Category: Uncategorized

Ook in lockdownweek nummertje zes is dit het motto: thuiswerken is fijner met een lekker muziekje erbij. Daarom hier weer een nieuwe Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek regelmatig voorbijkwamen. Oud en nieuw, rijp en groen, bekend en onbekend, hard en snel of juist met een vette beat. Enjoy yourself, it’s later than you think.

Heerlijk verhaal in The Guardian, over punks in de Midlands in Engeland eind jaren zeventig en bands met als Charged GHB, Discharge en – in de zijlijn – Exploited (uit Schotland trouwens. Veel voor mij volledig nieuwe, interessante info.

Het verhaal is hier te vinden.

En vandaag opnieuw een nieuwe gastcolumn van echtgenote D. Onderwerp deze keer: (overdreven) hygiëne en verwarring daarover op het damestoilet. Op deze pagina te lezen: https://hansvermeeren.com/gastcolumn/

Nu een bezoek aan de kapper er de eerstkomende vijf weken ook niet in zit, ben ik maar op zoek gegaan naar een nieuw kapsel, aangepast aan de ongebreidelde groei van mijn haardos. Ik ben na lang wikken en wegen uitgekomen bij de coupe van Hans Teeuwen. Lekker makkelijk: een flinke dot gel erin en recht achterover. Er zit niks anders op.

Geen live-stream tijdens de meningsvormende vergadering van de Eindhovense gemeenteraad, vandaag, over de stand van zaken in het openbaar busvervoer van Hermes in het algemeen en de toekomst van Bravoflex in het bijzonder.

Nee: een Microsoft Teams-vergadering. Met ambtenaren en de pers op de virtuele tribune. Dat betekent: met de camera en de microfoon uit. Eens kijken of ik het volhoud, niet meepraten.

Gisteren sprak ik een collega via WhatsApp. Zo maar, even bijkletsen. Toen ik vroeg hoe het ging was het antwoord: ‘Ik wil naar de kapper, ik wil uit eten en ik wil op vakantie’.

Ik kan me daar helemaal in vinden, en ik zou het ook fijn vinden als het huidige strenge lockdown-regime wat versoepeld kan worden.

Aan de andere kant: we doen dit niet voor niks, die lockdown. Het helpt. En als we met nog een paar weken onszelf in toom houden verdere besmettingen kunnen beperken, dan heb ik er dat wel voor over, hoor.

Elk jaar denk ik: deze keer ga ik naar de Oktoberfesten in München. En elk jaar komt het er niet van, om tal van uiteenlopende en meestal zeer triviale redenen. Een paar jaar geleden zijn we wel in deze Duitse stad geweest, maar dat was net na die bierfeesten. Dat kwam toen zo uit. Mooie stad trouwens, sfeervol en gezellig.

Dit jaar hoef ik mezelf de vraag niet te stellen of ik naar die feesten ga. Vanochtend werd bekend dat ze zijn afgelast.

Prachtige foto’s uit de tijd dat de Sowjet-Unie nog bestond en er achter het IJzeren Gordijn nog in zwart-wit werd gefotografeerd. En met een heel mooi verhaal erachter: ze hebben jaren onontdekt ergens in een paar dozen gelegen. Ik kwam ze bij toeval tegen op een website waar je, als je niet uitkijkt, uren kunt zoekbrengen met allerlei trivia, de Atlas Obscura.

Tsja, je moet wat tijdens zo’n lockdown-weekend. Het rooien van een volledig uit zijn voegen gegroeide boom is dan een mooi klusje. Lang leve de kettingzaag.

En zo begint lockdown-week nummertje zes. Gelukkig is het mooi weer, verzuchtte een collega vanochtend tijdens dagelijkse halfuurtje in de stadsredactie-hangout. En zo is het maar net.

Vandaag aan de slag met vragen van het Eindhovense CDA over BravoFlex, het experimentele vervoerssysteem van de provincie Noord-Brabant. Als het aan het CDA ligt, zet Eindhoven een punt achter deze weinig succesvolle vorm van vervoer, in de praktijk niet veel meer dan een goedkope taxi.

Bijna weekend, bijna vrijdagmiddagborrel en de zon schijnt. Om in de stemming te komen heb ik net een You Tube-concert van de Engelse punks van de Toy Dolls opgezet. Krijg er spontaan goeie zin van. Fijn lockdownweekend!

Prachtige fotoserie bij The Guardian over zonnende mensen aan de Spaanse kust, hier te vinden. Niks brede zandstranden, gewoon aan de voet van een fabriek of op wat betonplaten.

In normale omstandigheden zou ik er niet aan moeten denken. In de huidige omstandigheden denk ik: ach, wat maakt het ook uit. Mijn koninkrijk voor een dagje naar het strand.

Zo’n Japanse tuin gaat uiteindelijk ook maar vervelen, al dat groen. Daarom weer een ander achtergrondje voor Zoom. Deze keer gemaakt in Valencia – wie is er niet geweest. Blijft prachtig, deze fraaie staalkaart van architect Calatrava.

Al vaker gezegd de laatste weken: thuiswerken is fijner met een lekker muziekje erbij. Hier weer een nieuwe Spotify-playlist daarom, met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek gefigureerd hebben, lijst nummertje vijf al weer. Met oud en nieuw werk, bekend en onbekend, hard en snel of juist met een vette beat. Enjoy.

Het is donderdag, de zon schijnt en we doen net of er geen corona-crisis is. Dat is dus een mooi moment voor een nieuwe gastcolumn van echtgenote D. Vandaag over de bikkelharde opvoeding van onze kinderen. Hier staat ie.

Zonder mensen en mensenmassa’s zien grote steden er heel anders uit. London bijvoorbeeld, zoals hier is te zien. Een ding is wel hetzelfde: London blijft een prachtige stad.

Een leestip in het kader van de Maand van de Geschiedenis: een column over de missie vanuit Noord-Brabant in de Verenigde Staten, geschreven door Simone Vermeeren. Hier te vinden.

Culturele instellingen die de afgelopen weken nog dachten dat minister van cultuur Ingrid van Engelshoven (D66) iets aan de grote financiële problemen door de coronacrisis zou kunnen doen, komen bedrogen uit. Ze beschouwt dit seizoen als verloren, lees ik op Nu.nl, ze heeft geen geld om de nood te lenigen en richt zich vooral op ondersteuning voor het komende seizoen, als alles weer richting normaal gaat.

Tijdens de eerste digitale gemeenteraadsvergadering in Eindhoven, die vanavond plaats vindt, is Theo Hoppenbrouwers voor 50Plus geïnstalleerd als gemeenteraadslid. Hij volgt Wilma Richter op, die onlangs op verzoek van haar partij uit de raad is gestopt.

Een digitale gemeenteraadsvergadering is sowieso al uniek, en alleen mogelijk omdat er vorige week een noodwet is aangenomen door de Staten-Generaal. Digitaal als raadslid geïnstalleerd worden, is zeker zo bijzonder.

Als het te mooi is om waar te zijn, dan is dat vaak ook zo. Dat is de winstwaarschuwing van Marktplaats, heb ik ooit ergens gelezen.

Ik moest er aan denken toen ik dit verhaal las bij The Guardian, over een supersnelle verbinding tussen Amsterdam en Parijs, in negentig minuten, met een ‘hyperloop’.

Kanttekening bij dit cynisme: zonder mensen die groot denken, komen we ook niet veel verder.

En zo gaan we met een dinsdag die eigenlijk maandag is een nieuwe lockdownweek in, de vijfde al weer, en het heeft er alle schijn van dat het nog wel een aantal weken zal gaan duren voordat we uit deze isolatie kunnen stappen.

In de onze familiezorrel (mooi, al die nieuwe woorden) hebben we inmiddels uit balorigheid onze toevlucht genomen tot het delen van onze favoriete vakantiefoto’s-achtergrond. Bij mij is dat deze tuin rondom het keizerlijk paleis in de Japanse stad Kyoto.

Zo jongens, het was weer genoeg: deze vierde intelligente lockdownweek. Ik zet er een punt achter. Met een mooie versie van dit inderdaad ietwat ideële nummer van Patti Smith. Fijne isolatie-Pasen.

We begonnen de week op dit weblog met een gastcolumn. Een vandaag – tegen het einde van deze week – volgt een een tweede gastbijdrage van echtgenote D. die na zes weken ziek, zwak en misselijk gelukkig weer aan de betere hand. De column van vandaag gaat over fluimen, bruin slijm, de huisarts en decorum. Hier te vinden.

Mooie foto, dit. Heel mooi. Ik trof hem gisteravond aan in het NRC. En niet alleen is het een mooie foto, het is ook nog eens een mooie foto van een van de mooiste pleinen die ik ken: de Piazza del Campo in Siena in Toscane.

Het unieke zit ’em in de schelpvorm van deze piazza, een glooiing die eigenlijk nauwelijks te zien is als je aan de randen staat maar pas opvalt als je bij die zwarte vlek op het midden van deze foto staat.

Thuiswerken is fijner met een lekker muziekje erbij. Hier weer een Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek gefigureerd hebben, lijst nummertje vijf al weer. Met oud en nieuw werk, bekend en onbekend, hard en snel of juist met een vette beat. Enjoy.

Eigenlijk snap ik gewoon niet zo goed dat het nu zo druk is bij de milieustraten met mensen die rommel komen dumpen nu ze hun zolder, schuur, garage en/of tuin hebben opgeruimd.

Want ook al ligt het openbare leven grotendeels plat nu, ik moet overdag gewoon werken, hoor. Alleen doe ik dat nu thuis. En ook al is het een stuk rustiger dan normaal, tijd voor dat soort dingen heb ik ook nu nauwelijks. Kennelijk ben ik een van de weinigen.

Altijd een mooi moment: de eerste, verse en jonge groene blaadjes aan de beukenhaag rondom het huis.

Hier is qua thuiswerken iets gruwelijk misgelopen denk ik. Slechte wifi? Geen internet? Haperende apps? Een vastlopende pc?

(Ik maakte deze foto tijdens mijn lunchwandeling door de Bakelse Beemden bij Dierdonk in Helmond. Op deze plek stond lange tijd een boerderij, later in gebruik door seizoensarbeiders en daarna een drugslab. Inmiddels is het zaakje gesloopt, maar het restant staat, ligt en hang er nog steeds.)

Boris Johnson heeft ongetwijfeld wat anders aan zijn hoofd nu. Maar als ie vanuit het ziekenhuis waarin hij is opgenomen naar buiten kijkt (als ie aan de kant van de Theems ligt, tenminste), dan kan ie een oogje in het zeil op het Engelse parlement. Want vanuit het St. Thomas Hospital in London is dit het uitzicht. (En daar is niets mis mee, trouwens).

Deze foto maakte ik in februari van dit jaar, toen we een weekend in London waren en onder meer een wandeling maakten door het stadsdeel Lambeth, aan de zuidkant van de Theems.