Category: Uncategorized

Aan het werk op de redactie in Eindhoven, in afwachting van de uitslag van verkiezingen.

Ben – net als de rest van Nederland – intussen toch wel erg nieuwsgierig naar de uitslag.

Net even wezen stemmen, hier in Dierdonk, samen met dochter. Onze stemmen lagen – in de volle breedte van het politieke spectrum gezien – redelijk dicht bij elkaar.

Opmerkelijk: het was redelijk druk in het stembureau. En al die mensen gingen daarna – net als wij – door naar de Appie.

In de krochten van het internet kom je de raarste dingen tegen.

Obscure films uit de jaren vijftig, zestig en zeventig. Stripboeken van al lang en breed vergeten striptekenaars – soms maar goed ook. Minutieus per platenlabel geboekstaafde collecties reggae-singles. Stapels MP3’s van nog obscuurdere rock ‘n’ roll- of rockabilly-artiesten. En rariteiten uit de geschiedenis van de Nederlandse popmuzieken.

In dat Rariteitenkabinet stuitte ik vandaag op een juweeltje uit Eindhoven. Dat de groep daar vandaan komt, meen ik op te mogen maken uit de naam: de Lighttown Skiffle Group.

Uit een discografie die ik op het net vond, leid ik af dat de groep al in het begin van de jaren zestig muziek maakte, en daarna in een winterslaap raakte. Dit nummer dateert van na de winterslaap, uit 1978, en het is zeer, zéér aanstekelijk: Doe Het Maar In Een Emmertje! Hier te downloaden.

De geluidsoverlast die het verkeer op de N279 (de Wolfsputterbaan) in Helmond veroorzaakt, is aanmerkelijk afgenomen. Zo blijkt uit empirisch onderzoek ter plekke, en uit reacties van betrokkenen.

Aan de slag met de herrie op de Wolfsputterbaan en de stand van zaken wat betreft de nieuwbouw van Helmond Sport.

Even een snelle post vanuit de tuin, spelend met de camera van mijn nieuwe Nokia N-97 Mini.

Terwijl de mussen hierbuiten van de daken dreigen te vallen en de terrasjes overvol zitten, komt het einde van de werkweek langzaam maar zeker in zicht.

Alsof dat een goede reden is, wil ik hier mijn foto’s van de architectuur rondom de haven van Düsseldorf nog maar eens onder de aandacht brengen. Met name het gebouw van Frank Gehry – die ook het Guggenheim in Bilbao ontwierp – is daar een blikvanger van jewelste.

Toch wel een van de leuke kanten van werken met WordPress: af en toe kun je je weblog dankzij de inspanningen van iemand anders volledig in een nieuw jasje steken.
Dit nieuwe jasje, Greyzed genaamd, ziet er heel aardig uit, en de foto’s worden in deze layout ook getoond in een breedte van 600 pixels. Dat is mijns inziens ook nodig op het web, om beeld goed tot zijn recht te laten komen.

De laatste keer dat we in Gent waren, jaren geleden alweer, was Gent een grauwe, rommelige stad met een onaantrekkelijke centrum vol met bere-gezellige cafés.

Afgelopen weekend waren we weer eens in deze stad van de Dulle Griet, het Lam Gods, de Vooruit, Karel V en al die andere aangename uitspanningen. En het viel ons op dat de stad een ware metamorfose heeft ondergaan. Het historische centrum is opgeknapt, verlevendigd, het water in de stad is er bijgetrokken en daardoor is het stadshart juist zeer aantrekkelijk geworden.

Vooral voor toeristen, want daar zag het er blauw van.

De afgelopen dertig jaar zat Henk op deze stoel. Henk was een vaste toeschouwer bij de raads- en commissievergaderingen in de stad. Daarom kreeg hij in 2005 – toen hij al 25 jaar op de tribune zat – een eigen stoel.

Maar sinds een paar maanden is die stoel leeg. Na 30 jaar is Henk het zat, zo vertrouwde hij me toe toen ik hem onlangs op straat tegenkwam. “Koekenbakkers zijn het, allemaal. Voor mij hoeft het niet meer.”

Het is nog wennen, zonder Henk.

Vanochtend drukte op de Helmondse wegen omdat twee spoorwegovergangen het niet goed deden. De politie moest er aan te pas komen om het verkeer om te leiden. Ook het treinverkeer ondervond veel hinder van de storingen, de vertraging liep op tot een half uur.

In het oude havengebied van de Duitse stad Düsseldorf wordt het industriele verleden van de stad op een hele mooie manier gecombineerd met kantoorpanden die volgens moderne architectonische uitgangspunten zijn ontworpen.

Oude pakhuizen staan er naast hypermoderne gebouwen van architecten als Frank Gehry. Tussen de afgedankte havenkranen en rondom de kades zijn hippe lounge-cafes en deftige restaurants te vinden. Een verrassend geheel, dan onverwacht harmonisch oogt. Op deze pagina is een serie foto’s te vinden van dit gebied.

Interessant verhaal in Trouw vandaag over Twitteren en politiek. http://tinyurl.com/3a8rkmu

Dat blijft wel het leuke van popmuziek: ook al denk je (heel erg) veel te kennen, toch blijf je telkens weer nieuwe juweeltjes ontdekken. Zowel tussen de nieuwe releases als in wat er de afgelopen zestig jaar allemaal al verschenen is.

Zo stuitte ik vandaag bij toeval op de groep The Coal Porters, een Amerikaanse countrygroep rond Sid Griffin – in de jaren tachtig van de Long Riders. Prachtige Americana.

Via deze groep kwam ik Doc & Merle Watson tegen, godfathers van de Americana uit de jaren zeventig, inspiratiebron van onze eigen Ad van Meurs. En nog steeds het luisteren meer dan waard.

Als je tenminste van banjo’s houdt.

Deze foto is gemaakt met een telefoon, een Nokia N-97 Mini. Splinternieuw, en door mijn werkgever verstrekt.

Je kunt er mee bellen, mee internetten en mee emailen. Uiteraard, zou ik bijna zeggen.

Je kunt er ook foto’s mee maken, er zit een 5mp camera op. Met een bekend Nokia-euvel: het licht op die foto’s is dramatisch. Het lijkt wel of er op de linkerbovenhoek van de lens een vingerafdruk zit. En dat is toch echt niet het geval.

Dat de Finnen hier nog steeds niks op gevonden hebben, zeg.

– Posted using MobyPicture.com

– Posted using MobyPicture.com

Het is nu 15.45 uur. Dat betekent dat we over een uur en een kwartier aan de borrel gaan, om het weekend in te luiden.

– Posted using MobyPicture.com

Leuk om te zien dat er mensen zijn die de moeite nemen om te reageren op de foto’s op mijn Flickr-pagina’s. Met positieve kritiek, dat wel natuurlijk.

– Posted using MobyPicture.com

Wandelend door het oude havengebied van de Duitse Rijnstad Düsseldorf – amper twee weken geleden – stuitten we op veel vergane glorie. In onbruik geraakte havens, lege fabriekshallen, achtergelaten materialen.

En dit spoor, een doodlopend spoor zo te zien. Zo gaat dat af en toe. Er wordt iets opgebouwd, iets dat tot bloei komt. En door de plots wijzigende of gewijzigde omstandigheden treedt zo maar opeens het verval in. Vraag het maar aan de oude Romeinen of de moderne Grieken.

Frappant daarbij: Toch is het mooi dat ook verval zijn schoonheid heeft.

– Posted using MobyPicture.com

De carpaccio met truffelsaus was voortreffelijk. De kafslende met pesto-dressing ook, zij het dat er een vetrand aan zat die mijn eetlust in eerste instantie dreigde te vergallen. De aanhouder wint echter: de rest van het vlees was voortreffelijk. Net als het gezelschap en de discussie, trouwens.

Bezig met een verhaal over het schrappen van gratis openbaar vervoer in de stad. En bezig met een verhaal over een verzoek om een integriteitsonderzoek naar een ex-wethouder. Interessante kost.

Leek even nieuws te zijn in Gemert, maar het is loos alarm. De politie doet geen verder onderzoek naar strafbare feiten.

Aan het werk op de redactie in Eindhoven, wachtend op nieuws. Waar blijf je, nieuws?

Vandaag nog maar eens een feestje gevierd: mijn vader werd tachtig – een zeer respectabele leeftijd. We vierden dat op een dag als deze uiteraard met een barbecue. Net als de rest van Nederland hebben we een paar uur flink zitten bakken in de achtertuin.

Na het dessert hebben mijn pa en ik een begin gemaakt met het op opdrinken van een fles Bruidstranen, een mierzoete likeur (25%) die mijn ouders afgelopen donderdag gekregen hebben bij gelegenheid van hun gouden bruiloft.

Tranen? Waar de naam van de likeur op slaat weet ik niet. Want die zijn er echt niet gevloeid. En zo slecht smaakte die likeur nou ook weer niet.

Dagje aan het bijkomen van een swingende 50-jarige bruiloft, die van mijn ouders. Ze hebben een geweldige dag gehad, lieten ze vanochtend al vroeg weten. Nou, daar hebben we het ook allemaal voor gedaan.

En de hoofdpijn, die nemen we op de koop toe. Die hebben we vandaag in de tuin laten wegtrekken, toen we zaten te genieten van het zonnetje. Onvoorstelbaar dat we een paar dagen geleden nog in Dusseldorf in de kou, de wind en de regen door het havengebied sjokten.

– Posted using MobyPicture.com

Ik voel me een beetje schuldig dat ik al drie dagen geen blog op mijn weblog gepost heb.

Terwijl ik zit te werken aan – en piekeren over – een verhaal over waarom ik vind dat de overheid geen geld mag stoppen in de bouw van voetbalstadions daarom tussendoor even een snelle post.

Een post met een foto die ik vorige week in Duitsland in het Ruhrgebied maakte, de plek waar ze zo zorgvuldig met hun industrieel erfgoed omgaan. Zelfs als dat eerst decennia lang de omgeving heeft vervuild.