Images

‘Blijf thuis’ zijn de eerste twee woorden in bovenstaand verhaal. Maar dat geldt nog niet voor iedereen. Veel politici gaan nog de deur uit, om te praten over het beleid in hun gemeente. Terwijl dat toch ook net zo goed thuis van achter de laptop kan. Hier staat de online-versie van dit verhaal.

Boeiend betoog vandaag in de Volkskrant van Peter de Waard. Over de teloorgang van het liberalisme.

Een coronaproof activiteit op zondagmiddag, eikels rapen in eigen voortuin. Er waren tijden dat ze 15 cent per kilo opbrachten. Met de nadruk op waren.

Nieuwe opnames worden er al jaren niet meer gemaakt in Studio One aan Brentford Road in Kingston, Jamaica. In de jaren zestig, zeventig en tachtig zijn daar veel pareltjes op de band gezet door producer C.S. Dodd – als je van reggae houdt tenminste.

Dankzij het platenlabel Soul Jazz Records worden veel van die pareltjes aan de vergetelheid onttrokken: de afgelopen jaren verschijnt de ene na de andere cd met materiaal dat in Kingston in de kelders stof lag te verzamelen.

En da’s vaak volop genieten, zoals van dit nummer met de fluwelen stemmen van Johnny Osbourne en Jennifer Lara. Of van deze instrumental van de Soul Vendors die me enigszins doet denken aan Norwegian Wood van de Beatles trouwens.

Dat de problemen in het sociaal domein overal groot zijn, wist ik al. Daar hebben de kranten de afgelopen tijd vol van gestaan. Over de (vooral financiële) problemen hiermee in de Eindhovense politiek heb ik de afgelopen jaren pagina’s vol geschreven. Nu ik de blik op Gemert-Bakel gericht heb, loop ik meteen tegen (niet helemaal) vergelijkbare problemen aan.

Het is herfst en de bladeren vallen, dus alle ruimte voor melancholie. Dit nummer,. Shadow in My Mind van Pauline Murray, sluit daar helemaal bij aan.

Deze Engelse zangeres maakt begin jaren tachtig een briljante plaat: Pauline Murray and the Invisible Girls. Dit nummer, van haar nieuwe plaat Elemental, roept de sfeer van die elpee in herinnering. Waardoor naast melancholie prompt ook nostalgie de kop op steekt.

Voor de zekerheid tijdens mijn lunchwandeling maar even gekeken of er geen wolf in schaapskleding tussen zat, in deze bescheiden kudde Dierdonkschapen.

Fijn dat als we niet naar de kroeg kunnen de kroeg dan een keertje naar ons toe komt. Thuis meekijken naar een optreden van de Bad Backbones in Lokaal42, love it. Het biertje uit de tap denken we er maar bij.

Een aardig tijdverdrijf tijdens de intelligente lockdown: bij The Guardian volgen welke nummers er in de Engelse top 100 allertijden staan. Ze zijn daar pas bij nummer 81, dus we hebben nog wel even te gaan. Hier te vinden: The 100 greatest UK No 1s: 100-81

Verrassend nummer in die lijst, dat ik helemaal vergeten was en dat nog dateert uit de tijd dat Ad Visser en Penny de Jager wekelijks in Toppop te zien waren: Mouldy Old Dough van Lieutenant Pigeon. Het staat nota bene schouder aan schouder met een van mijn all-time favorites: Double Barrel van Dave (Barker) & Ansel Collins:

Niets aan toe te voegen, aan deze messcherpe observatie. Vandaag in de Volkskrant,

Kamagurka, vandaag in NRC.

#zonderwoorden #dierdonk #hobbelsonderweg

Als we niet bij elkaar kunnen komen in de kroeg met ons bierproeversclubje om met elkaar lekkere speciaalbiertjes te proeven, dan doen we dat maar digitaal. Biertjes thuis aan de deur afgeleverd door Lokaal42, op veilige afstand uiteraard. En dan thuis achter de laptop proeven en digitaal met elkaar commentaar leveren. Cheers.

Een prima pasta dit: vanochtend in de krant en vanavond hier op de eettafel. Alleen wel iets meer olijfolie gebruiken dan in dit recept staat, en ook wat verse zwarte peper er over heen doen.

Ilja Gort, Van Kooten en De Bie, Geert Mak, Martin Koolhoven. Allemaal tv-makers die de afgelopen dagen op dit weblog voorbij kwamen. Allemaal in het kader van verveling op de bank verdrijven met tv-kijken.

In dit illustere rijtje mogen de Van Rossems niet ontbreken. Deze twee broers en hun zes net zijn erudiet, ontregelend en inspirerend als de mensen hierboven. In deze aflevering van hun programma zijn ze in Antwerpen. Een stad die hen bepaald niet meevalt.

In de krant lees ik vanochtend dat er in Helmond veel mensen zijn met een afstand tot de theaterwereld. Ik voel me aangesproken, want ik heb inderdaad het idee dat ik best een stukje van het centrum van het centrum vandaan woon.

En inderdaad, het is van hieruit 5,4 kilometer naar Het Speelhuis. 56 minuten lopen. Als we met de auto gaan valt het nog mee, dan is het 11 minuten rijden. Maar het blijft een flinke afstand.

Ze komen uit de pen van Volkskrant-columniste Aaf Brandt Corstius, deze twee zinnen die gisteren in de krant stonden. En ze omschrijven de huidige gemoedstoestand van waarschijnlijk veel mensen heel treffend. In ieder geval wel die van mij.

Het zouden zomaar de hoofdrolspelers kunnen zijn in een Engelse tv-serie, dit echtpaar. De buren van de Royle Family bijvoorbeeld, of van Onslow uit Keeping Up Appearances.

Maar dat zijn ze niet. Deze foto komt uit een online tentoonstelling van het British Cultural Archive, the People’s City. Prachtige foto’s en een even prachtig bijbehorend Twitter-account: @britcultarchive

Als dit de manier is waarop Donald Trump de geschiedenisboeken in gaat, dan komt ie er ongenadig slecht van af.

Deze typering komt uit de New York Times en is van Maggie Haberman en Peter Baker, twee journalisten die Trump al jaren volgen en weten waar ze het over hebben.

De terugreis van Simone, Jilt en Wouter verloopt volgens planning. Ze zijn vanuit Sao Paolo onderweg naar huis, met dank aan de KLM en Buitenlandse Zaken.

Gelukkig maar. En net op tijd, want zowel in Argentinië als in Brazilië worden nu vrije drastische maatregelen genomen vanwege de Coronacrisis.

Voor al diegenen die de afgelopen dagen volop meegeleefd hebben: dank voor de fijne morele support!

De term ‘splendid isolation’ schoot begin deze week plotseling door mijn hoofd. Tevoorschijn gekomen ergens uit de krochten van de geest.

Mijn geschiedenisleraar op de middelbare school gebruikte deze term toen hij het had over de Britse politicus Disraeli en zijn beleid in de tweede helft van de negentiende eeuw om Engeland afzijdig te houden van Europese aangelegenheden.

170 jaar later zijn we met dank aan de Brexit nog niet veel verder gekomen dan toen. Maar intussen zitten we wel (bijna) allemaal thuis in isolatie. En zo splendid is dat niet.

Wel splendid is deze serie foto’s van geïsoleerd staande huizen die ik toevallig ergens op het internet tegenkwam. Ze staan er zelfs maar raar bij in hun isolement, die huizen.

Sinds een paar maanden volg ik lessen Spaans aan de Helmondse Volksuniversiteit. Puur en alleen voor mijn plezier.

Inmiddels ben ik een beetje vertrouwd geraakt met de Spaanse uitspraak, met de grote rol van mannelijke en vrouwelijke woorden in deze taal en met het grote aantal onregelmatige werkwoorden. En heb ik een begin gemaakt met het opbouwen van een kleine woordenschat.

We krijgen les van een Spaanse, van een native speaker, en dat is groot voordeel. Onze lerares heeft bovendien veel gevoel voor humor. En dus maakt ze bij haar lesssen schaterlachend gebruik van dit soort YouTube-filmpjes.

Zo maar en uitsluitend voor de aardigheid een Spotify-speellijstje met liedjes die ik de laatste dagen – geveld door een flinke griep en geplaagd door de daarbij horende verveling – regelmatig gedraaid heb: Twenty Tracks.

Er zijn minder leuke plekken in het centrum van Eindhoven om te lunchen….

De door het voormalige Eindhovense gemeenteraadslid MpanzuBamenga aangezwengelde kwestie rond het ethisch profileren door de marechaussee is vandaag landelijk nieuws. Samen met onder meer Amnesty International spant Bamenga een rechtszaak aan tegen de staat.

Best leuk en interessant, politiek. Zeker die in de gemeente Eindhoven, want daar gaat het tenminste ergens over. Maar straks in oktober vijftien beschouwingen over de gemeentebegroting voor 2021 achter elkaar? Dat gaat zelfs deze politieke junkie c.q. die-hard wat te ver…..

Veertig jaar terug in de tijd in het Museum of London met een tentoonstelling over de lp London Calling van The Clash. Heerlijk bescheiden maar tegelijkertijd ook zeer aanstekelijke tentoonstelling over een nog steeds geweldige lp.

Een beetje designer geeft een afgedankte tuinslang een tweede leven. Bij voorkeur als lamp aan het voeteinde van een hotelbed. #london #qbic

Nee, druk is het niet, vandaag in de ferry terminal van Calais. Nauwelijks mensen in de rij voor de oversteek naar Dover. Zou Engeland door de Brexit plotseling uit de gratie zijn?