat hoef ik er niet bij te schrijven. Vermoed ik.

Goeie tip van ED-collega Dieter: vette afro-beats in de podcasts van Radio Mukambo, hier te vinden. Probaat middel om de saaiheid en monotonie van de lockdown mee te lijf te gaan.

Ik snap het niet. Hij is gratis af te halen, deze metershoge, mooi groene en volwassen conifeer die in onze voortuin in de weg is komen te staan. Maar het lijkt erop dat niemand ’em wil hebben. Raar toch?

Inderdaad, je moet er wel een klein beetje moeite voor doen. Je moet ’em namelijk wel zelf even uitgraven en achterin je auto stoppen als je hem wil meenemen. Maar juist daarom kost-ie ook he-le-maal niets. Vandaar. Hier staan de details.

Ook deze week weer een nieuwe gastcolumn van echtgenote D. Deze keer gaat het over de voordelen van je stem kwijt zijn. En ook over het nadeel daarvan, met name bij een bezoek aan de dokter. Lees ’em hier: https://hansvermeeren.com/gastcolumn/

De quote van de dag komt uit de koker van Paul Rüpp, oud-gedeputeerde in Brabant, CDA-prominent en Kamerheer van koning Willem-Alexander in Noord-Brabant. “De eerste stap op een hellend vlak is vaak de fatale stap”, schrijft hij over het plan van het Brabantse CDA om in zee te gaan met Forum voor Democratie.

Op de valreep van de eerste dag van de zevende lockdownweek (met nog minstens een stuk vier lockdownweken te gaan) nog snel even een nieuw Zoom-achtergrondje: het aquaduct in de Spaanse stad Segovia. Om tijdens een in het water gevallen mei-reces toch een beetje een vakantiesfeer te creëren.

Als ik vandaag al tompouces gekocht zou hebben, dan waren het zeker niet de tompouces geworden waar chef-kok Yvette van Boven op deze foto – afgelopen zaterdag in de krant – vol afgrijzen naar kijkt.

Ik ben namelijk een trouwe lezer van haar kookrubriek en neem haar oordeel daarom heel serieus. Geen nood echter, als overtuigd republikein laat ik ook deze koningsdag volledig aan mij voorbij gaan.

Dood, hersendood of prima in orde. Met deze kop – boven een artikel in de New York Times – kun je alle kanten uit. Maar hoe het gaat de baas van Noord-Korea, dat weten we evenwel nog steeds niet.

En dan houden we er mee op, op onze thuiswerkplek in Dierdonk. Fijn weekend allen. Uitsmijter deze week: een sing-along-rant tegen The Don himself.

Univers-redacteur Simone checkt een paar thuiswerktips van Tilburg University. Om helemaal zen van te worden.

Voordeel van tijd genoeg hebben omdat het sociale leven stil ligt (en ik nu geen anderhalf uur per dag in de auto zit) is dat ik nu regelmatig de ruimte neem om uitgebreid te grasduinen in oude singles, cd’s, MP3’s en YouTube-filmpjes.

Onlangs stuitte ik daarbij weer eens op de groep Bow Wow Wow met zangeres Annabelle Lwin. Bekend van flinke stapel hits.

Het is niettemin een zwaar ondergewaardeerde groep met een fantastische gitarist: Matthew Ashman, in 1995 veel te jong overleden. Kijk maar eens naar dit filmpje, wel even doorspoelen naar minuut 2.03.

Kippenvel krijg ik, van het gitaargeluid van deze Hank B. Marvin van de punk.

Ook in lockdownweek nummertje zes is dit het motto: thuiswerken is fijner met een lekker muziekje erbij. Daarom hier weer een nieuwe Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek regelmatig voorbijkwamen. Oud en nieuw, rijp en groen, bekend en onbekend, hard en snel of juist met een vette beat. Enjoy yourself, it’s later than you think.

Heerlijk verhaal in The Guardian, over punks in de Midlands in Engeland eind jaren zeventig en bands met als Charged GHB, Discharge en – in de zijlijn – Exploited (uit Schotland trouwens. Veel voor mij volledig nieuwe, interessante info.

Het verhaal is hier te vinden.

En vandaag opnieuw een nieuwe gastcolumn van echtgenote D. Onderwerp deze keer: (overdreven) hygiëne en verwarring daarover op het damestoilet. Op deze pagina te lezen: https://hansvermeeren.com/gastcolumn/

Nu een bezoek aan de kapper er de eerstkomende vijf weken ook niet in zit, ben ik maar op zoek gegaan naar een nieuw kapsel, aangepast aan de ongebreidelde groei van mijn haardos. Ik ben na lang wikken en wegen uitgekomen bij de coupe van Hans Teeuwen. Lekker makkelijk: een flinke dot gel erin en recht achterover. Er zit niks anders op.