Voorlopig geen koffieautomaat

Foto door Kaboompics .com op Pexels.com

De negende lockdownweek gaan we hier in met de boodschap dat we nog zeker tot 1 september thuiswerken. Dat is geruststellend. We weten nu waar we aan toe zijn, kunnen ons daar op instellen. En het maakt de komende maanden overzichtelijk.

Maar hoe noodzakelijk, verstandig en begrijpelijk ook: het idee dat we nog zeker drie maanden in relatieve isolatie werken, heeft ook een keerzijde. Geen koffieautomaatgesprekjes, geen oeverloze discussie en op het eerste gezicht zinloze kletspraatjes die leiden tot leuke verhalen, interessante reportages en scherpe analyses.

Toch eens kijken of we ook daar niet iets op kunnen verzinnen.

Twenty Tracks on Thursday (well, friday actually)

In lockdown-week nummertje acht bleef ook dit het motto. En de komende maanden zal dit het motto blijven: thuiswerken is fijner met een lekker muziekje erbij.

Daarom hier wederom een nieuwe Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek – al dan niet snoeihard – op de stereo voorbijkwamen. Enjoy yourself, it’s later than you think.

Groots Helmonds Vakantieboek

Nee, dit is geen dummy. Dit is het echte Groots Helmonds Vakantieboek van John van der Sanden en Jan Vriends, dat binnenkort verschijnt. Althans, een proefexemplaar. Wat er in staat, in dat vakantieboek, daar kunnen jullie alleen nog maar naar raden.

Ik niet, ik heb het gisteren gelezen. Voor de tweede keer al, om er hier en daar nog een laatste taal- en tikfoutje uit te halen. Intussen heb ik ook – oh, nee ik mocht niets verklappen van John en Jan. Even geduld a.u.b.

Zo, koffiepauze

Terwijl ik tijdens mijn lunchwandeling de nadelen van het thuiswerk overdacht, lees ik net dat zo veel mogelijk thuiswerken, als dat tenminste mogelijk is, de rest van dit jaar de norm blijft. Tijdens mijn koffiepauze nu daarom de voordelen van thuiswerken nog maar eens nadrukkelijk op een rijtje gezet.

Van die dagen

Er zijn van die dagen waarvan je nog precies weet waar je was en wat je deed. Vandaag, zes mei, is zo’n dag. Achttien jaar geleden waren we in Granada.

Het was meivakantie, we gingen kamperen en waren vastbesloten door te rijden totdat de zon bleef schijnen. Daar moesten we dus 2135 kilometer voor rijden. Maar mooi was het daar wel, in Granada en met name in en rond het Alhambra. Toen we tien jaar later nog eens terug gingen, maakte ik onder meer deze foto’s.

Een nieuwe Twenty Tracks on Thursday

Veel muziek vandaag op dit weblog. Maar ja, ook in lockdownweek nummertje zeven is en blijft dit het motto: thuiswerken is nog veel fijner met een lekker muziekje erbij.

Daarom hier weer een nieuwe Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek regelmatig voorbijkwamen. Oud en nieuw, rijp en groen, bekend en onbekend, hard en (heel) snel of juist met een vette beat.

Enjoy yourself, it’s later than you think.

Breaking The Law

Nog zo’n mooie manier om de lockdown door te komen nu de concertzalen gesloten: muzikanten die vanuit huis concerten geven, en daar in gage-loze tijden geld mee verdienen door daar een virtuele ‘tip-box’ bij te plaatsen.

Zoals de Barnyard Stompers, outlaws uit het zuiden van de States die een paar jaar geleden (in 2013) nog eens een zeer onderhoudend optreden gaven in Lokaal42. Hier te zien op Facebook. Met een paar verrassende covers: zowel Jolene van Dolly Parton als Breaking The Law van Judas Priest.

Lockdown-tijdverdrijf

Een aardig tijdverdrijf tijdens de intelligente lockdown: bij The Guardian volgen welke nummers er in de Engelse top 100 allertijden staan. Ze zijn daar pas bij nummer 81, dus we hebben nog wel even te gaan. Hier te vinden: The 100 greatest UK No 1s: 100-81

Verrassend nummer in die lijst, dat ik helemaal vergeten was en dat nog dateert uit de tijd dat Ad Visser en Penny de Jager wekelijks in Toppop te zien waren: Mouldy Old Dough van Lieutenant Pigeon. Het staat nota bene schouder aan schouder met een van mijn all-time favorites: Double Barrel van Dave (Barker) & Ansel Collins:

Gratis af te halen

Ik snap het niet. Hij is gratis af te halen, deze metershoge, mooi groene en volwassen conifeer die in onze voortuin in de weg is komen te staan. Maar het lijkt erop dat niemand ’em wil hebben. Raar toch?

Inderdaad, je moet er wel een klein beetje moeite voor doen. Je moet ’em namelijk wel zelf even uitgraven en achterin je auto stoppen als je hem wil meenemen. Maar juist daarom kost-ie ook he-le-maal niets. Vandaar. Hier staan de details.

Op de valreep

Op de valreep van de eerste dag van de zevende lockdownweek (met nog minstens een stuk vier lockdownweken te gaan) nog snel even een nieuw Zoom-achtergrondje: het aquaduct in de Spaanse stad Segovia. Om tijdens een in het water gevallen mei-reces toch een beetje een vakantiesfeer te creëren.

Tompouces vol afgrijzen

Als ik vandaag al tompouces gekocht zou hebben, dan waren het zeker niet de tompouces geworden waar chef-kok Yvette van Boven op deze foto – afgelopen zaterdag in de krant – vol afgrijzen naar kijkt.

Ik ben namelijk een trouwe lezer van haar kookrubriek en neem haar oordeel daarom heel serieus. Geen nood echter, als overtuigd republikein laat ik ook deze koningsdag volledig aan mij voorbij gaan.

De Hank B. Marvin van de punk

Voordeel van tijd genoeg hebben omdat het sociale leven stil ligt (en ik nu geen anderhalf uur per dag in de auto zit) is dat ik nu regelmatig de ruimte neem om uitgebreid te grasduinen in oude singles, cd’s, MP3’s en YouTube-filmpjes.

Onlangs stuitte ik daarbij weer eens op de groep Bow Wow Wow met zangeres Annabelle Lwin. Bekend van flinke stapel hits.

Het is niettemin een zwaar ondergewaardeerde groep met een fantastische gitarist: Matthew Ashman, in 1995 veel te jong overleden. Kijk maar eens naar dit filmpje, wel even doorspoelen naar minuut 2.03.

Kippenvel krijg ik, van het gitaargeluid van deze Hank B. Marvin van de punk.