Day In Day Out

Gewoon op YouTube, schitterende beelden van een band die aanstaande zaterdag veertig jaar geleden in de Effenaar in Eindhoven optrad. Beelden die een week of wat na het concert bij de VPRO werden uitgezonden. Toevalligerwijze stonden we op die achttiende januari 1980 naast de cameraman – Dick Verdult, maar dat wisten we toen nog niet. Zijn analoge opnames zijn onlangs door een enthousiaste liefhebber door de digitale molen gehaald, en het resultaat is indrukwekkend.

Vertrekt burgemeester Jorritsma?

Natuurlijk, het blijft speculeren en in de politiek is alles mogelijk, hoe gek je het ook bedenkt. Maar naar mijn inschatting is de kans klein dat de Eindhovense burgemeester John Jorritsma in de loop van dit jaar naar Den Haag vertrekt.

Dat heeft in de eerste plaats te maken met Jorritsma zelf: hij heeft het goed naar zijn zin in Eindhoven, zei hij in een uitgebreid en persoonlijk getint interview dat ik met hem had in september, exact halverwege zijn huidige Eindhovense ambtstermijn. En hij is vooral ook naar Eindhoven gekomen vanwege zijn kinderen en kleinkinderen die verspreid over Brabant wonen.

Daarnaast spreekt de formulering die de Telegraaf kiest om te melden dat Jorritsma in de race zou zijn boekdelen: de (anonieme) bron van deze krant zegt dat de Eindhovense burgemeester de Haagse klus wel aan kan omdat hij in Eindhoven al de nodige ervaring heeft opgedaan met problemen op het gebied van openbare orde.

Dat is nog iets anders dan dat Jorritsma in de race is of door zijn partij als kandidaat wordt voorgesorteerd. Maar dat wil natuurlijk ook weer niet zeggen dat dit níet het geval is. Nogmaals: het blijft politiek.

Dat Jorritsma nu genoemd wordt, is overigens iets dat wel wat zegt: het geeft aan dat hij in Haagse een goede naam heeft opgebouwd, de afgelopen jaren. Eerst als commissaris van de koning in Friesland, en sinds september 2016 als burgemeester in Brainport.

Behalve dat het ongetwijfeld zijn ijdelheid streelt – niets menselijks is ook een burgemeester vreemd – is dat voor de stad Eindhoven en de regio Zuidoost-Brabant zonder meer een goed teken. Dat betekent dat we de daar vaste voet aan de grond hebben.

Peanuts

Geen vuurwerk afgestoken, en toch een motorkap vol met de restanten van knallers. Maar klagen daarover doe ik niet hoor. Vergeleken met wat er elders in het land aan verschrikkelijks gebeurd is, verdient dit niet eens de term ‘peanuts’. Door die gebeurtenissen heb ik me gisteren aangesloten bij het groeiende kamp van voorstanders van een vuurwerkverbod, althans van een een verbod op knalvuurwerk.

Van Sluis naar Den Helder

De duinen tussen Julianadorp en Den Helder.

We begonnen er vijf jaar geleden aan, aan het overbruggen van de ongeveer 400 wandelkilometers die Sluis in Zeeuws-Vlaanderen scheiden van Den Helder in de Kop van Noord-Holland.

Afgelopen weekend hebben we die tocht in zo’n 25 langere en kortere delen (eerst het Deltapad, daarna het Kustspad) voltooid, en bereikten we het voorlopige einde deze wandelroute. Die moet eindigen in Oost-Groningen, en zal ons de komende tijd over vijf Waddeneilanden voeren.

Dat is op logistiek gebied gezien inderdaad opnieuw een uitdagende operatie, maar wel een noodzakelijke. Door onderhoudswerkzaamheden is de Afsluitdijk sinds afgelopen zomer namelijk een paar jaar afgesloten voor wandelaars en fietsers.

London Calling

Mooi verhaal vandaag in de Volkskrant van Gijsbert Kamer over de lp/cd London Calling van The Clash uit 1979. Volgens Kamer is dat een geweldige plaat, en dat ben ik helemaal met hem eens. En niet alleen omdat The Clash nog steeds een van mijn favoriete bands is, vooral ook omdat er een paar van mijn all-time favorites op staan, zoals de titelsong en de Guns of Brixton.

De eerlijkheid gebiedt me wel te melden dat het na 1979 nog een paar jaar geduurd heeft voordat ik er achter kwam dat deze elpee een rijkelijk gevulde muzikale schatkamer is: de muziek op London Calling past immers niet in het drie-akkoordenschema van de punkrock waarmee de groep een paar jaar eerder naam maakte. En in 1979 zelf was ik daar nog niet aan toe.

Achterhoedegevecht?

Het lijkt erop dat het bestuur van de Eindhovense amateurvoetbalclub Wodan een achterhoedegevecht aan het voeren is. Niemand lijkt het verzet tegen opheffing van de club nog te steunen. Aan de andere kant: natuurlijk is het ook logisch dat deze mensen vechten voor hùn club. Dinsdag zal blijken hoe de Eindhovense gemeenteraadsfracties er over denken. Lees hier het verhaal online.