Weblog

Zo zit je een stukje te tikken voor de krant van morgen, zo wordt er recht voor je neus een video opgenomen waarin PSV-watcher Rik Elfrink voor de camera van Ruud Ritzen vooruit kijkt naar de wedstrijd PSV-Willem II van zaterdagavond en terugblikt op de belangrijke rol van keeper Jeroen Zoet tijdens de afgelopen wedstrijden van PSV.

De gelegenheid om dat moment vast te leggen, kon ik uiteraard niet voorbij laten gaan. Als u wilt weten wat Rik heeft gezegd moet u nog even geduld hebben, meldt Ruud. De voorbeschouwing staat in de loop van vrijdag online.

 

Even reclame maken voor een museum waar we afgelopen zondag op uitnodiging terecht kwamen: de Verbeke Foundation, in Kemzeke. Onder de rook van Antwerpen, zoals dat zo mooi heet. Geen zwaar gesubsidieerd museum, maar het indrukwekkend resultaat van noest verzamelaarswerk.

Zowel binnen als buiten is er kunst te zien waabij anders gebruik gemaakt wordt van materiaal dan waar het voor bedoeld is. Kunst die de kijker in eerste instantie op het verkeerde been zet, en die daardoor zeer intrigerend is.

Meer lezen over het museum kan hier, bij dagblad Trouw. En de website van de Verbeke Foundation is hier te vinden.

In 1980 leerden we elkaar kennen op de School voor de Journalistiek in Utrecht, aan het begin van het eerste jaar, tijdens de introductiedagen. In de jaren daarna hebben we heel wat middagen, avonden en nachten tegen elkaar aan zitten ouwehoeren in de kroeg. Ook na onze studie hielden we contact; soms wat meer en soms wat minder, zoals dat zo vaak gaat. 

Zondagmiddag troffen we elkaar gelukkig weer eens een keer, omdat een van ons drieën zestig was geworden. Inderdaad: we zijn in de tussentijd wel wat ouder geworden, en twee van de drie – Peet en Willie – ook nog eens grijs. Gelukkig schijnt met de jaren ook de wijsheid te komen. 

Vanwege de doorgecentraliseerde burgerparticipatie heb ik tijdens mijn lunchwandeling zojuist besloten dat ik dit plekje op Strijp-S in Eindhoven voortaan maar een culturele hotspot of een culturele broedplaats ga noemen. #vrijdagmiddag

Het strand van het Spaanse kuststadje Torrevieja, op een foto die ik in mei van het vorig jaar maakte. Het is daar nu 27 graden, vertelden mijn ouders vanochtend. We zaten in de auto op weg naar Eindhoven Airport. Daar vertrokken ze voor een welverdiende vakantie van een week of vijf in de buurt van, inderdaad, Torrevieja. Jaloers, ik? Hoezo?

We vonden het een prachtig museum, het Kelvingrove Art Museum in de Schotse stad Glasgow. We waren daar in 2008, tijdens een zonnige meivakantie in Schotland. Wat me vooral is bijgebleven, waren de hoofden die in de hal hingen: de ‘Floating Heads’ van Sophie Cave. Zeer intrigerend.

Vandaag zag ik op Instagram een foto van een oud-klasgenote en Facebook-vriendin met Schotse links. Die foto is gemaakt in het Kelvingrove Museum, en op de achtergrond zijn diezelfde hoofden te zien. Na negen jaar hangen ze er nog steeds, dus. Omdat ze zo indrukwekkend zijn? Of omdat er nooit iets verandert in dat museum?

PvdA-fractievoorzitter Frank Depla in Eindhovense gemeenteraad had het eigenlijk wel verwacht; de reagluurders die hij had uitgenodigd voor een biertje en een bitterbal in café Stads kwamen niet opdagen. Wel enkele partijgenoten en een paar bekenden die bij een borrel met hem in discussie gingen. 

,,Maar het gaat mij vooral ook om het gebaar. Ik wil laten zien dat we ook moeten reageren op de ongefundeerde, anonieme onzin die mensen achter hun pc het internet op slingeren”, zei Depla bij het tweede rondje bitterballen. 

Aanleiding voor de ‘borrelpraat’ waren een aantal zure reacties op internet nadat Depla aankondigde dat hij in maart volgend jaar uit de gemeenteraad stapt. 

In De Bunker in Valkenswaard is donderdagmiddag het provinciale project Crossroads officieel van start gegaan. Met dit project wordt in 2019 herdacht dat het dan 75 jaar geleden is dat Zuid-Nederland werd bevrijd van de Duitse bezetter. Doel van het project is 75 bijzondere persoonlijke oorlogsverhalen te verzamelen en vast te leggen. Het rode kruis op de foto is vanaf nu het officiële symbool van het project.  Op de foto links de Brabantse gedeputeerde Henri Swinkels  en rechts programmadirecteur Femke Klein. 

Vandaag sprak ik uitgebreid met Remco van Dooren voor een verhaal in de krant. Remco is voorzitter van de Dorpsraad Acht. Hij staat bovendien op de tweede plek op de kandidatenlijst van het CDA in Eindhoven bij de komende gemeenteraadsverkiezingen.
Ik had met Remco afgesproken in het café van Natlab aan de Kastanjelaan. Een lastige plek voor de fotograaf van de krant om een goeie foto te maken, mopperde René. Maar hij zou René niet zijn geweest als ie niet geprobeerd had daar het beste van te maken.

Afschuwelijke term, natte nascheiding. Maar een met een nobel, zeer lovenswaardig doel. Het gaat namelijk om een techniek waarbij met behulp van enzymen restafval geschikt gemaakt wordt voor hergebruik. Doel: de hoeveelheid restafval terugdringen.

Toch is dit plan van afvalinzamelaar Cure niet onomstreden. De drie betrokken gemeenten – Eindhoven, Valkenswaard en Geldrop-Mierlo -moeten gezamenlijk namelijk garant staan voor de bouw- en investeringskosten. Die worden geschat op een slordige 85 miljoen euro. Niet niks dus.

Vandaag in de krant een analyse van de huidige stand van zaken. Want een kort geding tussen Cure en concurrent Attero legt namelijk een bescheiden bommetje onder het plan, ongeacht de uitspraak van de bestuursrechter in deze zaak.

Indrukwekkende plek, Ground Zero in New York City. We waren er in mei 2013, weer even geleden al, maar het beeld staat in mijn geheugen gegrift. Net zo goed als de hectiek en de spanning van de dag zelf, 9-11, en de krant die we die dag maakten.

Veel foto’s gemaakt, begin mei tijdens onze trip naar Zuid-Korea en Japan. Dus is het ook nogal wat werk om die allemaal te sorteren en te selecteren, en er aantal uit te zoeken die in een lekker ouderwets foto-album terecht komen.

Deze foto gaat het waarschijnlijk niet redden, ondanks dat-ie er met kop en schouders bovenuit uitsteekt. Het is een foto van het ontbijt dat we in de Japanse hoofdstad Tokyo voorgeschoteld kregen. Een van de weinige keren dat ik ‘s ochtends ananas, huzarensalade en sla naar binnen heb gewerkt. Om over de gebakken aardappels maar te zwijgen.

Prachtig land, Portugal. Mooie en ruige natuur, vriendelijke mensen, lekker eten en drinken; een ideaal vakantieland, kortom. Alleen die jaarlijkse bosbranden in de droge zomer daar, die zijn iets minder – veel minder. Dit jaar hebben ze zelfs dramatische gevolgen. Triest, diep triest.

Deze foto maakte ik aan de kust van midden-Portugal, een jaar of 15 geleden, vlakbij Lourical en camping O Tamanco van de Nederlanders Hans en Irene en een kilometer of zestig ten westen van het gebied waar nu de bosbranden woeden. Een typerend beeld van een land dat eigenlijk gewoon een dorp is gebleven.

De vorige keer dat ik Paul Weller zag optreden, was in november 1980 in het Karregat in Eindhoven, toen nog met The Jam. De poster van dat concert kwam ik ruim anderhalf jaar geleden tegen tijdens een alleraardigste expositie over die band in het Somerset House in London, samengesteld door Nicky Weller – de zus van, inderdaad.

Vanavond treedt Paul Weller op in Doornroosje in Nijmegen, en ga ik met mijn dochter naar dat concert. Ben benieuwd wat ze er van vindt – en wat ik zelf vind van zijn muziek, bijna 37 later. De eerste recensies van zijn huidige tournee – van een concert maandag in Brussel, bijvoorbeeld – zijn in ieder geval veelbelovend.

Leerzaam stukje bij de Morgen, over Obama en over Trump. Veel beter kun je het verschil in karakter en in persoonlijkheid tussen deze twee niet in beeld brengen.

Het is een van de leuke kanten van de journalistiek; je komt nog eens ergens. En dat is bijna net zo mooi als opschrijven wat je hoort en ziet en wat je daar van vindt.

Vandaag was ik bij de Effenaar, voor een gesprekje over de jaarcijfers en over de toekomst van dit Eindhovense poppodium. Als extra kreeg ik er een mooi uitzicht over het oostelijke deel van het centrum van de stad bij. 

Grappig toeval: bijna drie weken geleden stonden we in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul te kijken naar een mooi bouwproject, pal tegenover het centraal station. Daar werd een voormalige snelweg dwars door de stad omgebouwd tot een parkbrug. Net zoiets als de bekende High Line in New York, een voormalig spoorlijntje dat tot groene oase is omgetoverd.

Vandaag staat er een interessante reportage in de Volkskrant over dat project, Seoullo 7017, omdat het ontwerp voor dat plan van de hand is van het Nederlandse architectenbureau MVRDV en omdat de parkburg afgelopen zaterdag officieel geopend is.

Er zijn in Seoul nog meer snelwegen in onbruik geraakt, merkten we tijdens onze tochten door die stad tijdens onze meivakantie. Zoals die op de foto hierboven: het wegdek is weg, maar de pijlers staan er – al dan niet gedeeltelijk – nog wel. Die staan nu in een alleraardigst stroompje.

Heel aardig optreden van de Sleaford Mods bij KEXP: minimale presentatie, liedjes met maximale zeggingskracht, zoals altijd. Inclusief een ietwat ongemakkelijk interview.

Deze foto maakte ik begin vorige week in Kyoto in Japan. Op de foto staat een prachtig wandelpad, het Filosofenpad, een paar kilometer lang. Het pad voert langs een kanaaltje tussen twee tempels en dat watertje is omzoomd met Japanse sierkersen. Erg mooi als die in bloei staan, begin april. 

Thuis gekomen dit weekend zag ik pas dat er niet alleen twee Japanse selfie-dames op de foto figureren, maar dat er op de achtergrond nog een fotograaf verscholen staat. Die weer een foto maakt van de fotograaf die twee dames en een sierkers op de foto zet. Een soort Droste-effect. Maar dan net iets anders. 

#zonderwoorden #zondag #tuin

Een mooi plaatje, onlangs gemaakt in het Mauritshuis in Den Haag, om straks het weekend mee in te gaan. Volgens Wim Pijbes ligt er ergens op dat schilderij een bergje poep dat zo levensecht geschilderd is dat je het bijna kunt ruiken. Die keer niet gezien, volgende week – als ik weer in het Mauritshuis ben, maar dan voor het werk – zal ik er nog eens goed naar kijken.

In de Volkskrant las ik deze week dat de Plaza de Espana in Sevilla is toegevoegd aan de lijst van ‘Schatten van de Europese filmcultuur’. Nooit geweten dat er zo’n lijst is, maar goed, ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Het is inderdaad een prachtig, bijna majestueus plein. Zonovergoten bovendien, zoals op deze foto uit 2012 met een net iets ander perspectief.

Bijna weekend, mensen! Morgen in Lokaal 42 in Helmond:

Vanochtend geïnterviewd door Audrey Tinline van BBC World Service Radio, voor een programma over de verkiezingen in Nederland, het succes van Brainport Eindhoven en de vele expats die zich hier gevestigd hebben in relatie tot de opkomst van het populisme in Nederland.

Journalist zijn en vragen stellen is leuk. Door een journalist geïnterviewd worden en lastige vragen moeten beantwoorden, dat is different cook. Zeker als het ook nog eens in het Engels is. Enfin: zaterdag is de uitzending. En voor de liefhebbers: nadere info volgt.

Op verzoek van een lezer van de krant wist Linda van het redactiesecretariaat dit boekje op te diepen uit ons redactie-archief. In het boekje, ‘Waar blijven de gaten in mijn sokken’, zijn de beste en leukste lezersvragen uit de rubriek ‘Vraag van de dag’ gebundeld. Een rubriek die vanaf 2003 een aantal jaren in onze krant heeft gestaan. Grappige rubriek, mooi boekje. Leuk dat onze lezers zich dat nog herinneren. Jammer dat het hier nu echt op is, dat boekje.

Mocht je het donderdagochtend in de krant gemist hebben, dan wil ik graag je aandacht er nog even op vestigen. Zaterdag in Lokaal 42: de Haagse punkband The Stiff. Daarvoor en daarna huis-dj Hans. Zonder house, dat wel. Maar met een koffer vol pret-punk, pre-punk, post-punk, garage-punk, ska-punk en – uiteraard – gewone punk. Hoewel, gewone punk?

Parkeren kun je leren. Of zoiets.

Ik had wel eens gehoord dat-ie weg was, de kers op de appelmoes die wordt geserveerd in de restaurants van Van der Valk. Als dat al het geval is geweest, dan is-ie weer terug. Want afgelopen week lag ie-er toch echt, de verloren gewaande kers, op het schaaltje appelmoes dat wij bij onze – overigens verder voortreffelijke voortreffelijke – maaltijd voorgeschoteld kregen.

Op een héél klein schaaltje appelmoes, dat dan weer wel.

Een museum in een voormalig zwembad, wat een briljant idee. In Roubaix. Het museum heet, verrassend, La Piscine. 

Prachtige moderne kunst in het Palais des Beaux Arts in Lille.