Idee voor een nieuwe, dagelijkse rubriek. ‘Dan komt het wel dichtbij’. “Je leest wel eens over zoiets (moord/doodslag/brandstichting/aanslagen/et cetera) of je ziet het wel eens op tv. Maar als het dan bij jou om de hoek of in de straat gebeurt, dan komt het wel heel dichtbij.”
Zoiets, dus.
Vandaag speelt ‘Dan komt het wel heel dichtbij’ zich af in Valkenburg.
Een mogelijke grexit. De Eindhovense clown Arno Huibers. PSV kampioenskandidaat? Willem-Alexander en het bezoek aan Saudi-Arabië. Rob Scheepers en de Keiebijters. Lepeltje-lepeltje voor singles – tegen betaling, uiteraard. Dit alles en nog veel meer staat in de krant die maandagochtend in de bus valt.
Even opwarmen met een lekker koud biertje in de kroeg. Vedett IPA. Met extra hop.
Guust Flater, Rowwen Hèze, JW Roy, café Altstadt, Clint Eastwood & Serge Leone, columnist J. Kessels; hij heeft een goeie smaak, acteur Frank Lammers – uit Mierlo zeggen wij in Eindhoven en Helmond dan. De (erg mooi vormgegeven) cultuurbijlage van het ED van vandaag is geheel en al samengesteld door Lammers zelf. Al moet ik daar wel bij aantekenen dat Rob, Frank, Dieter, Edith, de fotografen Dolph en Jurriaan en ook ondergetekende er ook wel het een en ander aan gedaan hebben.
De vragen zijn gereed, evenals de bijbehorende Prezi. De antwoordformulieren en de speciale Vraag42-pennen liggen klaar. De antwoorden zijn bij de notaris gedeponeerd en de scheepsbel voor het bonuswoord is opgepoetst. Kortom, we zijn klaar voor de eerste ronde van een nieuwe pubquiz-serie van Vraag42, donderdag (22-1) in Lokaal42. Inschrijven kan vanaf 21.00, maar let op: vol=vol. Aanvang plus minus 21.30 uur.
Sinds ik een onlangs The Specials heb zien optreden in TivoliVredenburg in Utrecht, ben ik weer helemaal verslingerd geraakt aan de muziek van deze Engelse band. Vandaag stuitte ik bij toeval op een live-opname bij de BBC van een van mijn favoriete Specials-nummers: Ghost Town. Lekker ingetogen en laidback, maar met een mooie groove en een nog steeds actuele tekst. Heerlijk!
Leuk om te doen als er een jaar voorbij is: een fotoalbum maken van dat jaar. Foto’s selecteren, vergelijken en (heel vaak) afleggen om een stapeltje mooie over te houden voor in een fotojaarboek. En dan tot de conclusie komen dat we tijdens het afgelopen jaar wel heel veel gedaan, gezien en dus ook gefotografeerd hebben.
Een wel heel aparte rechtgezet, morgen in de krant. Geen correctie, geen aanvulling, geen een-kolommer ergens onderaan de pagina. Nee, een grote foto. Met mannen van Rijkswaterstaat. Die door sneeuwruimers scheefgereden hectometerpaaltjes aan het rechtzetten zijn.
De uitdrukking van de dag is institutionele eenzaamheid. #morgenindekrant
Opgetekend door collega John Graat uit de mond van hoogleraar Pieter Tops, lid van de commissie die onderzoek deed naar de bestuurscultuur in Laarbeek. Tops verwijst met die uitdrukking naar de rol van de burgemeester in een gemeente.
Randy Newman zong er jaren geleden al over. Its’s Lonely At The Top. Alleen bedoelde Newman het cynisch.
Wie we daar hebben! Gauw eens even lezen wat mijn fijne vriend Jan Vriends – de Man die Alles Kan – allemaal te vertellen had tegen mijn fijne collega Hans van de Ven. U zult nog even moeten wachten totdat de krant morgenvroeg bij u in de bus ligt. Ik niet. Dat is het voordeel als je ‘s avonds de krant van morgen maakt.
De krant is klaar nu, om kwart over twaalf. Straks ligt-ie bij u in de bus. Tenminste, zo is de situatie op het moment dat ik dit schrijf.
Als u dit leest is die krant al lang breed op de mat geploft. En wordt er al weer gewerkt aan een nieuwe krant.
Toch wel een memorabel moment: 20 jaar geleden was het ED de eerste krant die online ging: van papier naar digitaal. Nu normaal, toen een hele stap. ED-pionier Jan van de Ven kan er met smaak over vertellen.
In de geschiedenis van 20 jaar ED Online speel ik ook nog een rol, van 2001 tot 2003 was ik hoofd van de internetredactie van het ED. Op deze plek is over die twintig jaar een schat aan informatie te vinden.
Deze week heb ik eindelijk ‘De big bang van de popmuziek’ van Marc Stakenburg uitgelezen. Eindelijk, omdat het hier al een tijdje op de stapel lag.
Maar het was de moeite waard: het is werkelijk een prachtig boek. Informatief, met fraaie anekdotes en veel mij onbekende foto’s uit de periode die heeft geleid tot het ontstaan van de popmuziek, grofweg de eerste helft van de vorige eeuw.
En waar het boek vooral toe leidt: je krijgt meteen zin om (weer eens) naar al die beschreven muziek, al die blues, rhythm ‘n’ blues, rock ‘n’ roll, rockabilly en soul uit het diepe zuiden van de Verenigde Staten te luisteren.
“Mijn culturele oriëntatie verschuift naar Helmond”. Schrijft een teleurgestelde Eindhovenaar die tegenwoordig in Nuenen woont in een ingezonden brief aan het ED. #morgenindekrant
Druk in de Cacaofabriek in Helmond tijdens bijeenkomst #jesuischarlie. Dialoog. Geen geweld zegt burgemeester Blanksma.
e
Hard, grof, recht door zee, scherp, seksistisch, non-conformistisch en vooral cynisch en zeer (maatschappij-)kritisch. Zo valt het werk van de Frans stiptekenaar Georges Wolinski het beste te omschrijven.
Een paar decennia geleden, in de jaren tachtig, las ik zijn strips helemaal stuk. Regelmatig viel ik van de bank van het lachen om zijn niets en niemand ontziende cartoons. Maar langzaamaan belandden zijn albums niettemin achteraan in de kast, bijna in de vergetelheid.
Gisteravond heb ik ze weer eens tevoorschijn gehaald. Met de nodige weemoed, en vooral ook met heel veel boosheid. Desondanks heb ik nog maar eens smakelijk om zijn cartoons zitten lachen. En ik heb met mezelf afgesproken dat ik er om blíjf lachen.
Het heeft een paar jaar geduurd. Maar nu is het dan eindelijk zo ver. Dit is het duizendste bericht op dit weblog. Dat zag ik vanochtend omdat WordPress dat zo goed voor me bij houdt.
En dat is niet niks, die 1000 berichten, gezien de concurrentie die de hele dag immers op de loer ligt in de vorm van Twitter, Facebook, Instagram, Flickr en Tumblr.
Op naar de 2500 berichten kortom.
Vanmiddag in Theater Speelhuis met volle teugen genoten van ‘Berry, de Musical’. Een geweldige prestatie van een club mensen vol professionaliteit en met een aanstekelijk enthousiasme. De humor, de zelfspot, de relativering en daarnaast de (zeer herkenbare) politieke gewichtigdoenerij, gecombineerd met elementen uit recente en actuele Helmondse ontwikkelingen; het is een combinatie die in deze musical verrassend goed uitpakt. Hulde!
Mocht u nog niet weten wat u zaterdagavond gaat doen, dan heb ik wel een suggestie: lekker een biertje drinken in de kroeg en tegelijkertijd naar een fijn stukje muziek luisteren. 3 januari vanaf 22.00 uuur. In Lokaal42, aan de Helmondse Markt 42.
Yes! In the pocket! Twee kaartjes voor Berry The Musical. Met dank aan fijne vriend Geert. John en alle andere musical-mannen en -vrouwen: heel veel succes met de première, vrijdag! En tot 3 januari.
Voor diegenen in Helmond die het nog niet wisten: het quizseizoen gaat deze week weer van start. In januari beginnen we – Luc, John, Geert, Marc en ik – aan een nieuwe serie pubquizzen in Lokaal42: vier maandelijkse voorrondes en een knallende finale in mei.
Deze serie wordt voorafgegaan en afgesloten met een pópquiz: eentje in december en eentje in juni. En die eerste popquiz is dus nu vrijdag. De vragen zijn al klaar, het bijbehorend multimediaal, audiovisueel, digitaal spektakel ook. Inschrijven kan via de site van Lokaal42.
Vandaag is het exact 37 jaar geleden dat de Sex Pistols optraden in de Effenaar in Eindhoven. Dat weet ik nog zo goed omdat ik er bij was, als 15-jarig jochie, samen met een stel schoolvrienden die toen net als ik bovenmatig geïnteresseerd waren in Engelse en Amerikaanse punk.
Het concert maakte een overdonderende en verpletterende indruk op ons: een enorme bak herrie, geproduceerd door een stel straatschoffies die overal lak aan leken te hebben.
De foto hierboven vond ik op het internet, en is niet gemaakt tijdens het bewuste Effenaar-concert dat volgens de Eindhovense muziekjournalist Peter Borgers thuishoorde in het rijtje van 10 legendarische Effenaar-concerten, een paar jaar geleden door hem opgesteld – als ik het wel heb – naar aanleiding van de sloop en nieuwbouw van de Effenaar.
Foto’s van het concert zijn er wel, van de Eindhovense fotograaf Peter Cox. Die kon ik op het net echter nergens vinden.
CD-koffertjes ingepakt en tevens voorzien van een nieuwe dosis muziek: oud en nieuw, rijp en groen, hard en zacht, snel en (iets) langzamer, bekend en onbekend, Londen of New York, alternatief en wat minder alternatief. Kortom: Swinglokaal, vanaf 22.00 uur in Lokaal42 aan de Markt 42.
Dit artikel uit het Eindhovens Dagblad van 21 juni 2010 kon ik me nog goed herinneren. Ik moest ook aan mijn bezoekje aan All American Wheels in Asten-Heusden denken toen ik het nieuws zag over het Monstertruck-drama eind september in Haaksbergen.
Dat de man die het ongeluk in Haaksbergen veroorzaakte destijds ook meedeed aan All American Wheels, dat wist ik niet. Net zo min als ik wist dat er toen ook een ongeluk heeft plaatsgevonden. Logisch ook, want de organisatie heeft dat al die tijd stil gehouden. Totdat een van de zes gewonden van destijds de publiciteit zocht.
Ze speelden alle klassiekers, al mijn favorieten en de 1400 mensen in de zaal zongen ze allemaal woord voor woord en luidkeels mee; het optreden The Specials in Tivoli Vredenburg in Utrecht was een heerlijk feestje, donderdagavond.
Onlangs waren we met Vraag42 voor de tweede keer te gast bij hockeyclub Basko in Veldhoven. Morgenmiddag gaan we met Vraag42 wederom op pad.
Deze keer gaan we naar de Steenoven in Helmond, waar we een programma verzorgen tijdens een gezamenlijke bijeenkomst van Jong Management Helmond en de Stichting Bedrijventerreinen Helmond. De leden van die clubs willen graag wat nader met elkaar kennis maken. En met Vraag42 gaan we daar voor zorgen.
Ik geloof dat het nog een geheim is voor deelnemers aan deze bijeenkomst wat we met Vraag42 gaan doen. Daarom zal ik daar nu niet verder over uitweiden. En als u dit bericht via bijvoorbeeld LinkedIn leest, graag nog even de lippen op elkaar.
De fototentoonstelling Modern Times, momenteel te zien in het Rijksmuseum in Amsterdam, is meer dan de moeite waard. De expositie geeft een mooi overzicht van werk van een aantal topfotografen, en laat goed zien wat de kracht is, of liever gezegd kan zijn, van perspectief en kadrering bij het maken en bewerken van foto’s.
Wel is het lastig een of meerdere rode draden in de expositie te ontdekken: daarvoor heeft ie te veel weg van een omgevallen schoenendoos vol foto’s. Fraaie foto’s, dat wel. En op een inspirerende manier gepresenteerd.
We waren zaterdag in het Rijksmuseum in Amsterdam, voor de tentoonstelling Modern Times: fotografie in de twintigste eeuw. Een heel aardige tentoonstelling, met veel bekend en veel onbekend werk.
Een jaar geleden waren we ook al eens in dat museum, tijdens de Nacht van de Geschiedenis, en toen hebben we in alle rust de eregalerij kunnen bekijken: prachtige werken van onder anderen Jan Steen, Vermeer en – uiteraard – Rembrandt.
Die rust was zaterdag ver te zoeken in het Rijksmuseum: het hing er werkelijk met de benen buiten: lange rijen voor de koffie en – vooral – bij de garderobe. En bij de Nachtwacht natuurlijk, want dat schilderij werkt kennelijk als een magneet.
Even kort terugblikken op afgelopen vrijdagavond: toen we met Vraag42 (John, Geert, Luc en ik) voor de tweede keer een pubquiz buiten de deur deden: de quiz die we in Lokaal42 in Helmond doen (en die in januari weer van start gaat), maar dan aangepast aan de lokale omstandigheden.
In dit geval ook met vragen over Veldhoven en over hockey, want we waren opnieuw te gast bij hockeyclub Basko. En net als de vorige keer was het een drukbezochte, gezellige avond waarbij de winnaars aan het einde naar huis gingen met een wisselbeker. Oftewel: op naar de derde Basko pubquiz.
Een jaar of tien geleden werd ik als verslaggever van de Helmondse redactie van het ED eens een keer zelf geinterviewd. Door een medewerker van een adviesbureau dat in de arm was genomen door de Helmondse woningbouwcorporatie Woonpartners. Woonpartners wilde wel eens weten hoe er in de stad werd aangekeken tegen deze corporatie, en hoe er in Helmond gedacht werd over de taken die een corporatie heeft of zou moeten hebben.
Ik vond toen dat woningbouwverenigingen zich vooral bezig zouden moeten houden met de taak die ze bij hun oprichting meegekregen hadden, namelijk het fatsoenlijk en betaalbaar huisvesten van mensen die niet het geld hebben zelf een huis te kopen.
Die adviseur was dat niet met me eens, zei hij. Ik moest die taak veel breder zien, vond hij. Maatschappelijk ondernemen noemde hij dat toen al, geloof ik. Nooit meer iets van gehoord, later.
Met de kersverse conclusies van het eindrapport van de parlementaire enquêtecommissie die onderzoek deed naar de huursector vandaag in het nieuws wilde ik dat toch nog even kwijt.
Weblog 