Van de feiten in dit verhaal over de gang van zaken de afgelopen drie maanden in het Witte Huis in de Verenigde Staten, zullen de geschiedenisboekenschrijvers over een paar jaar kunnen smullen. Lees en huiver.

Van de feiten in dit verhaal over de gang van zaken de afgelopen drie maanden in het Witte Huis in de Verenigde Staten, zullen de geschiedenisboekenschrijvers over een paar jaar kunnen smullen. Lees en huiver.


Het digitale vragenhalfuurtje over de coronacrisis van de Eindhovense gemeenteraad gaat om vijf uur van start. Voorzitter Marco van Dorst (D66) staat op het punt de vergadering te openen. Meekijken kan hier.

Voor de liefhebbers heeft dit geen enkele toelichting nodig.

Behalve nadelen heeft thuiswerken ook voordelen. De afgelopen weken hebben kranten, tijdschriften en websites vol gestaan met artikelen om die in kaart te brengen. Meestal gingen die artikelen ook vergezeld van tips om de nadelen te tackelen.
Vandaag wilde ik één voordeel even in de spotlights zetten. En dat is dat je koffiepauze op terras in je eigen tuin kunt houden als de zon schijnt.

Boris ligt op de intensive care, en daarom staat Boris vandaag ook in de kranten, en wel op de voorpagina’s. Mocht u even ontgaan zijn wie Boris ook al weer is: dat is de Engelse minister-president. Toch mooi als iedereen aan de hand van je voornaam weet wie je bent.
Intrigerende tv-recensie, dit. Ik las hem op de website van de Volkskrant, en hij zal morgen wel in de papieren krant staan. Over de positieve kanten van het corona-virus, tenminste, de schrijver plaats een reeks kanttekeningen bij een tv-programma daarover. Ik denk dat ik het eens ben met de kritiek van de recensent.

De zin van de dag is al van zaterdag maar te mooi om zo maar te laten passeren. Hij is ingezonden door mijn ED-collega Rob Schoonen, die een scherp oog heeft voor mooie citaten. Dit is em: We hebben de wereld gereduceerd tot de beleving van het individu.
Deze volzin komt uit de pen van Damiaan Denys, psycholoog en filosoof. In NRC liet hij zijn gedachten gaan over de effecten van de coronacrisis. Wil je weten wat hij er mee bedoelt? Lees dan hier zijn betoog.

Intelligent lockdown-week nummertje vier. We trappen de dag af met een gastcolumn. Echtgenote D. is al meer dan vijf weken uitgeschakeld door een bacteriële infectie en verveelt zich af en toe behoorlijk. Dat leidde tot een aantal aardige overpeinzingen, die de komende dagen op deze plek te lezen zijn.


Vandaag in de Volkskrant: de zorrel.

De Eindhovense gemeenteraad gaat digitaal vergaderen, hebben de fractievoorzitters met elkaar afgesproken. De 45 Eindhovense raadsleden doen vanuit thuis via Microsoft Teams mee aan de gemeenteraadsvergadering. De vergadering wordt uitgezonden via internet. Lees hier meer over die eerste digitale vergadering op dinsdag 14 april.

Nooit geweten dat ik er zo van kon genieten, van achtergrondgeluiden.
Gisterochtend, toen ik zat te mailen, te appen, te bellen en het nieuws aan het uitpluizen was, deed ik dat met kantoorgeluiden op de achtergrond. Heel vertrouwd.
Gistermiddag, toen ik een verhaal aan het uitwerken was, deed ik dat met het geluid van een Japanse tuin op de achtergrond. Heel erg zen.
En gisteravond, tijdens een digitale bierproeverij met ons bierproeversclubje, had ik cafégeluiden op de achtergrond aanstaan. Erg gezellig.
Die geluiden vond ik op deze site, Background Noises, ideaal voor thuiswerkers in een isolement tijdens deze intelligente lockdown.

Als we niet bij elkaar kunnen komen in de kroeg met ons bierproeversclubje om met elkaar lekkere speciaalbiertjes te proeven, dan doen we dat maar digitaal. Biertjes thuis aan de deur afgeleverd door Lokaal42, op veilige afstand uiteraard. En dan thuis achter de laptop proeven en digitaal met elkaar commentaar leveren. Cheers.

Er zijn van die nummers waarvan je nog precies weet waar je ze voor het eerst hoorde.
Dit nummer, Jungle Love van de Amerikaanse zangeres Cristina, hoorde ik rond 1980 voor het eerst in de Effenaar, voorafgaand aan een van de (vele) concerten die ik daar destijds op de vrijdagavond zag. Het is me vooral bijgebleven door het onweerstaanbare intro. Vandaag werd bekend dat Cristina Monet op 61-jarige leeftijd is overleden als gevolg van het coronavirus.
Net als bassist en songschrijver Adam Schlesinger van de eveneens Amerikaanse van Fountains Of Wayne, waarvan ik de eerste elpee’s halverwege de jaren negentig grijs gedraaid heb. Schlesinger was pas 52 jaar oud. Hij heeft een hele stapel prachtige liedjes nagelaten, waaronder dit schitterende Sink To The Bottom.

Opmerkelijk. Als het gaat om Eindhoven Airport ijverden de PvdA en GroenLinks in de Eindhovense gemeenteraad jarenlang voor twee zaken.
Een: een einde aan de ongebreidelde groei van de luchthaven, die zorgde voor steeds meer milieuhinder en geluidsoverlast. En twee: een ruime dividenduitkering over de jaarlijkse miljoenenwinst van dit zeer lucratief vliegveld dat volledig in overheidshanden is.
Vorig jaar werd, zeer verrassend, de groei tot stilstand gebracht na de discussie in de zogenoemde Proefcasus Eindhoven Airport onder leiding van Pieter van Geel. Het vliegverkeer mag alleen nog maar groeien als daar beperking van de overlast tegenover staat.
En woensdagmiddag werd bekend dat de luchthaven met ingang van volgend jaar dividend gaat uitkeren, een trendbreuk zoals ik dat in de krant van vandaag omschrijf. Niet dat er nu meteen miljoenen overgemaakt worden naar de aandeelhouders. Want de coronacrisis gooit daarbij roet in het eten.
Maar toch, het is wel een trendbreuk. En het is goed om te zien dat volhouden in de politiek uiteindelijk wel kan lonen. Met dank aan de PvdA en GroenLinks.

Thuiswerken is fijner met een lekker muziekje erbij. Hier weer een Spotify-playlist met liedjes die de afgelopen dagen op mijn thuiswerkplek gefigureerd hebben. Oud en nieuw, bekend en onbekend, hard en snel of met een vette beat. Enjoy.

In de serie vergeten pareltjes vandaag de lp/cd The Lexicon Of Love van de Engelse groep ABC. Destijds, in 1982, afgedaan als ultrakitsch. In de jaren daarna bleek al snel dat zanger Martin Fry gewoon een hele mooie stem had en fraaie popliedjes kon schrijven.
Die liedjes blijken bij herbeluistering zwaar geïnspireerd door de Motown-sound van de jaren zestig. Op The Lexicon Of Love staan wel een stuk of vijf van die knallers. Show me? Inderdaad. Show Me!

Eigenlijk zou dat wel een heel mooi geluk bij een ongeluk zijn, dat de nieuwe Brabantse coalitie al stuk loopt voordat-ie goed wel is begonnen. Want niet alleen zou die samenwerking tussen VVD, CDA en FvD onder een wel een slecht gesternte van start gaan. Nee, eigenlijk is hier toch wel sprake van een hele rare, bijna onnavolgbare manier van politiek bedrijven.
Ga maar na.
Eerst maak je met vijf partijen afspraken over welk beleid je vier jaar lang gaat voeren. Alle partijen, VVD, CDA, PvdA, D66 en GroenLinks, zetten daar hun handtekening onder. Vervolgens doemt er een lastig probleem op.
Een van de partijen, het CDA – althans een deel daarvan, krijgt spijt van een van de afspraken in dat akkoord en besluit een paar maanden later plots de stekker uit de coalitie te trekken.
Vervolgens kiest de VVD er voor de samenwerking met het CDA voort te zetten, de overgebleven partijen er uit te knikkeren en het Forum voor Democratie binnen te halen. Een partij zonder enkele bestuurlijke ervaring en met landelijk gezien hoogst opmerkelijke, vaak dubieuze standpunten.
Vanwege de coronacrisis kan de nieuwe coalitie echter vooralsnog niet van start gaan. En moeten de in feite door de VVD op een zijspoor gezette gedeputeerden van PvdA, GroenLinks en D66 voorlopig wel gewoon hun werk blijven doen. Werk in wel heel lastige tijden bovendien.
Snapt u het nog? Ik niet, hoor. Wat mij betreft wordt die nieuwe coalitie bij voorbaat al weer afgedankt en gaat de huidige door. Wel zo verstandig, wel zo overzichtelijk en goed voor de continuïteit in Brabant. Die kunnen we straks, na de crisis, goed gebruiken.

Vandaag neemt Eindhoven Airport een besluit over het al dan niet uitkeren van dividend aan de drie aandeelhouders, de gemeente Eindhoven, de provincie Noord-Brabant en Schiphol. Lees hier meer. Meer nieuws volgt.

Kamagurka, vandaag in NRC. Niets aan toe te voegen.
Altijd gedacht dat I Love Rock & Roll een nummer was dat Joan Jett zelf geschreven had? Mooi niet dus. Het was een ijzersterke cover van een goed nummer dat werd geschreven door Alan Merrill maar niet zo best uitgevoerd werd door zijn band The Arrows. En dat daarom in 1975 op een B-kantje terecht kwam.
Ik kom daarop omdat door al het corona-crisisgeweld vrijwel onderbelicht is gebleven dat Merrill deze week is overleden. Aan datzelfde corona-virus.

Zeer regelmatig krijg ik post van Variobob, het alter ego van Eindhovenaar Bob Leenhouwers, columnist van de website DSE. Bob schrijft daar rake columns over zaken die te maken hebben met Eindhoven, de Eindhovense sportwereld en de Eindhovense politiek.
Als Bob een column schrijft over een onderwerp dat raakvlakken heeft met de zaken waarover ik schrijf, laat hij met dat altijd even weten. Heel fijn.
Vanochtend attendeerde hij me op zijn nieuwste column, een open brief aan premier Mark Rutte, met de vraag – nee, de roep om meer vrijheid bij het besteden van de gelden uit de Regiodeal vanwege de huidige coronacrisis.
Het is niet zo dat ik het altijd met hem eens ben, vaak wel trouwens. Maar ook deze column is weer zeer lezenswaardig.

Kwam dit nummer toevallig tegen, luisterend naar wat willekeurige speellijstjes bij Spotify. De vroege Nick Cave, chaotisch, ontregelend, brutaal en hard. (En vals, soms).
Dit was zijn toenmalige band, de Birthday Party, op het hoogtepunt. Met twee fantastische EP’s: The Bad Seed en Mutiny, uit 1982 en 1983. In het nummer Mutiny In Heaven zit deze prachtregel: If This Is Heaven I’m Bailing Out.
Classic.

Een prima pasta dit: vanochtend in de krant en vanavond hier op de eettafel. Alleen wel iets meer olijfolie gebruiken dan in dit recept staat, en ook wat verse zwarte peper er over heen doen.

Het meestgelezen artikel op de website van de Volkskrant vanochtend is deze column van Sander Schimmelpenninck. Logisch, want hij slaat de spijker op de kop met deze analyse van de stand van zaken in de huidige economie, en dan met name het moreel kompas van veel ondernemers (en consumenten).

Daar gaan we weer, beste mensen: een nieuwe thuiswerkweek. De derde alweer, met de verwachting dat morgen duidelijk wordt dat het allemaal nog wat langer gaat duren. Want als de ‘intelligente lockdown’ in Duitsland en in België met twee weken verlengd wordt, en die in de VS tot eind april duurt, dan hebben ook wij ongetwijfeld nog wel even te gaan.
Met het oog daarop heb ik mijn thuiswerkplek ook maar een beetje verbouwd. Waardoor ik niet langer tegen de binnenkant van het dak aankijk, maar op een raam. Dat levert meer licht op, frisse lucht onder handbereik en uitzicht op een metershoge boom waaraan langzaam maar zeker frisgroene nieuwe bladeren groeien. Dank voor dit inzicht, Bregje en René!

De opera Peter en de Wolf doet mij terugdenken aan mijn muziekleraar op de middelbare school, Cor Swinkels, op het Dr. Knippenbergcollege in Helmond. Veel kan ik me niet meer herinneren van zijn lessen, behalve dan dat hij vrijwel altijd goedgeluimd was. En dat hij volop zijn best deed ons liefde voor klassieke muziek bij te brengen.
Dat deed hij met laagdrempelige muziekstukken, zoals de Nacht op de Kale Berg van Moessorgsky, met Die Moldau van Smetana en met Peter en de Wolf van Prokofjev.
Dat laatste muziekstuk wordt vanavond (vrijdag) vanuit het Royal Opera House in Londen opgevoerd en live gestreamd via Facebook en YouTube. Gratis en voor niks, vanwege de coronacrisis. Het is een aanrader, hoor!
(En met die liefde voor muziek is het wel goed gekomen)

Eindelijk is het mogelijk om het welbekende zebrapad op Abbey Road in London van een nieuw verfje te voorzien, bericht de New Musical Express. Door de coronacrisis blijven de toeristen nu weg. Moeten we dat nu een geluk bij een ongeluk noemen?

Goed om te weten: het einde van de capaciteit van het Nederlandse internet is bij lange na nog niet in zicht, lees ik in de Volkskrant. Dat netwerk kan maar liefst vier keer de omvang van het huidige verkeer aan.
En de zin van de dag komt uit de tekstverwerker van Bas Blokker, NRC-correspondent in de Verenigde Staten. Hij liep verwonderd door een leeg, uitgestorven en verlaten New York en kwam met dit pareltje op de proppen: ,,Zo moet de prins zich hebben gevoeld toen hij het paleis van Doornroosje binnen ging.” Chapeau!

Mijn schoonzoon Jilt schreef op verzoek van zijn uitgeverij Lebowski een weblog over zijn belevenissen, samen met mijn dochter, van hun recente belevenissen in Argentinië in de aanloop naar een lockdown van dat land. Daarin is te lezen hoe ze net op tijd het land wist te ontvluchten. Dat zeer lezenswaardige weblog is hier te vinden.
