Images

Ze komen uit de pen van Volkskrant-columniste Aaf Brandt Corstius, deze twee zinnen die gisteren in de krant stonden. En ze omschrijven de huidige gemoedstoestand van waarschijnlijk veel mensen heel treffend. In ieder geval wel die van mij.

Het zouden zomaar de hoofdrolspelers kunnen zijn in een Engelse tv-serie, dit echtpaar. De buren van de Royle Family bijvoorbeeld, of van Onslow uit Keeping Up Appearances.

Maar dat zijn ze niet. Deze foto komt uit een online tentoonstelling van het British Cultural Archive, the People’s City. Prachtige foto’s en een even prachtig bijbehorend Twitter-account: @britcultarchive

Als dit de manier is waarop Donald Trump de geschiedenisboeken in gaat, dan komt ie er ongenadig slecht van af.

Deze typering komt uit de New York Times en is van Maggie Haberman en Peter Baker, twee journalisten die Trump al jaren volgen en weten waar ze het over hebben.

De terugreis van Simone, Jilt en Wouter verloopt volgens planning. Ze zijn vanuit Sao Paolo onderweg naar huis, met dank aan de KLM en Buitenlandse Zaken.

Gelukkig maar. En net op tijd, want zowel in Argentinië als in Brazilië worden nu vrije drastische maatregelen genomen vanwege de Coronacrisis.

Voor al diegenen die de afgelopen dagen volop meegeleefd hebben: dank voor de fijne morele support!

De term ‘splendid isolation’ schoot begin deze week plotseling door mijn hoofd. Tevoorschijn gekomen ergens uit de krochten van de geest.

Mijn geschiedenisleraar op de middelbare school gebruikte deze term toen hij het had over de Britse politicus Disraeli en zijn beleid in de tweede helft van de negentiende eeuw om Engeland afzijdig te houden van Europese aangelegenheden.

170 jaar later zijn we met dank aan de Brexit nog niet veel verder gekomen dan toen. Maar intussen zitten we wel (bijna) allemaal thuis in isolatie. En zo splendid is dat niet.

Wel splendid is deze serie foto’s van geïsoleerd staande huizen die ik toevallig ergens op het internet tegenkwam. Ze staan er zelfs maar raar bij in hun isolement, die huizen.

Sinds een paar maanden volg ik lessen Spaans aan de Helmondse Volksuniversiteit. Puur en alleen voor mijn plezier.

Inmiddels ben ik een beetje vertrouwd geraakt met de Spaanse uitspraak, met de grote rol van mannelijke en vrouwelijke woorden in deze taal en met het grote aantal onregelmatige werkwoorden. En heb ik een begin gemaakt met het opbouwen van een kleine woordenschat.

We krijgen les van een Spaanse, van een native speaker, en dat is groot voordeel. Onze lerares heeft bovendien veel gevoel voor humor. En dus maakt ze bij haar lesssen schaterlachend gebruik van dit soort YouTube-filmpjes.

Zo maar en uitsluitend voor de aardigheid een Spotify-speellijstje met liedjes die ik de laatste dagen – geveld door een flinke griep en geplaagd door de daarbij horende verveling – regelmatig gedraaid heb: Twenty Tracks.

Er zijn minder leuke plekken in het centrum van Eindhoven om te lunchen….

De door het voormalige Eindhovense gemeenteraadslid MpanzuBamenga aangezwengelde kwestie rond het ethisch profileren door de marechaussee is vandaag landelijk nieuws. Samen met onder meer Amnesty International spant Bamenga een rechtszaak aan tegen de staat.

Best leuk en interessant, politiek. Zeker die in de gemeente Eindhoven, want daar gaat het tenminste ergens over. Maar straks in oktober vijftien beschouwingen over de gemeentebegroting voor 2021 achter elkaar? Dat gaat zelfs deze politieke junkie c.q. die-hard wat te ver…..

Veertig jaar terug in de tijd in het Museum of London met een tentoonstelling over de lp London Calling van The Clash. Heerlijk bescheiden maar tegelijkertijd ook zeer aanstekelijke tentoonstelling over een nog steeds geweldige lp.

Een beetje designer geeft een afgedankte tuinslang een tweede leven. Bij voorkeur als lamp aan het voeteinde van een hotelbed. #london #qbic

Nee, druk is het niet, vandaag in de ferry terminal van Calais. Nauwelijks mensen in de rij voor de oversteek naar Dover. Zou Engeland door de Brexit plotseling uit de gratie zijn?

De Eindhovense gemeenteraad is zojuist begonnen met bespreken van het verbouwingsplan voor zwembad de Tongelreep. Met voor de verandering deze keer weer eens overvolle publieke tribune, vol met zwemmers en leden van de Eindhovense zwemverenigingen.

Een avondje wave-plaatjes draaien samen met Geert in Lokaal. Lekker hard.

Zo is dat.

Onze wekker, die heb ik maar uit het raam gegooid. Die hebben we de komende maanden toch niet nodig. Want sinds een paar dagen begint om zeven uur stipt het werk aan de nieuwbouw van het Knippenberg College hier in Helmond

En ook al vindt dat werk plaats op anderhalve kilometer afstand van ons huis, we horen het erg goed. Sterker nog: we voelen het zelfs goed. Dat monotone gedreun van die heipalen.

Enfin, we zijn in ieder geval op tijd wakker. Maar wel wat humeurig.

In de Eindhovense politiek is de tweede seizoenshelft ook begonnen. De aftrap was met de stand van zaken in het sociaal domein – waar alles kennelijk goed gaat nu.

Vervolgens gaat de gemeenteraad van Eindhoven verder met een – wat heet – ‘blik op de wereldeconomie’. Bezien vanuit Eindhovens perspectief.

Overdag ook al? Van Helmond naar Eindhoven!

Klinkt interessant, dacht ik op het eerste gezicht, zo’n overbruggingsbaan. Totdat ik het bericht nog eens goed las.

Niks uitboemelen. Nee, dit is een tijdje langer doorwerken voor minder salaris onder het mom van de overgang naar het pensioen wat geleidelijker laten verlopen.

Okay, de winters zijn er lang en koud en de nachten donker en eveneens lang. Maar daar staat binnenkort dan ook wel wat tegenover.

Natuurlijk, het blijft speculeren en in de politiek is alles mogelijk, hoe gek je het ook bedenkt. Maar naar mijn inschatting is de kans klein dat de Eindhovense burgemeester John Jorritsma in de loop van dit jaar naar Den Haag vertrekt.

Dat heeft in de eerste plaats te maken met Jorritsma zelf: hij heeft het goed naar zijn zin in Eindhoven, zei hij in een uitgebreid en persoonlijk getint interview dat ik met hem had in september, exact halverwege zijn huidige Eindhovense ambtstermijn. En hij is vooral ook naar Eindhoven gekomen vanwege zijn kinderen en kleinkinderen die verspreid over Brabant wonen.

Daarnaast spreekt de formulering die de Telegraaf kiest om te melden dat Jorritsma in de race zou zijn boekdelen: de (anonieme) bron van deze krant zegt dat de Eindhovense burgemeester de Haagse klus wel aan kan omdat hij in Eindhoven al de nodige ervaring heeft opgedaan met problemen op het gebied van openbare orde.

Dat is nog iets anders dan dat Jorritsma in de race is of door zijn partij als kandidaat wordt voorgesorteerd. Maar dat wil natuurlijk ook weer niet zeggen dat dit níet het geval is. Nogmaals: het blijft politiek.

Dat Jorritsma nu genoemd wordt, is overigens iets dat wel wat zegt: het geeft aan dat hij in Haagse een goede naam heeft opgebouwd, de afgelopen jaren. Eerst als commissaris van de koning in Friesland, en sinds september 2016 als burgemeester in Brainport.

Behalve dat het ongetwijfeld zijn ijdelheid streelt – niets menselijks is ook een burgemeester vreemd – is dat voor de stad Eindhoven en de regio Zuidoost-Brabant zonder meer een goed teken. Dat betekent dat we de daar vaste voet aan de grond hebben.

Nee, de Eindhovense politiek gaat het nieuwe jaar bepaald niet zorgeloos in. De komende maanden komen er nog een paar hete hangijzers aan bod.

Blijft een heerlijk nummer van een lekker onorthodox gezelschap.

Geen vuurwerk afgestoken, en toch een motorkap vol met de restanten van knallers. Maar klagen daarover doe ik niet hoor. Vergeleken met wat er elders in het land aan verschrikkelijks gebeurd is, verdient dit niet eens de term ‘peanuts’. Door die gebeurtenissen heb ik me gisteren aangesloten bij het groeiende kamp van voorstanders van een vuurwerkverbod, althans van een een verbod op knalvuurwerk.

We begonnen er vijf jaar geleden aan, aan het overbruggen van de ongeveer 400 wandelkilometers die Sluis in Zeeuws-Vlaanderen scheiden van Den Helder in de Kop van Noord-Holland.

Afgelopen weekend hebben we die tocht in zo’n 25 langere en kortere delen (eerst het Deltapad, daarna het Kustspad) voltooid, en bereikten we het voorlopige einde deze wandelroute. Die moet eindigen in Oost-Groningen, en zal ons de komende tijd over vijf Waddeneilanden voeren.

Dat is op logistiek gebied gezien inderdaad opnieuw een uitdagende operatie, maar wel een noodzakelijke. Door onderhoudswerkzaamheden is de Afsluitdijk sinds afgelopen zomer namelijk een paar jaar afgesloten voor wandelaars en fietsers.

Màn, wat speelde Bo Diddley toch een partij gitaar zeg! Geweldige live-versie van het nummer Hey Bo Diddley. Al ontgaat het me volledig waarom de dame rechts een gitaar in haar handen heeft – behalve dan om er stijlvol mee te dansen. En werkt het gekrijs van het publiek me enorm op de zenuwen.

Mooi verhaal vandaag in de Volkskrant van Gijsbert Kamer over de lp/cd London Calling van The Clash uit 1979. Volgens Kamer is dat een geweldige plaat, en dat ben ik helemaal met hem eens. En niet alleen omdat The Clash nog steeds een van mijn favoriete bands is, vooral ook omdat er een paar van mijn all-time favorites op staan, zoals de titelsong en de Guns of Brixton.

De eerlijkheid gebiedt me wel te melden dat het na 1979 nog een paar jaar geduurd heeft voordat ik er achter kwam dat deze elpee een rijkelijk gevulde muzikale schatkamer is: de muziek op London Calling past immers niet in het drie-akkoordenschema van de punkrock waarmee de groep een paar jaar eerder naam maakte. En in 1979 zelf was ik daar nog niet aan toe.

Blijft een rare plek voor een plee, de trappenhal. Al zal het vast wel gezellig zijn, zo naast elkaar zitten. Als je er van houdt tenminste. #eindhoven #strijps