(Not so) Guilty Pleasure nummer twee

Paginagroot verhaal in de Volkskrant deze week over de Dreigroschenopfer van Kurt Weill en Bertold Brecht. Sinds ik op de middelbare school door een leraar Duits vrij indringend geconfronteerd werd met het werk van Brecht en Weill heb ik een zwak voor deze opera.

Door de jaren heen heb ik veel uitvoeringen ervan gehoord, verschillende vertolkers worden hierboven ook genoemd. Liedjes uit deze opera zitten dan ook in mijn hoofd gebeiteld. Regelmatig betrap ik mezelf erop dat ik Mackie Messer aan het zingen ben: “Under der Haifisch, der hat Zehne….”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: